Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

ΟΤΕ vs Deutsche Telecom...και η Ελληνική ψυχή!



«Γατί Πουλήθηκε ο ΟΤΕ?»

…ρωτούσαν απεγνωσμένα ο κ. Πρετεντέρης, ο κ. Οικονομέας και διάφοροι άλλοι στα μοναδικά show τις ελληνικής τηλεόρασης!

Και μετά η φωνή τους δυνάμωσε γιατί προστέθηκαν και άλλοι ερωτώντες, ο κ. Αλαβάνος, ο κ. Παπανδρέου και άλλοι μέσα από τη Βουλή πλέον!

Πρώτον, ο ΟΤΕ δεν πουλήθηκε!

Αυτό που έγινε με τον ΟΤΕ, κάνοντας μια απλουστευτική προσέγγιση, ήταν ότι πουλήθηκε ένα ποσοστό των μετοχών του στην Deutsche Telecom και αυτή έχοντας την ψήφο εμπιστοσύνης του Ελληνικού δημοσίου στις γενικές συνελεύσεις (κατά γενικό κανόνα και όσο κρατάει η συμφωνία), θα ασκεί το management!

Α! Και μην ξεχάσω στο τέλος κάθε χρόνου…το δημόσιο θα εσοδεύει από τα μερίσματα που αναλογούν στο ποσοστό του!.

Ρε τελικά μήπως δεν ήταν πώληση αυτό? Και αυτά που έλεγαν οι άλλοι τι ήταν?

Τελικά η επικοινωνία και η συνθηματολογία της τηλεόρασης μπορούν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα με τρόπο μοναδικό!

Παρολαυτά δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι έγινε μια επιχειρηματική συμφωνία, deal που θα έλεγε σε άπταιστη αγγλική η Έφη Θώδη!

Άρα το σωστό ερώτημα πλέον είναι:

«Γιατί η κυβέρνηση έκανε αυτή τη συμφωνία? Γιατί εκχώρησε το Management?»

Το κράτος ως manager του ΟΤΕ έκλεισε τον κύκλο του!

Το Κράτος δεν μπορεί να είναι πλέον επιχειρηματίας. Το Κράτος μπορεί να είναι μόνο χρηματοδότης και οι κυβερνήσεις δημιουργοί του επιχειρηματικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν οι ιδιώτες.

Το Κράτος ήταν επιχειρηματίας τις εποχές που κανένας άλλος δεν μπορούσε να ασκήσει το επιχειρείν! Τις περασμένες δεκαετίες το Κράτος έπαιζε και το ρόλο του επιχειρηματία γιατί έπρεπε να φτιάξει υποδομές αλλά και δημιουργήσει θέσεις εργασίας, μιας και κανένας δεν είχε ούτε τα χρήματα, ούτε τις γνώσεις αλλά ούτε και την τόλμη να το πράξει.

Οι εποχές όμως τώρα άλλαξαν!

Σήμερα ζούμε σε μια περίοδο που οι βασικές υποδομές στην χώρα μας υπάρχουν, εργασία δεν είναι πλέον προνόμιο ολίγων αλλά και το σημαντικότερο, υπάρχουν πολίτες που είναι σε θέση να πάρουν πρωτοβουλίες και να κάνουν αυτές τις επενδύσεις που χρειάζονται για την περαιτέρω καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου του κοινωνικού συνόλου. Ο ρόλος του Κράτους τη συγκεκριμένη στιγμή είναι να δημιουργήσει εκείνο το οικονομικό περιβάλλον, που πλαισιωμένο με την κατάλληλη νομοθεσία θα απελευθερώσει τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις και θα διασφαλίσει υγιή ανταγωνισμό και ίσες ευκαιρίες, ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις στους επιχειρηματίες και στους εργαζομένους.

Το Κράτος όμως δεν μπορεί πλέον να παίξει το ρόλο του επιχειρηματία γιατί κέρδος και ανταγωνιστικότητα που είναι και ο απώτερος σκοπός μιας επιχείρησης, δεν συμβαδίζουν με την κοινωνική πολιτική και δεν μπορούν να συνυπάρξουν με το πολιτικό κόστος. Όσο υπεύθυνος για την μισθοδοσία, τη στρατηγική, τις προσλήψεις, τις απολύσεις και τον τιμολογιακή πολιτική μιας εταιρείας είναι ο εκάστοτε Υπουργός, τόσο θα είναι περιορισμένη η δυναμικότητάς της. Πρώτον γιατί δεν είναι επιχειρηματίες και δεν έχουν αυτή την κλίση και δεύτερον γιατί το πολιτικό κόστος πάντα θα περιορίζει τις δράσεις τους.

Και για να επιστρέψουμε στην συγκεκριμένη περίπτωση του ΟΤΕ, η λύση του στρατηγικού επενδυτή ήταν μονόδρομος.

