Nα πεθάνει η κατσίκα του γείτονα…

Ειδήσεις σαν και αυτές κατακλύζουν τις τηλεοράσεις μας τις τελευταίες ημέρες και εμείς φυσικά σαν σύγχρονοι πόντιοι Πιλάτοι σπεύδουμε να σταυρώσουμε τους πάντες νίπτοντας παράλληλα τας χείρας μας αποποιούμενοι κάθε ευθύνη.. Φορτώνουμε στις πλάτες τους τον σταυρό της σημερινής κρίσης και ανεβαίνουμε όλοι μαζί τον Γολγοθά την εξόδου από αυτή, φωνάζοντας δυνατά πως αυτοί φταίνε για όλα.

Και μετά είμαστε όλοι καλά. Βρήκαμε για μια ακόμα φορά κάποιους άλλους να ρίξουμε το φταίξιμο. Γιατί τόσα χρόνια για όλα φταίνε οι άλλοι. Έχω βαρεθεί να βλέπω ανθρώπους γύρω μου απλά να ρίχνουν ευθύνες σε άλλους. Φταίνε οι πολιτικοί για την διαφθορά στην χώρα, φταίνε οι γιατροί που παίρνουν φακελάκια, οι δικηγόροι που δεν κόβουν αποδείξεις και οι δημόσιοι υπάλληλοι που παίρνουν γρηγορόσημα. Και δεν τελειώνει εδώ. Φταίνε και οι μεσάζοντες, τα συνδικάτα, οι αγρότες, οι αριστεροί οι δεξιοί και οι μεσαίοι, φταίνε οι μπάτσοι τα λαμόγια οι παπάδες, οι δήμοι οι κοινότητες, ο γείτονας ο απέναντι ο δίπλα ο από κάτω και δεν ξέρω και εγώ πόσοι άλλοι αλλά ποτέ εμείς. Και φυσικά για κάθε τι δεν φταίει ποτέ ένας αλλά για τον καθένα μας φταίνε και διαφορετικοί. Πάρτε για παράδειγμα την κατάντια της Πολιτικής στην χώρα μας. Για τον απλό λαό φταίνε οι πολιτικοί, για τους πολιτικού φταίνε πάντα οι προηγούμενοι και για τους προηγούμενους πάντα οι επόμενοι. Για τους αριστερούς φταίνε οι δεξιοί, για τους δεξιούς οι αριστεροί και για τους μεσαίους οι άλλοι 2 και η ιστορία συνεχίζετε έτσι χρόνια τώρα.

Λοιπόν σας έχω νεότερα. Δεν φταίνε οι άλλοι. Φταίμε εμείς και μόνο εμείς. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής όλοι αυτοί είμαστε εμείς. Δεν φταίνε οι πολιτικοί μόνο αλλά και εμείς που εκλέγουμε τις ίδιες κυβερνήσεις ξανά και ξανά τόσα χρόνια και περιμένουμε πως και πώς να αλλάξουν μόνο και μόνο για να αλλάξει χέρια η διαφθορά και να φάμε και εμείς κανένα κοκαλάκι. Φταίμε εμείς που αδιαφορούμε για το ποιος θα μας κυβερνήσει και δίναμε λευκή επιταγή τόσα χρόνια προτιμώντας τις παραλίες αντί για τις κάλπες. Φταίμε εμείς που ανταλλάσουμε την ψήφος μας με διορισμούς και ρουσφέτια αντί να τους μαυρίζουμε. Φταίμε εμείς που δίνουμε φακελάκια αντί να τους καταγγέλλουμε έναν έναν, που εκμεταλλεύονται τον φόβο για την υγεία μας, μέχρι να μην μείνει κανένας. Φταίμε που δίνουμε γρηγορόσημα αντί να μπούμε μέσα από τα γραφεία να τους βγάλουμε έναν έναν έξω. Φταίμε που δεν παίρνουμε αποδείξεις γιατί δεν μας νοιάζει ή γιατί μας κόβουν κάτι παραπάνω από το ΦΠΑ. Φταίμε εμείς που βγαίνουμε στους δρόμους πιέζοντας τις κυβερνήσεις κάθε φορά που θίγονται τα δικά μας συμφέροντα αδιαφορώντας για το συμφέρον των υπολοίπων. Φταίμε εμείς που πάντα κοιτάμε πώς να βρούμε το παραθυράκι του νόμου ώστε να μην αγγίξει εμάς και ας αγγίξει τους υπόλοιπους. Φταίμε εμείς που τόσα χρόνια τα ανεχόμαστε όλα αυτά και δεν κάναμε μόνοι μας την κάθαρση. Αλλά πώς να την κάνουμε? Η διαφθορά και το βόλεμα θέλει πάντα δύο. Αυτόν που τα παίρνει και αυτόν που είναι διατεθειμένος να τα δώσει για να κερδίσει κάτι.

Χρόνια τώρα διασκεδάζουμε την δικιά μας κατάντια στην τηλεόραση. Καθόμαστε καθηλωμένοι μαζικά μπροστά σε σατυρικές εκπομπές εκτοξεύουμε τις τηλεθεάσεις τους στα ύψη και γελάμε με την ψυχή μας. Με τι γελάμε όμως? Μήπως γελάμε με τα χάλια μας? Και μετά διαβάζουμε στις εφημερίδες ειδήσεις σαν και αυτές που ανέφερα στην αρχή και αγανακτούμε. Βγαίνουμε από τα ρούχα μας στην κυριολεξία. Μα είναι δυνατόν γιατρός στο κολωνάκι να δηλώνει τέτοιο εισόδημα? Ντροπή και αίσχος. Στην πυρά και γρήγορα. Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα λέει όμως ο λαός και κάτι ξέρει. Μα θα μου πείτε το ίδιο είμαι εγώ ο καημένος που δεν ζήτησα κάποιες αποδείξεις για να γλυτώσω λίγα ευρώ ή δήλωσα λίγα έξοδα παραπάνω για να μην με πνίξουν οι φόροι, και το ίδιο ο μεγαλογιατρός που κλέβει χιλιάδες. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει των ευθυνών μας.

