Υou must first break a few eggs to make an omelet

Τί μας διδάσκει λοιπόν αυτή η δημοφιλέστατη ρήση, προσφάτως της μόδας και στην ελληνική; Προφανώς πως απαιτούνται θυσίες για να οδηγηθεί κάποιος σε ένα σπουδαίο αποτέλεσμα. Όμως πόσες; Πόσα αβγά θα πρέπει να σπάσουν για να γίνει μια ομελέτα; Αν δεν απατώμαι ομελέτα μπορείς να κάνεις και με 3 και με 9 αβγά. Είναι υπερβολικό να γίνει μια ομελέτα με 15 αβγά; Αν πρόκειται για το πρωινό ενός Αμερικάνου μάλλον ναι, αλλά πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι δε προορίζεται να ταΐσει μια σχολική τάξη στην Κένυα; Για να χτιστεί ένα σπίτι χρειάζονται τούβλα, όμως πόσα τούβλα θα χρειαστούν για να γίνει κάποιο σπίτι, το σπίτι μου; Ο αριθμός των συλλαβών μιας λέξης καθορίζει την σημασία της ή την ποιότητα ενός διαλόγου; Μάλλον όχι. Δεν έχω σκοπό να καταλήξω κάπου, αλλά χρειάζεται να ξεφύγω κάπως από την λογιστική ερμηνεία της ζωής μου. Αν μας έχουν συνηθίζει να μετράμε τις αναπνοές μας με δευτερόλεπτα, τα ταξίδια μας με χρήματα, σημασία δεν έχει να ζούμε και να ταξιδεύουμε; Η ποσότητα των αβγών δεν επηρεάζει τη γεύση της ομελέτας, ούτε το λογιστικό χρέος μιας χώρας θα έπρεπε να επηρεάσει την αντίληψη για την έλλειψη ή την επάρκεια, την ελευθερία ή την ασυδοσία. Ο άνθρωπος προορίζεται να ζήσει ποιοτικά και όχι μαθηματικά. Η θεωρία ερμηνεύει και συστηματοποιεί την πράξη και όχι το αντίστροφο. Είναι, λοιπόν, προορισμός μου να γεύομαι και να επικοινωνώ κι όχι να αθροίζω αβγά και συλλαβές. Όσο απλό και λογικό κι αν ακούγεται όλο αυτό, μάλλον έχουμε δώσει στην έννοια του ποσού σημασίες και ερμηνείες που δεν μας εξυπηρετούν στον στόχο μας: ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

Αν το 4 είναι το αποτέλεσμα και μιας πρόσθεσης (π.χ. 3+1) και μιας αφαίρεσης (π.χ. 5-1) και ενός πολλαπλασιασμού (4*1), εμένα με απασχολεί πως τα 3 παιδιά μου θα γίνουν 4 κι όχι πως από τα 5 παιδιά μου θα πρέπει να πεθάνει το 1 για να έχω επιτέλους 4 παιδιά. Ας σκεφτούμε λοιπόν μια προπαίδεια διαβίωσης, πράξεις ποιότητας για να οδηγηθούμε σε ένα αποτέλεσμα που λάθος ή σωστό μαθηματικά , θα μπορέσει να μας δώσει πίσω αυτό που μας χρωστάει. Την ποιότητα στη ζωή μας.

Το παρπάνω άρθρο έχει αναρτηθεί στο blog Ramnousia Από τον Blogger Ouranuke Giis

Στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης μπαίνει η ανωνυμία των blogs

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για την ανωνυμία στα blogs. Μολονότι είναι αλήθεια ότι μέσω των blogs βρίσκουν δίοδο και διάφοροι λασπολόγοι, ή ακόμα χειρότερα, και ορισμένοι που έχουν αντικαταστήσει την "κουκούλα" άλλων εποχών με την ανωνυμία και την όποια ασφάλεια εξ αυτής της άποψης τους προσφέρεται μέσω των blogs, τα πλεονεκτήματα της ρύθμισης ως έχει αυτή σήμερα είναι καταφανή και τούτο αποτελεί κέρδος μιας δημοκρατικής κοινωνίας με ωριμότητα. Εν πάσει περιπτώσει,


θέτω το ζήτημα στην κρίση σας και ενημερωτικά παραθέτω κατωτέρω τη σημερινή ανάρτηση του www.in.gr που έδωσε αφορμή στον εν λόγω προβληματισμό μου:

Μπαράζ διώξεων
Στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης μπαίνει η ανωνυμία των blogs

Associated Press

Αθήνα




Μετά την ανωνυμία των κινητών τηλεφώνων μπαίνει στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης και η ανωνυμία των blogs.