Μπορεί όλοι να μεγαλώσαμε παίρνοντας τηλέφωνο από τα τηλέφωνα με το καντράν και να είμαστε συναισθηματικά δεμένοι με τον ΟΤΕ, αλλά κακά τα ψέματα ο ΟΤΕ είναι μόνο μια επιχείρηση που δημιουργήθηκε από το κράτος για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες που υπήρχαν τότε. Τώρα που απελευθερώθηκε η αγορά και φτιάχτηκε εκείνο το επιχειρηματικό περιβάλλον που έδωσε σε ιδιώτες τη δυνατότητα να επενδύσουν και να προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες, τώρα ήρθε η στιγμή το Κράτος να φύγει από την μέση. Η ενασχόληση του κράτους με τον τομέα των τηλεπικοινωνιών μόνο προβλήματα θα φέρνει στις εκάστοτε κυβερνήσεις (λόγω πολιτικού κόστους) αλλά και στον ανταγωνίσιμο (λόγω της δεσπόζουσας θέσης που κατέχει).

Η συμφωνία που έγινε με την Deutsche Telecom είναι σίγουρο ότι θα φέρει κάποια πολύ καλά αποτελέσματα για την χώρα γενικότερα, χωρίς να κοιτάμε αυτή καθ’ αυτή τη συμφωνία, από οικονομικής άποψης.

Πρώτον και σημαντικότερων, λόγω του πιο αποτελεσματικού τρόπου διοίκησης, λόγω των επενδύσεων που θα κάνει και λόγω της τεχνογνωσίας που διαθέτει, σύντομα θα προσφέρει πολύ καλύτερες υπηρεσίες στους συνδρομητές του ΟΤΕ, θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας και θα εμφανιστούν καινούργιες δυναμικές.

Δεύτερον, θα πάψει πλέον ο ΟΤΕ να είναι πεδίο δράσης διαπλεκομένων συμφερόντων και πηγή άντλησης τεράστιων προμηθειών.

Τρίτον, ο ανταγωνισμός θα λειτουργήσει καλύτερα και οι ιδιωτικές εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στο χώρο θα πάψουν να έχουν ως μοναδικό τους όπλο την τιμή αλλά θα βελτιώσουν και την ποιότητα των παρερχομένων υπηρεσιών τους.

Τέταρτον, θα αποδεσμευθεί ο εκάστοτε υπουργός από την ανάγκη ικανοποίησης των παράλογων απαιτήσεων των υπαλλήλων του ΟΤΕ, λόγω του πολιτικού κόστους και έτσι θα μπορεί να εφαρμόσει μια πιο αποτελεσματική στρατηγική στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών, από το να καταπιάνεται με τα επιδόματα τον εργαζομένων.

Θα μπορούσα να απαριθμώ και άλλα υπέρ, αλλά το σημαντικό σημείο στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η συναισθηματική προσέγγιση που έχουν κάποιοι στα επιχειρηματικά deal. Είναι σίγουρα, δύσκολο να χωνέψουμε τέτοιες συμφωνίες, όταν αντιμετωπίζουμε ακόμα συναισθηματικά το επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά αυτές οι συμφωνίες είναι η μόνη διέξοδος από μια μέτρια ποιότητα ζωής που απολαμβάνουμε τώρα. Όλες οι Κρατικές εταιρείες είναι δέσμιες συμφερόντων και αρτηριοσκληρωτικών πρακτικών που μόνο αναχρονιστικές υπηρεσίες μπορούν να προσφέρουν. Το Κράτος πρέπει να νομοθετήσει και να φτιάξει εκείνο το σταθερό οικονομικό περιβάλλον που θα δώσει νέα πνοή στην επιχειρηματική πρωτοβουλία, αυτή με τη σειρά της θα δώσει περισσότερα στους εργαζομένους και το κράτος σιγά-σιγά θα αποσυρθεί στο συντονιστικό ρόλο που του ταιριάζει.

7 σχόλια:

Salamander είπε...

Συμφωνώ απολύτως.
Τα κανάλια, οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα, να πουλήσουν θέλουν, γι αυτό και σχολιάζουν, διαστρεβλώνουν, εμφανίζουν ενα σωρό ασχετους που το παίζουν ειδικοί επί του θέματος...αυτό έκαναν πάντα, αυτό κανουν και τωρα.
Το θέαμα ειναι αυτό που μετράει, όχι η ουσιαστική ενημέρωση.
Και φυσικά μην ξεχνάμε αυτούς που υπάρχουν κάθε φορά στα παρασκήνια, που υπαγορεύουν την "αντικειμενικότητα" με την οποία θα παρουσιάζεται η εκάστοτε είδηση.
Η περαιτέρω αναλύση για πραγματα αυτονόητα νομίζω περιττεύει...

