ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΕΧΟΥΝ!!
τροφή για σκέψη... Ανάθεμα και κατάρα στους κλέφτες του δημόσιου βίου। κρεμάλα στους πολιτικούς। να πάνε φυλακή τα λαμόγια। κάθαρση τώρα। είναι μερικές απ' τις κραυγές των αγανακτισμένων Ελλήνων για την κρίση। Κρίση που δείχνει αξεπέραστη όσα δις ευρώ και να μας δανείσουν, κρίση που δεν είναι μονό λογιστική, κρίση που δεν αποτυπώνεται μόνο σε οικονομικά μεγέθη, αλλά είναι κρίση βαθύτατη και ριζωμένη πια στις ζωές όλων μας। Είναι κρίση αξιων, νοοτροπιας και ήθους! Είμαι ένας πολίτης που ζούσα και εργαζόμουν στη χώρα αυτή και θεωρώ τον εαυτό μου μοναδικό και αναντικατάστατο, σπάνιο είδος της ανθρώπινης αλυσίδας που όλοι πρέπει να φροντίζουν για μένα, γιατί έχουμε δημοκρατία। Συνάνθρωπε μπορεί να μην καταχράστηκα δημόσιο χρήμα, μπορεί να μην έγινα πολιτικός, μπορεί να μην έχτισα βίλες, μπορεί να μην έκανα χλιδατους γαμους στο εξωτερικό, μπορεί να μη μπήκα σε κότερο ποτέ μου, αλλά σε έκλεψα και εγώ, και θα σε κλέβω συνέχεια και καθημερινά γιατί είμαι συμφεροντολόγος, ατομιστής, νάρκισσος, ασυνεπής που δεν ξέρω τι θα πει αυτοκριτική και πάντα μου φταίνε οι άλλοι । Σου κλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονιά πέρασα από το σπίτι σου με διαπασών τη μουσική και την εξάτμιση να μουγκρίζει। Σου κλεψα την γαλήνη σου όταν προσπάθησες να περάσεις τη διάβαση πεζών και εγώ εστεκα αγέρωχος με το 36 άτοκες δόσεις αυτοκίνητο μου πάνω της। Σου έκλεψα τη θέση παρκινγκ βάζοντας οριζόντια τη μηχανή μου γιατί στη γειτονιά υπάρχω μόνο εγώ και η γυναίκα μου πρέπει να παρκάρει χωρίς να δυσκολευτεί όταν έρθει απ τη δουλειά। Σου κλεψα τη ουρά στο σούπερ μάρκετ, γιατί βιαζόμουν. Σου ζήτησα 120 ευρώ για να σου βάλω ένα αιρ κοντισιον χωρίς να σου κόψω απόδειξη. Σου πήρα 100 ευρω την ημέρα για ένα δωμάτιο το χειμώνα σε χωριό της ελληνικής υπαίθρου γιατί μια καντηλήθρα στην παρουσίασα για τζάκι. Σου χρέωσα 4 ευρώ τον καφέ, 6 ευρώ τη χωριάτικη και 10 ευρώ το ποτό γιατί όλοι τόσο τα έχουν. Εκμεταλλεύτηκα την πετρελαϊκή κρίση και χωρίς καθυστέρηση σου ανέβασα την τιμή στα καύσιμα αισχροκερδώντας εις βάρος σου ενώ ξέχασα να τις κατεβάσω όταν πέρασε η κρίση. Σου στέρησα τα δελτία κοινωνικού τουρισμού γιατί μπορώ να αποκρύπτω εισοδήματα μου και να εμφανίζομαι σαν δικαιούχος. Πήρα επιδόματα και επιδοτήσεις με πλασματικά στοιχεία και τώρα φωνάζω να φέρουν πίσω τα κλεμμένα. Σήκωσα κομματικές σημαίες, ένιωθα δέος όταν με κέρναγε και με χαιρετούσε ο βουλευτής στο καφενείο, ψήφιζα για ιδιοτελείς σκοπούς, ξερογλειφόμουν στα πολιτικά γραφεία για να έχω έναν άνθρωπο για τις δουλειές μου και τώρα απαιτώ να πάει φυλακή. Έδωσα φακελάκι σε γιατρό για να σε παρακάμψω στη λίστα και να σωθώ εις βάρος σου. Λάδωσα το μηχανικό της πολεοδομίας να κάνει τα στραβά ματιά μέχρι να σηκώσω το αυθαίρετο σε δασική έκταση και μετά πήγα στο σύνταγμα σε καντηλοφορια να κλάψω για τα δάση που κάηκαν. Έψαξα και βρήκα γνωστο στην εφορία να γλιτώσω το πρόστιμο που μου επιβλήθηκε για φορολογικές παραβάσεις και μετά παραπονέθηκα για τη διαπλοκή. Πέταξα το άδειο πακέτο τσιγάρων απ το