Σύμφωνα με «Τα Νέα», η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών προχώρησε σε νέα δίωξη που στρέφεται εις βάρος τεσσάρων εταιρειών τηλεφωνίας, οι νόμιμοι εκπρόσωποι των οποίων αρνήθηκαν να σπάσουν το απόρρητο των επικοινωνιών και να αποκαλύψουν τα στοιχεία κατόχων παροχών που θεωρούνται ύποπτοι για την τέλεση αξιόποινων πράξεων.


Σύμφωνα με την εφημερίδα, πρόκειται για τις εταιρείες OTE, Forthnet, HOL και Tellas, οι υπεύθυνοι των οποίων κατηγορούνται για υπόθαλψη εγκληματία και απείθεια.


Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, ερευνάται το ενδεχόμενο αν θα πρέπει ή όχι η ποινική δίωξη να επεκταθεί και προς την πλευρά της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) για ηθική αυτουργία στα προαναφερόμενα αδικήματα.

Με βάση καταγγελίες που έφτασαν στη Δικαιοσύνη, ζητήθηκε από τις εταιρείες να δώσουν στοιχεία για την ταυτοποίηση των δραστών που κρύβονται πίσω από το απόρρητο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.


Οι διωκτικές και δικαστικές αρχές για να εντοπίσουν τα ηλεκτρονικά ίχνη των καταγγελλόμενων εγκληματικών πράξεων επικαλούνται την τελευταία γνωμοδότηση του απελθόντος εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργου Σανιδά, ο οποίος άναψε το πράσινο φως στις διωκτικές αρχές, ώστε να υποχρεώνουν τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας να αποκαλύπτουν τα στοιχεία των υπευθύνων των blogs σε περίπτωση τέλεσης αδικήματος.



Η πρώτη αντίδραση κατά της εισαγγελικής γνωμοδότησης ήρθε από την ΑΔΑΕ, η οποία διατύπωσε εγγράφως τη διαφωνία της για την άρση του απορρήτου σε περίπτωση τέλεσης αδικημάτων πλημμεληματικού χαρακτήρα, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί η έκδοση βουλεύματος από τα αρμόδια δικαστικά συμβούλια.

Οι εταιρείες από την πλευρά τους επικαλούμενες τον νόμο και θεωρώντας ότι η επίμαχη γνωμοδότηση δεν παράγει δίκαιο και δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, αρνούνται να αποκαλύπτουν αυτά τα στοιχεία.

Ένας χρόνος με Άποψη

Έχει περάσει ένας χρόνος και κάτι από τότε που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε αυτό το blog και να ξεκινήσουμε να μοιραζόμαστε κάποιες απόψεις μας μαζί σας. Ο τίτλος “Έχουμε άποψη” είναι εμπνευσμένος από την πεποίθηση μας πώς δεν είμαστε η γενιά των 700 ευρώ. Και δεν είμαστε όχι γιατί βγάζουμε παραπάνω αλλά γιατί δεν χαρακτηρίζει το ποίοι είμαστε ο μισθός που παίρνουμε, αλλά το πως σκεφτόμαστε το πως δρούμε το πως αισθανόμαστε και το πόσο νοιαζόμαστε.

Στην αρχή ξεκινήσαμε λίγοι. Εγώ (John.S), o πάντα ενεργός (Iason M.) με το πολιτικό του και όχι μόνο ύφος, ο ατίθασος αλλά και ουσιαστικός (sambayo) και η πάντα ευαίσθητη (mirsini) ήμασταν η πρώτοι της παρέας. Στην πορεία φυσικά η παρέα μεγάλωσε και νέα μέλη προστέθηκαν. Ο πάντα σοβαρός και ενημερωμένος (P.M.), ο (Kapetanios) που με το ιδιαίτερο του στυλ αλλά και τα ταξίδια συνεργασίας του έδωσε έναν άλλον τόνο στο blog, η (ada) η οποία μας προβλημάτισε με τα ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ που μοιράστηκε μαζί μας, ο (nely) που μας έκανε να δούμε την φιλανθρωπία και τον ανθρωπισμό με άλλο μάτι και τέλος το πρόσφατο μέλος της παρέας μας ο (Γ.Ι.Π.)

Στην πορεία λοιπόν αυτού του ενός χρόνου μοιραστήκαμε μαζί σας διάφορες απόψεις μας για πολλά θέματα τις οποίες εμπλουτίσατε και εσείς με τα δικά σας σχόλια και τις δικές σας απόψεις.