Πρέπει όλοι μας να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να κοιτάξουμε λίγο μπροστά μας αντί να κοιτάζουμε γύρο μας. Όλοι μας μέχρι τώρα είμαστε λίγο πολύ είτε συμμέτοχοι είτε αμέτοχοι σε όλα αυτά που μας οδήγησαν μέχρι εδώ. Δεν αρκεί λοιπόν για να βγούμε από την κρίση απλά να φτιάξουμε τα οικονομικά μας σαν χώρα που τόσο πολύ μας καίνε. Πρέπει να αλλάξουμε και εμείς οι ίδιοι. Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά έχει και βαθειά κοινωνικά αίτια. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο τρόπος που ζούσαμε και σκεφτόμασταν μέχρι σήμερα σε κάποια θέματα πρέπει να αλλάξει ριζικά. Όπως λέει και ο Ι.Μ. στο άρθρο του δεν αρκεί να σώσουμε το καράβι που βουλιάζει, πρέπει να φτιάξουμε ένα καινούργιο από την αρχή. Ίσως αυτή η κρίση να ήταν η καλύτερη αφορμή για να καταλάβουμε το αντίκτυπο που έχουν κάποια πράγματα και πως μπορούν τελικά να γυρίσουν μπούμερανκ και προς εμάς. Είναι καιρός λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε με λίγα λόγια, πως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε και να σταματήσουμε κάποια στιγμή να θέλουμε απλά να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα…

Ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις μιας..."εταιρίας".



http://tvxs.gr/webtv/%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CF%81/corporation-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BD%CE%B9

Προεκλογικές Ελπίδες - Μετεκλογικές Παγίδες

Όλοι νομίζω είδαμε, ακούσαμε, διαβάσαμε την ανακοίνωση του πρωθυπουργού για τα νέα μέτρα που είναι αναγκαία για να βγει η χώρα από την δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκετε. Ειδικός δεν είμαι για να τα σχολιάσω άρα αυτό το κομμάτι θα το αφήσω για άλλους. Αυτό που εμένα μου φαίνεται οξύμωρο στην όλη υπόθεση είναι πως οι προεκλογικές ελπίδες τόσων ανθρώπων για μια ακόμα φορά κατρακυλήσανε στον γκρεμό στο όνομα της ανάγκης, της μη ύπαρξης άλλης επιλογής, και την εθνικής ενότητας για την αντιμετώπιση της κρίσης. Γιατί αν θυμάμαι καλά προεκλογικά η ΝΔ και ο Καραμανλής μας ενημερώνανε πως θα χρειαστούν σκληρά και επίπονα μέτρα για να βγει η χώρα από την κρίσιμη κατάσταση ενώ το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος π πρωθυπουργός διαβεβαίωναν τον λαό πως «λεφτά υπάρχουν απλά πρέπει να τα διαχειριστούμε σωστά». 3 εκατομμύρια πολίτες τον πίστεψαν αλλά τελικά απ’ ότι φαίνεται τα λεφτά υπήρχαν στις τσέπες τους μιας και ακόμα και ο ίδιος παραδέχτηκε πως τα μέτρα αυτά είναι αντίθετα με τα όσα ο ίδιος υποστήριζε προεκλογικά. Δεν λέω πως δεν είναι αναγκαία ούτε πως κακώς τα πήρε ούτε φυσικά υπονοώ πως ο Καραμανλής ήταν πιο σωστή επιλογή. Αυτό που εμένα με προβληματίζει και με απογοητεύει είναι πως για ακόμα μια φορά προεκλογικά οι πολιτικοί υπόσχονται πράγματα, δημιουργούν ελπίδες & και δίνουν υποσχέσεις που μετεκλογικά αδυνατούν να υλοποιήσουν... Και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό. Και η ΝΔ είχε βγει μπροστά με σύνθημα την διαφάνεια και την πάταξη της διαφθοράς και μετεκλογικά μόνο αυτό δεν είδαμε. Και να μην θυμηθώ και την περίφημη απογραφή στο όνομα της οποίας πάρθηκαν τα τότε σκληρά μέτρα γκρεμίζοντας φυσικά για μια ακόμα φορά τις τότε ελπίδες εκατομμυρίων πολιτών. Σε όλη αυτή την κατάσταση φυσικά στα δικά μου μάτια ένας είναι πάντα ο χαμένος. Εσείς τον βλέπετε??????

Πειραιάς Vs COSCO...Ελληνική "Λεβεντιά" Vs Κινέζικη "Αποικιοκρατία"

Ανεξαρτήτως, τι ψηφίσαμε στις εκλογές είναι περισσότερο από σίγουρο ότι ανάμεσα στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών, ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα κρίνουν αρνητικά τις μέχρι στιγμής εξαγγελίες του Γιώργου Παπανδρέου. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι είχε σχεδιάσει πολύ καλά την επομένη των εκλογών. Παρ’όλα αυτά η κρίση στο Λιμάνι του Πειραιά χαλάει αυτή την επικοινωνιακή καταιγίδα, που μέλει να αποδειχθεί και ουσιαστική.

Αν και η «καινούργια» κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου τα είχε σχεδιάσει όλα τόσο καλά, η «παλιά» αντιπολίτευση του ίδιου (προ 4ης Οκτωβρίου) τα είχε πει τόσο λάθος. Η κρίση στο Λιμάνι του Πειραιά δεν είναι τίποτα άλλο από το παρελθόν που χτυπάει την πόρτα στο ΠΑΣΟΚ. Η στείρα και λαϊκίστικη αντιπολίτευση που πολλές φορές συνοδευόταν από τη φράση «Όταν θα γίνουμε κυβέρνηση εμείς θα επανα-διαπραγματευτούμε, θα επανα-κρατικοποίησουμε, κλπ» τώρα δίνει το θάρρος στους εργατοπατέρες να κάνουν οικονομική, αναπτυξιακή και εξωτερική πολιτική. Η παραχώρηση της εκμετάλλευσης ενός προβλήτα του λιμανιού στην κινεζική COSCO, αν και πέρασε στα ψιλά γράμματα, ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης. Η αναπτυξιακή πορεία που μπορεί να ξεκινήσει μετατρέποντας τον Πειραιά σε πύλη εισόδου της Ε.Ε. για τα κινεζικά προϊόντα και πύλη εξόδου για τα Ευρωπαϊκά προϊόντα είναι τεράστια. Η συνεργασία σε επίπεδο εξωτερικής πολικής με την Κίνα, την πλέον ανερχόμενη δύναμη στον παγκόσμιο χάρτη, είναι μια μεγάλη ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Η ένεση ρευστού στην οικονομία από τους Κινέζους που τόσο το έχουμε ανάγκη είναι μια λάμψη μέσα στο ομιχλώδες τοπίο που έχουν προκαλέσει μια σειρά από από-επενδύσεις στις οποίες προχώρησαν μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες τα τελευταία χρόνια.