Giannis είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με το γενικό κομμάτι της άποψη σου. Το κράτος δεν έχει καμία θέση να κάνει τον επιχειρηματία και στο κάτω κάτω δεν είναι η δουλεία του αυτή. Η δουλεία του κράτους είναι να ορίζει τα πλαίσια μάσα στα οποία θα κινούνται οι πολίτες και κατ’ επέκταση οι επιχειρηματίες. Ο μόνος λόγος που μπορεί το κράτος να πάρει αυτόν τον ρόλο είναι όταν διατηρεί το μονοπώλιο σε κάποιον τομέα (πχ ενέργεια επικοινωνία κ.α.) και φυσικά δρώντας με γνώμονα όχι το κέρδος αλλά το κοινό συμφέρον. Όταν οι αγορές ανοίγονται γίνονται ελεύθερες και ανταγωνιστικές τότε το κράτος θα πρέπει να αποχωρεί και να περιορίζεται στο να εποπτεύει και να φορολογεί την επιχειρηματική δραστηριότητα.


Φυσικά το παράδειγμα με τον ΟΤΕ που έφερες δεν είναι και το καλύτερο. Η αντίρρηση μου λοιπόν είναι στο ότι το κράτος όταν αποχωρεί πρέπει αυτό να θέτει τους όρους και να το κάνει με τρόπο διαφανή που να προάγει το κοινό συμφέρων και τίποτε άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν έκανε πολλά λάθη και κάποιοι άνθρωποι (για να μην αναφέρω ονόματα) βγάλανε εύκολα χρήματα μέσα σε ένα βράδυ που εμένα προσωπικά δεν με πείθουν ότι βγήκαν νόμιμα και χωρίς τις πλάτες τις κυβέρνησης. Και για να το γενικεύσω λοιπόν θα πρέπει μια κυβέρνηση να έχει έναν σοβαρό εποπτικό ρόλο σε όλα αυτά φροντίζοντας να τηρούνται οι νόμοι και να μην υπάρχουν εύνοιες και κρυφές συμφωνίες προς συγκεκριμένα άτομα.


Άρα για να κλείσω συμφωνώ απόλυτα με την άποψη να μην είναι επιχειρηματίας το κράτος διαφωνώ όμως με τον τρόπο που το έχει κάνει σε πολλές περιπτώσεις μέχρι σήμερα και που συνεχίζει να το κάνει.

Ασμοδαιος είπε...

για εμενα παλι, εισαι περιπου σωστος.
η ουσιαστικη διαφωνια μου ειναι στη διαφορα ξεπουληματος και μερικης ιδιωτικοποιησης. ειναι αλλο να δινεις κινητρα σε επιχειρηματιες να μπουν δυναμικα σε μια "δυνατη" κρατικη εταιρια και αλλο να χαριζεις την κρατικη δυναμη στο βωμο του χρηματος και των συμφεροντων.
πως ειναι δυνατον κατι κερδοφορο να το πουλας? δηλαδη το κρατος δεν ειναι επιχειρηματιας? με τη λυση της μερικης ιδιωτικοποιησης αφηνεις την ιδιωτικη πρωτοβουλια να μπει δυνατα στο παιχνιδι και να επενδυσει αλλα παραλληλα το κρατος να εχει τον ελεγχο (οχι κατ' αναγκη διοικητικο) για την προστασια του λαϊκου συμφεροντος.

ΑΡΑΚΤΟς είπε...

Ενα ειναι το ζητουμενο μετα απο αυτο το DEAL πια γλωσσα θα διδασκεται στο σχολειο ΑΓΓΛΙΚΑ ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

ΑΡΑΚΤΟς είπε...

Ενα ειναι το ζητουμενο μετα απο αυτο το DEAL πια γλωσσα θα διδασκεται στο σχολειο ΑΓΓΛΙΚΑ ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

Iason M. είπε...

Ο ΧαρίδημοςΤσούκας, που είναι καθηγητής Οργανωσιακής Θεωρίας στο ALBA και στο Πανεπιστήμιο Warwick, και διευθυντής του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Organization Studies, έγραψε το παρακάτω κείμενο για το DEAL του ΟΤΕ. Αξίζει να το διαβάσουμε!

http://htsoukas.blogspot.com/2008/06/blog-post.html

Ανώνυμος είπε...

Πολύ όμορφα και τεκμηριωμένα ακούγονται τα σχόλια του κυρίου Iason M., αλλά πολύ θα ήθελα να ακούσω τι έχει να πει σήμερα, 9 περίπου μήνες αργότερα από την αρχική δημοσίευση.
Σήμερα που τα "προπύργια" του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς, ήτοι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, προστρέχουν στο "κρατισμό" (δανεισμό από το κράτος και συμμετοχή του στα Δ.Σ. τους).
Όσον αφορά για την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει η ΟΤΕ και την τεχνογνωσία που κατέχει το προσωπικό του σίγουρα ξέρει πολύ λιγότερα από αυτό που φαίνεται...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...