αυτοκίνητο και μετά θύμωσα με την αμέλεια των αρχών να καθαρίσουν τα φρεάτια και να πλημμυρίσει η γειτονιά μου. Σε εμπόδισα να περπατήσεις ελεύθερα στο πεζοδρόμιο γιατί άφησα το αυτοκίνητο, μιας και πετάχτηκα για δυο λεπτά σε μια δουλειά. Τα έβαλα με τους αλλοδαπούς που μολύνουν την χώρα μου ενώ τους εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφάλιστη εργασία. Ενώ ήξερα πως τα τανκς που κατεβηκαν στους δρόμους, κατέλυσαν την δημοκρατία και ζημίωσαν τη χώρα μου, είδα πως οι αγρότες μπορούν να κλείνουν τους δρόμους, οι λιμενεργάτες τα λιμάνια γιατί τα αιτήματα των συντεχνιών είναι πιο πάνω απ τα δικα μου δικαιώματα. Ενώ ήξερα πώς είναι να φέρεσαι σαν πολίτης και σαν άνθρωπος έχοντας υποχρεώσεις και δικαιώματα προτίμησα να φερθώ σαν καταναλωτής και χουλιγκανος. Ενώ έλεγα πως οι πολιτικοί είναι εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και υπηρετούν οικονομικούς παράγοντες, με φανατισμό τους υποστήριζα στις εκλογές δίνοντας τους μια ακόμη ευκαιρία.και κάπως έτσι έφτασα να ζω το ψέμα μου συμπολίτες. Επιδόθηκα σε ασταμάτητη κατανάλωση προκειμένου να βρω ταυτότητα. Υποτίμησα τη σημασία της παιδείας και των αξιών και προτίμησα να μιμηθώ το life style της τηλεόρασης. Ταύτισα την ευτυχία με το τριήμερο στην Αράχοβα, το Καγιεν και το playstation. Η αυταπάτη της παντοδυναμίας μου ενισχύθηκε με την πιστωτική κάρτα॥ μπορούσα να αποκτήσω περισσότερα από όσα άντεχε η τσέπη μου. Χωρίς εγκράτεια ζήτησα να δανειστώ για να απολαύσω αγαθά που έβλεπα να απολαμβάνουν οι πλούσιοι και ήθελα να τους μοιάσω. Εγκατέλειψα το χωριό μου για να γίνω υπάλληλος των 700 ευρώ. Άφησα την ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο για να ζήσω σε ένα δυαράκι στη Κυψέλη και χλεύασα τους χωριάτες Ενιωθα σπουδαιος αν τη Δευτερα το πρωι μιλουσα στη δουλεια για το 2ημερο που πέρασα στα χιονια ή την κρεπαλη στα μπουζουκια. Χρεοκόπησα νεοέλληνα...γιατί πια δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λαθος, τι είναι δίκαιο και τι αδικο. ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ... δε θα λυτρωθώ απ τα spreads ούτε απ τους οίκους αξιολόγησης॥ Για να σηκωθώ ξανά χρειάζεται περισυλλογή συγκέντρωση και αυτοκριτική χρειάζεται εσωτερική επανάσταση. «Επανάσταση της συνείδησης» που λέει και ο Krishnamurti. Ηρθε ο καιρός να αλλάξω ,γιατί αν δε το κάνω, η νέα γενιά από λαμογια παραμονεύει να πάρει τη θέση των απερχομένων και το νέο κύμα σκανδαλών που θα παραξει ξανά το σύστημα θα με βρει πάλι να σκούζω σαν παρθένα॥ Οφείλω να παραδώσω ένα καλύτερο κόσμο στα παιδιά μου.ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΙΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Kapetanios. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Kapetanios. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 25 Μαΐου 2010
Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008
Aν.. είχα το χαμόγελο σου στα μάτια μου
Η ισορροπία θα απασχολήσει λίγες γραμμές ψηφιακού εντύπου. Η επιλογή της προς ανάλυση έννοιας έγινε για να αναδείξει στον αναγνώστη την πηγή των προβλημάτων του από μια άλλη οπτική γωνία.