Συμπερασματικά, για να μην μακρηγορώ…είναι επιβεβλημένο η κ. Λούκα Κατσέλη να αφήσει την τακτική του «συζητάμε από μηδενική βάση» και την προσέγγιση με τους Λιμενεργάτες. Όσο και αν ακούγεται περίεργο, την συγκεκριμένη στιγμή οι Λιμενεργάτες και οι Έλληνες πολίτες έχουν διαφορετικά συμφέροντα, δεν γίνεται η κυβέρνηση να υπηρετήσει το συμφέρον του 0.001%. Αν πάμε σε συζητήσεις με την COSCO και επανα-δριαπραγμάτευση δύο θα είναι οι χαμένοι, οι Έλληνες πολίτες και η αξιοπιστία της χώρα που δεν ξέρει να σέβεται ούτε συμβάσεις επικυρωμένες από το κοινοβούλιο. Η μεγαλύτερη μάχη του κ. Γεωργίου Παπανδρέου είναι η μάχη με τις θορυβώδεις μειοψηφίες, τις μειοψηφίες που ανέθρεψε η πρώτη 8-ετία ΠΑΣΟΚ και με τις οποίες κανείς δεν μπόρεσε συνεργαστεί.

Κατατέθηκε το νομοσχέδιο για την αναβάθμιση της Επιτροπής Ανταγωνισμού

Το νομοσχέδιο στοχεύει να αναβαθμίσει περισσότερο το σημερινό ρόλο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, έτσι ώστε να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη προστασία των καταναλωτών, να καταπολεμηθεί η ακρίβεια, και να δημιουργηθούν συνθήκες υγιούς επιχειρηματικότητας. Με το νομοσχέδιο επιχειρείται:

Να ενισχυθεί ο θεσμικός ρόλος και η ανεξαρτησία της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα και ταχύτερα η Επιτροπή, ώστε να ασχολείται ακόμα πιο ουσιαστικά με τις αρμοδιότητές της. Έτσι, θα απεμπλακεί από γραφειοκρατικές διαδικασίες και θα μπορεί να εστιάσει τη δράση της στην εφαρμογή του νόμου.
Να στελεχωθεί αξιοκρατικά και να κατοχυρωθεί περισσότερο η διαφάνεια στη λειτουργία της Επιτροπής.
Να ενισχυθούν οι ελεγκτικές διαδικασίες. Όλα δε τα παραπάνω με βάση τις εξελίξεις στο Κοινοτικό Δίκαιο και την εμπειρία από τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Εθνικών Επιτροπών Ανταγωνισμού σε άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε.
Συγκεκριμένα, σε σχέση με την ενίσχυση του θεσμικού ρόλου και της ανεξαρτησίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού:




Ενισχύεται περισσότερο η κανονιστική αρμοδιότητα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, καθώς καταργείται η πρόβλεψη για έκδοση Υπουργικής Απόφασης που να ενεργοποιεί τις κανονιστικές αποφάσεις της Επιτροπής και οι εν λόγω αποφάσεις ισχύουν αυτοδικαίως από την έκδοσή τους.
Η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει προσωρινά μέτρα σε περίπτωση που δεν έχει ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από το νόμο για τη γνωστοποίηση συγκεντρώσεων και μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από αυτήν. Έτσι, έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει ταχύτερα ή να διατηρήσει συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού, αποφεύγοντας τυχόν στρεβλώσεις στην αγορά.
Ο Γενικός Διευθυντής της Επιτροπής θα ορίζεται από την Ολομέλεια της Επιτροπής και όχι από τον Υπουργό Ανάπτυξης.
Τα μέλη και τα στελέχη της Επιτροπής Ανταγωνισμού θα έχουν νομική προστασία, κατά τα πρότυπα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, της Υπηρεσίας Εποπτείας Αγοράς και της ΥΠΕΕ (πρώην ΣΔΟΕ).
Σε σχέση με την ευέλικτη δομή για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία της Επιτροπής Ανταγωνισμού:

Αλλάζει η δομή της Επιτροπής Ανταγωνισμού, έτσι ώστε να είναι πιο ευέλικτη και να μπορεί να εξετάζει ταχύτερα και αποτελεσματικότερα τις υποθέσεις. Έτσι, ο αριθμός των μελών της περιορίζεται από 11 τακτικά και 11 αναπληρωματικά, σε 9 τακτικά και 5 αναπληρωματικά. Δηλαδή από 22, ο αριθμός των μελών μειώνεται σε 14. Ο Πρόεδρος και τέσσερα τακτικά μέλη, που ονομάζονται Εισηγητές, θα είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα κανένα μέλος της Επιτροπής πέραν του Προέδρου δεν είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.
Κάθε Εισηγητής της Επιτροπής επιλαμβάνεται αμέσως μιας υπόθεσης επικουρούμενος από στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού. Χειρίζεται λοιπόν, την υπόθεση άμεσα και κάνει ο ίδιος και την εισήγηση, σε στενή συνεργασία με τα στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης. Ακολουθείται δηλαδή το μοντέλο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Έτσι, οι υποθέσεις εξετάζονται πιο γρήγορα, αφού δεν χρειάζεται να ολοκληρωθούν πρώτα οι εργασίες της ΓΔ Ανταγωνισμού και μετά να ανατεθεί η υπόθεση σε κάποιο μέλος της Ολομέλειας.
Επίσης, η Επιτροπή θα μπορεί να συνεδριάζει και να εξετάζει τις υποθέσεις σε 3μελή τμήματα, για μεγαλύτερη ταχύτητα. Ωστόσο, η Ολομέλεια θα συνεχίζει να εξετάζει τις υποθέσεις μείζονος σημασίας, καθώς και θέματα άσκησης κανονιστικής αρμοδιότητας της Επιτροπής.
Τέλος, η Επιτροπή θα μπορεί να εξετάζει τις υποθέσεις κατά προτεραιότητα, με βάση διάφορα κριτήρια που ορίζει η ίδια με τον κανονισμό λειτουργίας της, έτσι ώστε να προτάσσονται οι υποθέσεις μείζονος σημασίας ή άλλες υποθέσεις που η ίδια η Επιτροπή κρίνει ότι πρέπει να προταθούν, γιατί απαιτείται μια άμεση απάντηση.
Σε σχέση με την αξιοκρατική στελέχωση της Επιτροπής, την αναδιάρθρωσή της και τη διαφάνεια:

Για τον ορισμό κάποιου ως μέλος της Επιτροπής δεν θα αρκεί η κατοχή κάποιας τυπικής ιδιότητας (π.χ. να είναι μέλος ΔΕΠ), αλλά θα συνεκτιμάται παράλληλα η κατάρτιση και εμπειρία σε νομικά και οικονομικά θέματα που αφορούν στον ανταγωνισμό.
Επίσης, δεν θα υπάρχει πια εκπροσώπηση των εμπορικών φορέων (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ) στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ώστε τα μέλη της Επιτροπής να μην έρχονται σε δύσκολη θέση καλούμενα να ψηφίζουν για υποθέσεις που αφορούν κλάδους που εκπροσωπούν.
Η θητεία των μελών παραμένει τριετής με δυνατότητα μόνο μιας ανανέωσης.
Γίνεται ρητή πρόβλεψη για τα ασυμβίβαστα των μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ώστε να μην υπάρχει ζήτημα μεροληψίας ή άλλης επιρροής στην άσκηση των καθηκόντων τους.
Θεσμοθετείται Κώδικας Δεοντολογίας για τα μέλη και τα στελέχη της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Δημιουργείται Γραφείο Εσωτερικού Ελέγχου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, κάτι που αποτελεί αίτημα της ίδιας της Επιτροπής, με στόχο τη συστημική παρακολούθηση και βελτίωση της λειτουργίας και της απόδοσης της.
Για τον ορισμό του Προέδρου και των Εισηγητών της Επιτροπής Ανταγωνισμού απαιτείται η γνώμη της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, στα πρότυπα άλλων Ανεξάρτητων Αρχών, όπως της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.
Σε σχέση με τις νέες διαδικασίες ελέγχου:

Διατηρείται η υποχρέωση γνωστοποίησης των επιχειρήσεων, με σκοπό να είναι δυνατή η χαρτογράφηση της αγοράς από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Ταυτόχρονα όμως, επειδή λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στο Κοινοτικό Δίκαιο η γνωστοποίηση περιορίζεται στα εντελώς απαραίτητα στοιχεία για την χαρτογράφηση.
Ενισχύονται οι εξουσίες ελέγχου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού ως προς τις δυνατότητες εύρεσης αποδεικτικών στοιχείων για την μελέτη των υποθέσεων που ερευνά.
Εισάγεται για πρώτη φορά ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών για όσους παραβιάζουν το νόμο περί ανταγωνισμού, ενώ πενταπλασιάζεται η επιβαλλόμενη χρηματική ποινή για τις ίδιες παραβάσεις. Έτσι, από το ποσό των 3.000 έως 30.000 ευρώ που είναι σήμερα, διαμορφώνονται πλέον σε ποσά από 15.000 έως 150.000 ευρώ.
Επίσης, διπλασιάζεται η ποινή φυλάκισης για παρακώλυση του ελέγχου από τα αρμόδια όργανα, για άρνηση παροχής πληροφοριών ή για παροχή ψευδών πληροφοριών στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, από τουλάχιστον τρεις μήνες σε τουλάχιστον έξι μήνες, ενώ αυξάνεται και η χρηματική ποινή από 5.000 έως 15.000 ευρώ που είναι σήμερα, σε ποσά από 10.000 έως και 50.000 ευρώ.
Το κείμενο του νομοσχεδίου είχε δοθεί σε δημόσια διαβούλευση στις 31 Μαρτίου 2009. Η ψήφισή του αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες από τη Βουλή.

Ομιλία του κ. Γιώργου Παπανδρέου στο London School of Economics - LSE

Μεταφέρω αυτούσιο το άρθρο που έγραψε στο blog του ένας καλός φίλος, που ήταν παρόν στην ομιλία του Γεώργιου Α. Παπανδρέου στο LSE και σχετίζεται με κάποιες από τις αναφορές που έκανε στην ομιλία του ο Γ. Παπανδρέου.

(to blog στο οποίο αναφέρομαι είναι το: http://s-politis.blogspot.com/ )


Το βράδυ της 27ης Απριλίου το London School of Economics (LSE) φιλοξένησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και πιθανό επόμενο πρωθυπουργό της χώρας, Γεώργιο Παπανδρέου. Το μικρό αμφιθεατρικό Old Theatre ασφικτυούσε από κόσμο, στην πλειοψηφία του νέοι σπουδαστές του συγκεκριμένου κι άλλων πανεπιστημίων του Λονδίνου. Στην σύντομη ομιλία του αλλά και στις ερωταπαντήσεις που ακολούθησαν, ο κ. Παπανδρέου προσπάθησε να αναπτύξει το όραμα του για την διακυβέρνηση της χώρας. Εκείνο όμως που τράβηξε ιδιαιτέρως την προσοχή του γράφοντος καθώς και πολλών άλλων ακροατών, ήταν μία σύγκριση που έκανε κατά την αναφορά του στις κοσμογονικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο συγκεκριμένο σημείο ο κ. Παπανδρέου, αναφέρθηκε στο ότι καλούμαστε να ζήσουμε ως παγκόσμια κοινωνία με βάση τις γιγάντιες συνέπειες που έχει η πτώση των δύο τειχών –του τείχους του Βερολίνου (Berlin Wall) το 1989 και του αμερικάνικου χρηματιστηρίου της Γουόλ Στρητ (Wall=τείχος), παρομοιάζοντας και φέρνοντας στην ίδια μοίρα την πτώση του τείχους του Βερολίνου με την κατάρρευση της αμερικάνικης χρηματαγοράς.

Ας συλλογιστούμε όμως για λίγο όρισμενα πασίγνωστα στοιχεία και γεγονότα. Το τείχος του Βερολίνου κατασκευάστηκε το 1961 ως ένα πρακτικό αλλά και συμβολιοκό σύνορο των δύο αντιμαχόμενων πόλων. Η υφήλιος ζούσε στο ζενίθ του Ψυχρού Πολέμου και η πλειοψηφία των κρατών παγκοσμίως είχε ταχθεί με ένα από τα δύο στρατόπεδα. Η χώρα που ζούσε το μεγαλύτερο δράμα ήταν αναμφίβολα η Γερμανία, διαιρεμένη στα δύο, με την σημερινή της πρωτεύουσα, το Βερολίνο, να χωρίζεται κυριολεκτικά σε Ανατολικό και Δυτικό από το τείχος.