Μιλήσαμε για τα ΜΜΕ και ειδικότερα για την απαράδεκτη ελληνική τηλεόραση και για τα σκουπίδια που βάζουμε μέσω αυτής καθημερινά στα σπίτια μας. Σκουπίδια πολύ χειρότερα και πιο βρώμικα από τα πραγματικά. Αποκορύφωμα η αντιμετώπιση του θανάτου του ηθοποιού Νίκου Σεριανόπουλου η οποία μας έδειξε για μια ακόμα φορά πως στον βωμό της τηλεθέασης ακόμα και ο θάνατος εξευτελίζεται.

Η επικαιρότητα, όπως συνηθίζει άλλωστε, μας έδινε πολλά ερεθίσματα και πολλά από τα γεγονότα που την μονοπώλησαν έγιναν αφορμή για έναν ηλεκτρονικό διάλογο. Η εξαγορά του ΟΤΕ από την Deutsche Telekom και όλο το παρασκήνιο που την ακολούθησε, τα τεράστια προβλήματα της παιδείας που σαν νέοι τα είχαμε βιώσει από πρώτο χέρι, το εθνικό κτηματολόγιο, η ανεργία και η άποψη περί δυναμικότητας της ευρωπαϊκής πλέον αγοράς εργασίας, η διαγραφή τατούλη και ο τρελός χορός του πάνω στο τεντωμένο σχοινί της εύθραυστης πλειοψηφίας, τα μπλόκα των αγροτών στην εθνική, η πώληση της ολυμπιακής στον όμιλο MIG αλλά και το νέο κόμμα του Στέφανου Μάνου είναι μόνο μερικά από τα θέματα που μας απασχόλησαν.

Τα μεγάλα σκάνδαλα που ταλάνισαν την χώρα όλο αυτό το διάστημα δεν θα μπορούσαν να μην προβληματίσουν και εμάς. Η απόπειρα αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου και το τρελό πανηγύρι που στήθηκε γύρο της, το μεγάλο σκάνδαλο της Siemens και το βάθος της σαπίλας του πολιτικού μας συστήματος που κρυβόταν από πίσω, αλλά και το τεράστιο σκάνδαλο με την μονή Βατοπεδίου και τους παπάδες σε ρόλο μεσίτη είναι μόνο η αρχή σε ένα γαϊτανάκι σκανδάλων που στην Ελλάδα δείχνει να είναι διαχρονικό και πολύχρωμο. Αυτά και άλλα πολλά μας έκαναν να προβληματιστούμε βαθειά για την κατάσταση που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας με αποκορύφωμα την οργή που νιώσαμε και εκφράσαμε βλέποντας τα μεγάλα επεισόδια στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβρη. Μια οργή που απ’ ότι φάνηκε δεν προβλημάτισε μόνο εμάς αλλά και εσάς και έγινε αφορμή να ακούσουμε δυνατά και καθαρά και την δική σας φωνή.



Δεν μοιραστήκαμε όμως μαζί σας μόνο πολιτικές και κοινωνικές απόψεις. Από την αρχή θέλαμε να πάμε την σκέψεις μας αλλά και την δικιά σας και λίγο πιο μακριά. Να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα και την επικαιρότητα που επαναλαμβάνεται και να μιλήσουμε για θέματα που μας αφορούνε όλους μας εκθέτοντας πολλές φορές τους εαυτούς μας στα μάτια σας. Η προσπάθεια να δώσουμε έναν αισιόδοξο τόνο στη ματαιότητα που κρύβει μέσα της ή ίδια η φύση της ζωής μας ήταν το ξεκίνημα για ένα ιδιαίτερο αλλά και προσωπικά πολύ αγαπημένο κομμάτι του blog μας. Σε αυτό μοιραστήκαμε μαζί σας τις σκόρπιες σκέψεις μας. Μιλήσαμε για την ισορροπία μέσα από μια ανισόρροπη αλλά παράλληλα (με έναν ιδιαίτερο τρόπο) και ισορροπημένη συνεργασία, αναλύσαμε την “κακή επικαιρότητα” και το ποίος κρύβεται πίσω από αυτή ενώ προσπαθήσαμε να δώσουμε και μια άλλη διάσταση στην έννοια της Μοναξιάς. Αναρωτηθήκαμε πόσο καλοί οδηγοί είμαστε τελικά και φυσικά με την βοήθεια σας προσπαθήσαμε να βρούμε την χρυσή τομή μεταξύ ψέματος και αλήθειας. Μια τομή τόσο ισορροπημένη ανάμεσα στις δυο πλευρές όσο και τα δικά σας σχόλια.