Ισορροπία υπάρχει παντού και δεν είναι υλικό. Την χρησιμοποιεί η επιστήμη για να εξηγήσει φυσικά φαινόμενα, οικονομικές θεωρίες, ανθρώπινες συμπεριφορές ακόμα και την ίδια τη ζωή. Η διατάραξη της δημιουργεί είτε προβλήματα είτε απόλαυση. Αυτό που την κάνει όμως τόσο δυσνόητη στην πράξη είναι το ότι εξαρτάται από τρεις τουλάχιστον σαφώς διαχωρισμένους παράγοντες. Πάντα υπάρχουν δυο αντίρροπες δυνάμεις και το σημείο στήριξης ή μόχλευσης ή τριβής ή επαφής. Έτσι αποδεικνύεται και η δυσκολία προσδιορισμού των παραγόντων όταν αυτοί είναι άγνωστοι αφού καλούμαστε να λύσουμε ένα σύστημα τριών αγνώστων, με το μπλέξιμο να γίνεται χειρότερο όταν κανείς δεν αποδέχεται το κάλεσμα και κοιτά απλά το αποτέλεσμα.
Η ισορροπία είναι λέξη αξίωμα! Δεν ορίζεται ακριβώς και δεν αποδεικνύεται. Είναι εξίσου αφηρημένη με τη λέξη ‘τίποτα’. Περιγράφει γενικά μια κατάσταση κατά την οποία ανταγωνιστικοί παράγοντες που επηρεάζουν το αντικείμενο συμβάλουν σε ίσα μέρη. Τα αποτελέσματα της διατάραξης της είναι σαφή, χειροπιαστά και συνήθως έντονα. Αυτό εξηγεί γιατί οι αιτίες του φαινομένου της διατάραξης συχνά μεταφράζονται ως ευθύνες. Αντίθετη έννοια επίσης δεν ορίζεται καθώς η λέξη ανισορροπία έχει ένα νόημα μετάβασης στο νέο σημείο ισορροπίας. Η απόσταση των δυο σημείων ισορροπίας περιγράφεται ως στρέβλωση.
Η ισορροπία στον χαρακτήρα του ανθρώπου ακολουθεί πιστά τη θεωρία. Μια ισορροπημένη νοοτροπία , η εμπειρία ,η μόρφωση, η παιδεία και το ενδιαφέρον για γνώση μετριάζουν σαφώς τις στρεβλώσεις. Έτσι μετατρέπονται τα νέα σημεία ισορροπίας σε προορισμούς που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για μελέτη και ανάλυση ενώ αποφεύγεται κάτι που σκοπίμως δεν έχει αναφερθεί ως τώρα…Ο ΠΑΝΙΚΟΣ που προκαλεί τις χειρότερες στρεβλώσεις γιατί δημιουργεί πολλά νέα σημεία ισορροπίας σε μικρό χρονικό διάστημα.
Το θέμα προσφέρεται για θεωρητική ανάλυση πολλών παραγράφων είτε αυτούσιο είτε αλληλοεπηρεαζόμενο ακόμα και με τη θεωρία της σχετικότητας, αλλά αυτό δεν κρίνεται σκόπιμο να πραγματοποιηθεί. Αντίθετα περιγραφή καθημερινών συμπεριφορών και προσπάθεια αντιστοίχισης αυτών με την ισορροπία είναι μία πρόκληση για κάποιον που θέλει να λέει ότι αντιλαμβάνεται.
Κάπου εδώ αρχίζει η δράση για όσους άντεξαν να φτάσουν . Όταν ο ρυθμός ανέβει η ισορροπία κλονίζεται. Δεν υπάρχει λόγος ανάλυσης από εδώ και πέρα. Ο καπετάνιος ξεκινάει γραπτά ταξίδια συνεργασίας με ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας εκρηκτικών ισορροπιών μαζί του.