Το τείχος του Βερολίνου πέρα από ένα σύνορο, λειτούργησε και λειτουργεί ακόμα, κυρίως συμβολικά. Για την πρωτεύουσα της Γερμανίας, όπου ορισμένα τμήματα του διασώζονται ακόμα, αποτελεί ένα φρικτό ενθύμιο της επιβληθήσας διαίρεσης της χώρας, των δινών που υπέφεραν δεκαετίες ολόκληρες οι κάτοικοι της ανατολικής πλευράς, αλλά και των φρικτών θανάτων που βρήκαν πολλοί κατά την προσπάθειά τους να περάσουν στην άλλη πλευρά –μακριά από την καταδυνάστευση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Παράλληλα όμως, το τείχος αυτό αποτελεί και παγκόσμιο σύμβολο του διχασμού που επέφερε ο Ψυχρός Πόλεμος καθώς και των δινών που υπέστησαν αναριθμητοί άνθρωποι που είχαν την ατυχία να γεννηθούν ανατολικά του σιδηρούν παραπετάσματος. Έχει αναχθεί σε σύμβολο μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων των τερατόμορφων ηγετών των κομμουνιστικών καθεστώτων, των διαφόρων Στάλιν, Χόνεκερ και Γιαρουζέτσκι –μόνο στην καταγωγή τους διέφεραν άλλωστε.

Με βάση τον παραλληλισμό του κ. Παπανδρέου, το δεύτερο τείχος το οποίο κατέπεσε 20 χρόνια μέτα από αυτό του Βερολίνου, είναι η Γουόλ Στρητ (Wall Street). Το τελευταία πανταχόθεν βαλλόμενο χρηματηστήριο της Νέας Υόρκης, αποτελεί για πολλόυς παγκόσμιο συμβολό του καπιταλιστικού συστήματος που στάθηκε στον αντάποδα του κομμουνισμού και κυριαρχεί στον δυτικό κόσμο ασπαζόμενο τις πρακτικές των ελεύθερων αγορών. Εδώ κι ενάμισι περίπου χρόνο οι δυτικές κυρίως κοινωνίες ειναί βυθισμενές σε μία ιδιαίτερα έντονη ύφεση, τα αίτια της οποίας –αν και χωρά πολύ συζήτηση- αναζητούνται στον τρόπο λειτουργείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ. Αναντίρρητο είναι πάντως το γεγονός ότι, κυρίως στο σύστημα της συγκεκριμένης χώρας καθώς και της Βρετανίας, είχαν δημιουργηθεί υπερβολές. Χάθηκε το μέτρο, αναπτύχθηκε αισχροκέρδια, θεοποιήθηκε η απληστία. Αυτό όμως σε καμία περιπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την λήθη, όσο κι αν δεχτούμε ότι σε τέτοιες έποχες το να πλεονάζουν καμιά φόρα οι ακραίες φωνές ίσως αποτελεί νόμο. Δεν πρέπει λοιπόν να λησμονείται το γεγονός ότι εξ’αιτίας του συγκεκριμένου μοντέλου, γνώρισαν τα κράτη του δυτικού κόσμου την πρωτοφανή αλματώδη ανάπτυξη των τελευταίων 30 χρόνων και ταυτόχρονα σε αυτό το σύστημα στηρίχθηκε η επιτυχής έξοδος των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης από το τέλμα στο οποίο είχαν περιέλθει επί κομμουνισού κι η ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας (καπιταλιστικό σύστημα με «σοσιαλλίζον» περίβλημα). Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα.

Η παρούσα κρίση έχει οδηγήσει, όπως είναι λογικό, τις κυβερνήσεις των διαφόρων χωρών σε βαθύ συλλογισμό για την εύρεση των κατάλληλων εκείνων μέτρων τα οποία θα οδηγήσουν στην έξοδο από την ύφεση και που κυρίως θα αποτρέψουν ή θα ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα επανεμφάνησης των αιτίων που οδήγησαν σε αυτήν. Παρά την όλη κατάσταση όμως, η οποιαδήποτε σύγκριση της πτώσης του τείχους του Βερολίνου με την κατάρρευση των διεθνών χρηματαγορών, μόνο σε δύο διακριτούς παράγοντες μπορεί να αποδωθεί. Πρόκειται είτε για την χαιρέκακη αντίδραση ρεβανσιστή παλαιοκομμουνιστή, είτε για την ψηφοθηρικής στόχευσης ανάλυση καιροσκόπου λαικιστή. Εφ’όσον αποδεχθούμε ότι για τον κ. Παπανδρέου η πρώτη περίπτωση αποτελεί μη ρεαλιστικό σενάριο, δεν μένει παρά να καταφύγουμε στην δεύτερη ερμηνεία του -διακομματικού κι αθάνατου στην χώρα μας- λαικισμού. Επειδή όμως κι ο τελευταίος έχει τα όρια του, ας ελπίσουμε ότι το συγκεκριμένο συμβάν αποτελεί μία απλά ατυχέστατη παρομοίωση με την οποία θέλησε να διανθήσει τον λόγο του κι όχι μία ακόμα ένδειξη παλαιοκομματικής μετάλλαξης «σύγχρονου» πολιτικού. Άλλωστε η ελπίδα έχει το προνόμιο να πεθαίνει πάντα τελευταία...

ΟΤΕ & DEUTSCHE TELEKOM PART 2

Απλά θα ήθελα κι εγώ να κάνω κάποιες σκέψεις για το περιβόητο deal ΟΤΕ και Deutsche Telekom, επειδή πολλά έχουν γραφεί ότι η συγκεκριμένη συμφωνία ωφέλησε το ελληνικό δημόσιο. Κατ’ αρχήν να τονίσω ότι συμφωνώ απολύτως με την άποψη ότι το κράτος πρέπει να έχει ρόλο επόπτη και όχι «επιχειρηματία» στην αγορά. Το θέμα όμως είναι πως επιτυγχάνονται αυτές οι διαδικασίες της αποκρατικοποίησης και ποιοι καρπώνονται τα πραγματικά οφέλη.