Δεν είναι λίγες και οι φορές που μαζί σας μοιραστήκαμε απόψεις που δεν χωράνε σε ταμπέλες. Κάναμε για παράδειγμα μια βουτιά στο παρελθόν μέσα από το γνωστό πρόγραμμά “Google Earth” και περιηγηθήκαμε στα διάφορα σημεία του πλανήτη μας αλλά και των ωκεανών μας. Πήραμε μέρος στην μεγάλη έρευνα της VPRC προσπαθώντας να προσδιορίσουμε το προφίλ του έλληνα blogger. Δράσαμε αντιδρώντας προσπαθώντας να περάσουμε το μήνυμα πως και μια μικρή κίνηση μπορεί να σώσει το περιβάλλον και σβήσαμε συμβολικά και εμείς τα φώτα μας μαζί με εκατομμύρια κόσμου συμμετέχοντας στην Ώρα Της Γης. Με το ίδιος σκεπτικό πήραμε μέρος στις μεγάλες δενδροφυτεύσεις στην Πεντέλη αλλά και στην μικρότερη, συμβολικού χαρακτήρα, δενδροφύτευση του δήμου Αμαρουσίου.

Εδώ είμαστε λοιπόν έναν χρόνο μετά και το σημαντικό είναι πως είμαστε περισσότεροι και όχι λιγότεροι. Είμαστε περισσότεροι και εμείς αλλά και εσείς. Και φυσικά έχουμε σκοπό να γίνουμε ακόμα περισσότεροι και να μεγαλώσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε την παρέα αυτή. Γιατί μέσα από αυτή την παρέα γνωρίσαμε και άλλα blogs είδαμε και άλλες απόψεις πέρα από τις δικές μας. Με άλλες διαφωνήσαμε και με άλλες συμφωνήσαμε αλλά το βασικό είναι πως τις μοιραστήκαμε. Είναι κάτι πρωτόγνωρο νομίζω να μπορούν πλέον να επικοινωνούν άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους και να ανταλλάσουν σκέψεις και προβληματισμούς. Είναι πρωτόγνωρο να μπορεί να ακουστεί η φωνή σου εκεί που δεν μπορούσε μέχρι χτες αλλά και να μπορείς να ακούσεις τις φωνές που μέχρι χτες δεν μπορούσες.

Ο “ΑΡΑΚΤΟς” η “Αντί” ο “NISPELL” η “sadrina” η “edelweiss” ο φίλος με τις “ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ” η “gina” ο “GSTEF” το “fantasma” “μια φίλη...” η “Magoulianitissa” ο “EL.ZIN” (από τους πολεμιστές της λαιόν) η “~EKATH~” η “xaroylita” ο “anemos5” ο “E-walker” ο “spyros1000” η “fotini” ο “Δημητρης Μπαρσακης” ο “AATON” με τα αναμμένα φώτα του και φυσικά οι δεκάδες ανώνυμοι φίλοι είναι μόνο λίγοι από εσάς που με τα σχόλια τους μας βοηθήσανε να πάμε την σκέψη μας λίγο πιο μακριά.



Κλείνοντας αυτή τη μικρή ανασκόπηση πιστεύω πως ένα χρόνο τώρα μιλήσαμε για πολλά και ουσιαστικά. Είπαμε αλλά και ακούσαμε πολλές απόψεις. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Πρέπει τις απόψεις μας να τις κάνουμε και πράξη. Πρέπει όλοι μας να γίνουμε λίγο πιο ενεργοί πολίτες από ότι είμαστε. Πρέπει να σεβόμαστε το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, να ανακυκλώνουμε με μανία όχι γιατί είναι μόδα αλλά γιατί πιστεύουμε σε αυτό. Να ξεφύγουμε από λανθασμένες αντιλήψεις του παρελθόντος που δεν μας εκφράζουν σαν γενιά και να υιοθετήσουμε καινούργιες. Αυτή άλλωστε είναι και η έννοια την εξέλιξης. Να μην απέχουμε αλλά να συμμετέχουμε. Να παλεύουμε για τα θέλω μας χωρίς να καταπατάμε των υπολοίπων. Να σεβόμαστε και να νοιαζόμαστε γιατί αυτά μας κάνουν ανθρώπους. Και όλα αυτά να μην τα κάνουμε στο μυαλό μας απλά κουνώντας το κεφάλι και συμφωνώντας σε όσα διαβάζουμε σε ένα κείμενο όπως αυτό. Πρέπει να τα κάνουμε πράξη, όχι στον απόλυτο βαθμό άλλα όσο πιο πολύ μπορούμε, στην καθημερινότητα μας στην συμπεριφορά μας και στον χαρακτήρα μας.

Ας συνεχίσουμε λοιπόν να εκφράζουμε και να μοιραζόμαστε τις απόψεις μας και τις σκέψεις μας ακόμα και όταν διαφωνούμε μεταξύ μας. Δεν είναι κακό όταν είναι δημιουργικό

Keep Blogging...