Ίσως το συγκεκριμένο κείμενο να γίνει το σημείο αναφοράς των άρθρων συνεργασίας επειδή είναι και το πρώτο της σειράς. Δυστυχώς η δημιουργός θέλει να κρατήσει την ανωνυμία της.
‘ Με λες ανισόρροπη.. γιατί? Αφού είμαι ευτυχισμένη! Είμαι υγιής, ήρεμη και έχω ακόμα τη δύναμη να χαμογελάω. Εσύ? Είσαι ισορροπημένος;
Ακούμε συνέχεια από ειδικούς και μη πόσο απαραίτητη είναι η ισορροπία στη ζωή μας. Στις σχέσεις μας , στη διατροφή μας , στη δουλειά μας ακόμα και στο σχολείο. Τι είναι όμως η πολυπόθητη ισορροπία? Είναι πραγματικότητα ή ουτοπία? Και αν υπάρχει είναι το κλειδί της ευτυχίας μας?
Κοιτώντας το λεξικό αναφέρεται ως τη κατάσταση σώματος που παραμένει σε ηρεμία, υποκείμενο στην ενέργεια δυνάμεων, οι οποίες εξουδετερώνονται αμοιβαία. Ορίστε? Εγώ από συναισθήματα και επιθυμίες ‘πιέζομαι’. Αγαπώ, θυμώνω, θέλω, προσπαθώ, ονειρεύομαι. Και δυστυχώς δεν μπορώ πάντα να τα κουμαντάρω. Κι όμως… νιώθω καλά!
Πήγαινα σχολείο και όλοι με συμβούλευαν να είμαι καλή μαθήτρια να πάρω εφόδια για τη ζωή και να βρω μια καλή δουλειά. Τους άκουγα! Ήμουν πρώτη στα μαθήματα. έχασα όμως κάποιες ώρες παιχνιδιού. Δεν έχω να διηγηθώ κοπάνες και αταξίες. Κρυφά ραντεβού και δήθεν ασθένειες. Για σένα ίσως δεν είχα καλά παιδικά χρόνια γιατί δεν κράτησα τις ισορροπίες ανάμεσα στο παιχνίδι και στο διάβασμα. Εγώ ωστόσο τα λησμονώ αυτά τα χρόνια και εύχομαι να καταφέρω να δώσω και στα παιδιά μου τις ίδιες αναμνήσεις, την ίδια αρμονία.
Και μετά από ώρες διαβάσματος κατάφερα και μπήκα στην ανώτερη εκπαίδευση την οποία ολοκλήρωσα εντός του προβλεπόμενου χρόνου! Και έπιασα μια ¨καλή¨ δουλεία. Στην οποία θέλω να πάω μπροστά, να φανεί η αξία μου, να πάρω μια καλύτερη θέση. Αυτό απαιτεί πιο πολλές ώρες εργασίας, πιο πολύ τρέξιμο, πιο πολύ άγχος. Έτσι μάλλον διαταράζω τις ισορροπίες που ακούω πως χρειάζεται να έχω μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Αυτό όμως ΘΕΛΩ. Θέλω την επαγγελματική καταξίωση. Θέλω να με σέβονται στην δουλειά μου. Θέλω… Θέλω… Θέλω…
Μεγαλώνοντας άκουγα πόσο σημαντική είναι η ισορροπία στη διατροφή. Να τρώω υγιεινές τροφές, ψάρια, όσπρια, χορταρικά και να αποφεύγω το πολύ κρέας. Έτσι θα είμαι γερή και υγιής. Οκ! Έχετε δίκιο .Ακούγεται λογικό. Σε μένα όμως μάλλον δεν ισχύουν αυτά. Τι και αν έχω μήνες να φάω ψάρι, βδομάδες να τιμήσω τα όσπρια και μόλις λίγες ώρες που έφαγα φρεσκότατα σουβλάκια είμαι απολύτως υγιής! Δεν με πιστεύεις; Δεν το λέω εγώ οι εξετάσεις το δείχνουν…