1) Γιατί η μετοχή του ΟΤΕ έχει πέσει € 8 στο ελληνικό χρηματιστήριο; Το ανησυχητικό είναι ότι οι περισσότερες ρευστοποιήσεις προήλθαν από το εξωτερικό από μεγάλους ξένους θεσμικούς και όχι από «εγχώριους» επενδυτές. Τι σημαίνει αυτό; Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση συμφώνησε με τους Γερμανούς να πουλήσει μέσω options μετοχές του ΟΤΕ και πολύ υψηλότερη τιμή από την τρέχουσα. Δημόσια προσφορά για τις μειοψηφίες υπήρξε; Μάλλον όχι και αυτός ήταν ένας λόγος που προκάλεσε την κατρακύλα της τιμής. Μήπως η μεταβίβαση των μετοχών από τον Βγενό στους Γερμανούς έγινε μέσω της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδας – θυγατρικής του Βγενό; Προσωπικά εγώ πιστεύω ότι η τιμή του ΟΤΕ θα ξαναφτάσει στα επίπεδα των €25 (αφού τα οικονομικά στοιχεία του οργανισμού είναι πάρα πολύ καλά και βελτιωμένα σε σχέση με πέρυσι) αλλά το μείζον θέμα είναι πώς προστατεύονται οι επενδυτές και πώς ενημερώνονται σωστά για τι το πραγματικά συμβαίνει συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότητα της αγοράς.

2) Για ποιο λόγο οι Γερμανοί αγόρασαν περίπου €6 ακριβότερα από την τιμή της αγοράς; Είναι πασιφανές ότι η MIG ήταν ο μεσάζων κερδίζοντας πραγματικά τόσα πολλά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα αισχροκερδώντας κατά την άποψη μου σε βάρος του ελληνικού λαού. Είναι δυνατόν να προβαίνει σε αγωγές σε πολιτικά πρόσωπα ο Βγενό επειδή λένε την άποψη τους και καταπατώντας βασικές αρχές της δημοκρατίας;

3) Όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από την MIG βρίσκονται πετρελαιοδολλάρια αραβικής προέλευσης. Γιατί ο Βγενό δεν αντέδρασε όταν η «δεξιά» κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει την αγορά ποσοστού μεγαλύτερου από 20% από την MIG; Μήπως είχε λάβει κάποιες διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση; Και για να το διακωμωδήσουμε λίγο παραπάνω από τα 200 περίπου εκ. ευρώ που έβγαλες ρε Βγενό αέρα μόνο τα 20 βάζεις στην Πανάθα;

4) Ένα ποσοστό 20% και η εκχώρηση του management δεν είναι μικρό πράγμα. Πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι ο συγκεκριμένος γερμανικός όμιλος παρουσίασε ζημίες μεγάλες και η χρονική περίοδος για να κάνει μια τέτοια επένδυση προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Δεν νομίζω ότι οι Γερμανοί είναι άπειροι και πλήρωσαν τόσα πολλά χρήματα για ένα 20% μόνο. Λογικά έχουν λάβει και αυτοί κάποιες διαβεβαιώσεις για απόκτηση πολύ μεγαλύτερου ποσοστού από 30% στο μέλλον αλλά και πλήρη έλεγχο σε εφαρμογή τιμολογιακών πολιτικών και πραγματικά ελπίζω να μην ζημιωθούμε από όλη την ιστορία εμείς οι καταναλωτές χρυσοπληρώνοντας τις μίζες των διασφαλιστών της εθνικής περιουσίας αλλά και «μεγαλοεπιχειρηματιών».

Απλά ήθελα να υπάρχει και μια αντίθετη άποψη και να τονίσω όσο μπορώ ότι κάποιες διαδικασίες δεν ήταν και τόσο διαφανείς και μάλλον όχι προς το όφελος της χώρας μας. Τέλος να πω για μια ακόμη φορά ότι καλά τα facebook και τα διάφορα blogs που μπορούμε να λέμε την άποψή μας αλλά μήπως αυτός είναι ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι έχουμε άποψη εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά μας ή όχι σε κάποια ζητήματα αλλά ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι να παραμένουμε αδρανείς παρακολουθώντας διακριτικά τις εξελίξεις; Η πραγματική αντίδραση κατά την άποψη μου δεν είναι γράφοντας 20 γραμμές σε ένα site ούτε επικροτώντας λαϊκιστές κάθε Τρίτη βράδυ οι οποίοι λένε όσα λένε και κονομάνε τόσο πολλά χρήματα έχοντας χτίσει τα δικά τους κυκλώματα τόσα χρόνια. Η πραγματική αντίδραση είναι με φωνές και διαμαρτυρίες αλλά δυστυχώς όποιος έχει αυτή την άποψη ακόμη εκτός από γραφικό τουλάχιστον θα τον αποκαλέσουν κατάλοιπο του «εχθρικού» κομμουνισμού στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.

ΟΤΕ vs Deutsche Telecom...και η Ελληνική ψυχή!

«Γατί Πουλήθηκε ο ΟΤΕ?»

…ρωτούσαν απεγνωσμένα ο κ. Πρετεντέρης, ο κ. Οικονομέας και διάφοροι άλλοι στα μοναδικά show τις ελληνικής τηλεόρασης!

Και μετά η φωνή τους δυνάμωσε γιατί προστέθηκαν και άλλοι ερωτώντες, ο κ. Αλαβάνος, ο κ. Παπανδρέου και άλλοι μέσα από τη Βουλή πλέον!

Πρώτον, ο ΟΤΕ δεν πουλήθηκε!

Αυτό που έγινε με τον ΟΤΕ, κάνοντας μια απλουστευτική προσέγγιση, ήταν ότι πουλήθηκε ένα ποσοστό των μετοχών του στην Deutsche Telecom και αυτή έχοντας την ψήφο εμπιστοσύνης του Ελληνικού δημοσίου στις γενικές συνελεύσεις (κατά γενικό κανόνα και όσο κρατάει η συμφωνία), θα ασκεί το management!

Α! Και μην ξεχάσω στο τέλος κάθε χρόνου…το δημόσιο θα εσοδεύει από τα μερίσματα που αναλογούν στο ποσοστό του!.

Ρε τελικά μήπως δεν ήταν πώληση αυτό? Και αυτά που έλεγαν οι άλλοι τι ήταν?

Τελικά η επικοινωνία και η συνθηματολογία της τηλεόρασης μπορούν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα με τρόπο μοναδικό!

Παρολαυτά δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι έγινε μια επιχειρηματική συμφωνία, deal που θα έλεγε σε άπταιστη αγγλική η Έφη Θώδη!

Άρα το σωστό ερώτημα πλέον είναι:

«Γιατί η κυβέρνηση έκανε αυτή τη συμφωνία? Γιατί εκχώρησε το Management?»

Το κράτος ως manager του ΟΤΕ έκλεισε τον κύκλο του!

Το Κράτος δεν μπορεί να είναι πλέον επιχειρηματίας. Το Κράτος μπορεί να είναι μόνο χρηματοδότης και οι κυβερνήσεις δημιουργοί του επιχειρηματικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν οι ιδιώτες.

Το Κράτος ήταν επιχειρηματίας τις εποχές που κανένας άλλος δεν μπορούσε να ασκήσει το επιχειρείν! Τις περασμένες δεκαετίες το Κράτος έπαιζε και το ρόλο του επιχειρηματία γιατί έπρεπε να φτιάξει υποδομές αλλά και δημιουργήσει θέσεις εργασίας, μιας και κανένας δεν είχε ούτε τα χρήματα, ούτε τις γνώσεις αλλά ούτε και την τόλμη να το πράξει.

Οι εποχές όμως τώρα άλλαξαν!

Σήμερα ζούμε σε μια περίοδο που οι βασικές υποδομές στην χώρα μας υπάρχουν, εργασία δεν είναι πλέον προνόμιο ολίγων αλλά και το σημαντικότερο, υπάρχουν πολίτες που είναι σε θέση να πάρουν πρωτοβουλίες και να κάνουν αυτές τις επενδύσεις που χρειάζονται για την περαιτέρω καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου του κοινωνικού συνόλου. Ο ρόλος του Κράτους τη συγκεκριμένη στιγμή είναι να δημιουργήσει εκείνο το οικονομικό περιβάλλον, που πλαισιωμένο με την κατάλληλη νομοθεσία θα απελευθερώσει τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις και θα διασφαλίσει υγιή ανταγωνισμό και ίσες ευκαιρίες, ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις στους επιχειρηματίες και στους εργαζομένους.

Το Κράτος όμως δεν μπορεί πλέον να παίξει το ρόλο του επιχειρηματία γιατί κέρδος και ανταγωνιστικότητα που είναι και ο απώτερος σκοπός μιας επιχείρησης, δεν συμβαδίζουν με την κοινωνική πολιτική και δεν μπορούν να συνυπάρξουν με το πολιτικό κόστος. Όσο υπεύθυνος για την μισθοδοσία, τη στρατηγική, τις προσλήψεις, τις απολύσεις και τον τιμολογιακή πολιτική μιας εταιρείας είναι ο εκάστοτε Υπουργός, τόσο θα είναι περιορισμένη η δυναμικότητάς της. Πρώτον γιατί δεν είναι επιχειρηματίες και δεν έχουν αυτή την κλίση και δεύτερον γιατί το πολιτικό κόστος πάντα θα περιορίζει τις δράσεις τους.

Και για να επιστρέψουμε στην συγκεκριμένη περίπτωση του ΟΤΕ, η λύση του στρατηγικού επενδυτή ήταν μονόδρομος.

Μπορεί όλοι να μεγαλώσαμε παίρνοντας τηλέφωνο από τα τηλέφωνα με το καντράν και να είμαστε συναισθηματικά δεμένοι με τον ΟΤΕ, αλλά κακά τα ψέματα ο ΟΤΕ είναι μόνο μια επιχείρηση που δημιουργήθηκε από το κράτος για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες που υπήρχαν τότε. Τώρα που απελευθερώθηκε η αγορά και φτιάχτηκε εκείνο το επιχειρηματικό περιβάλλον που έδωσε σε ιδιώτες τη δυνατότητα να επενδύσουν και να προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες, τώρα ήρθε η στιγμή το Κράτος να φύγει από την μέση. Η ενασχόληση του κράτους με τον τομέα των τηλεπικοινωνιών μόνο προβλήματα θα φέρνει στις εκάστοτε κυβερνήσεις (λόγω πολιτικού κόστους) αλλά και στον ανταγωνίσιμο (λόγω της δεσπόζουσας θέσης που κατέχει).

Η συμφωνία που έγινε με την Deutsche Telecom είναι σίγουρο ότι θα φέρει κάποια πολύ καλά αποτελέσματα για την χώρα γενικότερα, χωρίς να κοιτάμε αυτή καθ’ αυτή τη συμφωνία, από οικονομικής άποψης.

Πρώτον και σημαντικότερων, λόγω του πιο αποτελεσματικού τρόπου διοίκησης, λόγω των επενδύσεων που θα κάνει και λόγω της τεχνογνωσίας που διαθέτει, σύντομα θα προσφέρει πολύ καλύτερες υπηρεσίες στους συνδρομητές του ΟΤΕ, θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας και θα εμφανιστούν καινούργιες δυναμικές.

Δεύτερον, θα πάψει πλέον ο ΟΤΕ να είναι πεδίο δράσης διαπλεκομένων συμφερόντων και πηγή άντλησης τεράστιων προμηθειών.

Τρίτον, ο ανταγωνισμός θα λειτουργήσει καλύτερα και οι ιδιωτικές εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στο χώρο θα πάψουν να έχουν ως μοναδικό τους όπλο την τιμή αλλά θα βελτιώσουν και την ποιότητα των παρερχομένων υπηρεσιών τους.

Τέταρτον, θα αποδεσμευθεί ο εκάστοτε υπουργός από την ανάγκη ικανοποίησης των παράλογων απαιτήσεων των υπαλλήλων του ΟΤΕ, λόγω του πολιτικού κόστους και έτσι θα μπορεί να εφαρμόσει μια πιο αποτελεσματική στρατηγική στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών, από το να καταπιάνεται με τα επιδόματα τον εργαζομένων.

Θα μπορούσα να απαριθμώ και άλλα υπέρ, αλλά το σημαντικό σημείο στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η συναισθηματική προσέγγιση που έχουν κάποιοι στα επιχειρηματικά deal. Είναι σίγουρα, δύσκολο να χωνέψουμε τέτοιες συμφωνίες, όταν αντιμετωπίζουμε ακόμα συναισθηματικά το επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά αυτές οι συμφωνίες είναι η μόνη διέξοδος από μια μέτρια ποιότητα ζωής που απολαμβάνουμε τώρα. Όλες οι Κρατικές εταιρείες είναι δέσμιες συμφερόντων και αρτηριοσκληρωτικών πρακτικών που μόνο αναχρονιστικές υπηρεσίες μπορούν να προσφέρουν. Το Κράτος πρέπει να νομοθετήσει και να φτιάξει εκείνο το σταθερό οικονομικό περιβάλλον που θα δώσει νέα πνοή στην επιχειρηματική πρωτοβουλία, αυτή με τη σειρά της θα δώσει περισσότερα στους εργαζομένους και το κράτος σιγά-σιγά θα αποσυρθεί στο συντονιστικό ρόλο που του ταιριάζει.

Μια πασχαλινή ιστορία...

Μια πασχαλινή ιστορία...
Όπως όλοι γνωρίζουμε σε λίγες μέρες έρχεται το Πάσχα. Η χαρά του έλληνα λοιπόν Ο οποίος θα κάνει την εξόρμηση του στην εξοχή για να φάει το αρνάκι του να πάει στην εκκλησία του να κάνει ανάσταση να πάρει τόνους βεγγαλικά να τα ανάψει και να τσουγγρίσει και τα αυγά του. Πως θα τα κάνει όμως αυτά χωρίς λεφτά?? Κάτι η ακρίβεια κάτι τα μπουζούκια κάθε Σάββατο για να ξεσκάσουμε λίγο κάτι το service της καινούργιας BMW δεν έχουν αφήσει και πολλά στο ταμείο και είναι μείον.


Αλλά τι λέω ο χαζός. Αφού το είδα στην TV χτες. Θα τρέξω στην τράπεζα να πάρω κανένα δάνειο τόσα υπάρχουν. Μάλιστα κάποια σου δίνουν και μετρητά στο χέρι με το που τα πάρεις και φυσικά δεν χρειάζεται να κάνω και πολλά, τα δίνουν μόνο με ένα τηλεφώνημα. Όσο μεγαλύτερο το δάνειο τόσο μεγαλύτερο και το ποσό που παίρνεις. Ας πούμε για 15.000 ευρώ δάνειο σου δίνουν στο χέρι 1.000 Ευρώ Για σκέψου να έχω ξαφνικά 1.000 ευρώ να χαλάσω για τα πασχαλινά έξοδα. 2 κιλά αρνί παραπάνω θα πάρω έτσι για να είμαι σίγουρος πως θα μου φτάσει και 3 ντουζίνες αυγά για να έχω να σπάω όλη μέρα με τους φίλους.


Τώρα θα μου πείτε για να χρειάζομαι να πάρω δάνειο σημαίνει πως δεν έχω μια στην άκρη άρα πως στο καλό θα βρω λεφτά στο μέλλον να το ξεπληρώσω αφού τώρα δεν έχω? Αλλά τι βλακείες σκέφτομαι? Αυτά είναι ψιλά γράμματα. Κάτι θα γίνει στο μέλλον. Το παν είναι να ζεις στο παρόν σε 2 μήνες μπορεί να έχω κερδίσει και το Λόττο ποτέ δεν ξέρεις. Ε και να μην το έχω κερδίσει, το καλοκαιράκι θα βγουν και τα διακοποδάνεια. Θα τσιμπήσω ένα και θα ξεπληρώσω και το 1ο δάνειο και θα πάω και Μύκονο. Όλος ο καλός ο κόσμος θα είναι εκεί δεν γίνεται να λείπω. Μπορεί να μου πάρει και συνέντευξη το star.


Φυσικά τώρα που το σκέφτομαι το άλλο δάνειο θα πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερο για να καλύψει το προηγούμενο και τους τόκους. Που θα τα βρω τα λεφτά ρε γαμώτο να το ξεπληρώσω και αυτό. Αλλά τι κάθομαι και σκέφτομαι πάλι τώρα? Αφού είπαμε το παν είναι να περνάμε καλά τώρα και στο μέλλον βλέπουμε. Το πολύ πολύ θα βγάλω 1-2 πιστωτικές για να καλύψω το δάνειο μέχρι τα Χριστούγεννα όπου θα βγουν και τα εορτοδάνεια και θα πάρω και το δώρο. Κομπλέ θα είμαι σου λέω. Θα πληρώσω και τις κάρτες και το διακοποδάνειο και θα μου μείνουν να πάρω και την γαλοπούλα μου και να κάνω και τα ψώνια μου τα γιορτινά. Να μην κάνουμε δηλαδή και εμείς γιορτές σαν άνθρωποι.


Άλλα κάτσε λίγο πως θα βγάλω τόσο μεγάλο δάνειο?. Είναι και αυτές οι κάρτες που έβγαλα που έχουν μεγάλα επιτόκια και με έχουν τσακίσει. Μήπως να βάλω υποθήκη την BMW και αν χρειαστεί και το πατρικό μου? Αφού έτσι και αλλιώς κάποια στιγμή θα τα ξεπληρώσω όλα τα δάνεια είμαι σίγουρος. Δεν μπορεί θα γυρίσει ο τροχός απλά περνάω μια μικρή κρίση αυτή ν την περίοδο. Και στο κάτω κάτω για 80000 ευρώ δεν θα μου τα πάρουν όλα. Δεν μπορεί κάποια συμφωνία θα κάνουμε. Δεν είναι και τόσο άκαρδοι να με πετάξουν στον δρόμο. Αφού το ίδιο το σύστημα με έχει φέρει σε αυτήν την κατάσταση. Εγώ το μόνο που ήθελα είναι να ζήσω και εγώ λίγο σαν άνθρωπος όπως και όλοι οι άλλοι. Να πάω μια εκδρομούλα, να φάω το αρνάκι μου το Πάσχα και να πάω και λίγες μερούλες διακοπές το καλοκαίρι να ξεσκάσω. Δεν ζήτησα κάτι υπερβολικό….


Τώρα πια το έχω μάθει και το καλπάκι τι να κάνω άμα δεν έχω λεφτά να πληρώσω το δάνειο . Θα πάρω και άλλο δάνειο…….



… Ξέρετε κύριε δεν μπορούμε να σας ξανά εγκρίνουμε δάνειο. Χρωστάτε πάρα πολλά και έχετε μπει και στον Τειρεσία.


…. Δεν μπορεί και που θα τα βρω εγώ τα λεφτά να πληρώσω τις δόσεις?


…. Ξέρετε έχετε αργήσει πολύ να πληρώσετε και πρέπει να προβούμε σε κατάσχεση.


…. Δεν μπορεί να μου πάρετε το σπίτι μου για λίγα ευρώ Που θα μείνω εγώ τώρα???


…. Λυπούμαστε πολύ Κύριε


...