Το καλύτερο νομίζω ότι είναι η ‘καραμέλα’ που λένε όλοι περί ισορροπίας στις σχέσεις μας. Χμ…τι είναι αυτό; Σ’αγαπώ ,σε λατρεύω, σε σκέφτομαι. Θέλω να είμαστε συνέχεια μαζί. Να περνάμε ατελείωτες ώρες κοιτώντας τη βροχή από το παράθυρο, παίζοντας στο χιόνι, στη θάλασσα, περπατώντας χέρι χέρι στο δρόμο. Υπερβολή; Για σένα ισορροπία είναι ένας καφές μια φορά την εβδομάδα, ένα ποτό με δεκάδες φίλους, γνωστούς και αγνώστους στριμωγμένοι σε ένα μπαρ πνιγμένοι στον καπνό. Για μένα ισορροπία στη ζωή μου είσαι συ και για σένα οι φίλοι. Με προσβάλεις, με μειώνεις, με παραμελείς. Σκέφτομαι να φύγω να σε τιμωρήσω αλλά νιώθω ότι χάνομαι! Ο εγωισμός μου χάνεται, μηδενίζεται. Η ψυχολογική μου ηρεμία κλονίζεται. Ένα τηλεφώνημα σου ωστόσο τα σβήνει όλα. Σαν να μην έγιναν ποτέ! Στη σχέση είμαστε ένα, είμαστε εμείς. Το θυμάσαι; Μπορείς να αφήσεις τα θέλω σου και να με ακούσει να με κοιτάξεις; Να δεις και τα δικά μου θέλω; Ή μήπως έτσι θα διαταράξω τη δική σου ισορροπία? Αντέχεις να βάλεις στη άκρη τα δικά σου θέλω? Μπορείς να συμβιβαστείς?
Τελικά πολύ δύσκολο πράγμα είναι η αναζήτηση και η ερμηνεία της ισορροπίας… Μπερδεύτηκα ήδη! και να σου πω κάτι? Πριν ήμουν πιο καλά… Ανισόρροπη μεν, όπως με θεωρείς αλλά ήρεμη και ευτυχισμένη. Θεέ μου….ευχαριστώ που με έκανες ανισόρροπη! Είμαι μια χαρά! Με τα πάνω μου τα κάτω μου… την δική μου ισορροπία!!!! Και σ’ όποιον αρέσει στην τελική…’
Τίποτα άλλο… μόνο `το ευχαριστώ` μας!
Ισορροπία υπάρχει παντού και δεν είναι υλικό. Την χρησιμοποιεί η επιστήμη για να εξηγήσει φυσικά φαινόμενα, οικονομικές θεωρίες, ανθρώπινες συμπεριφορές ακόμα και την ίδια τη ζωή. Η διατάραξη της δημιουργεί είτε προβλήματα είτε απόλαυση. Αυτό που την κάνει όμως τόσο δυσνόητη στην πράξη είναι το ότι εξαρτάται από τρεις τουλάχιστον σαφώς διαχωρισμένους παράγοντες. Πάντα υπάρχουν δυο αντίρροπες δυνάμεις και το σημείο στήριξης ή μόχλευσης ή τριβής ή επαφής. Έτσι αποδεικνύεται και η δυσκολία προσδιορισμού των παραγόντων όταν αυτοί είναι άγνωστοι αφού καλούμαστε να λύσουμε ένα σύστημα τριών αγνώστων, με το μπλέξιμο να γίνεται χειρότερο όταν κανείς δεν αποδέχεται το κάλεσμα και κοιτά απλά το αποτέλεσμα.
Η ισορροπία είναι λέξη αξίωμα! Δεν ορίζεται ακριβώς και δεν αποδεικνύεται. Είναι εξίσου αφηρημένη με τη λέξη ‘τίποτα’. Περιγράφει γενικά μια κατάσταση κατά την οποία ανταγωνιστικοί παράγοντες που επηρεάζουν το αντικείμενο συμβάλουν σε ίσα μέρη. Τα αποτελέσματα της διατάραξης της είναι σαφή, χειροπιαστά και συνήθως έντονα. Αυτό εξηγεί γιατί οι αιτίες του φαινομένου της διατάραξης συχνά μεταφράζονται ως ευθύνες. Αντίθετη έννοια επίσης δεν ορίζεται καθώς η λέξη ανισορροπία έχει ένα νόημα μετάβασης στο νέο σημείο ισορροπίας. Η απόσταση των δυο σημείων ισορροπίας περιγράφεται ως στρέβλωση.
Η ισορροπία στον χαρακτήρα του ανθρώπου ακολουθεί πιστά τη θεωρία. Μια ισορροπημένη νοοτροπία , η εμπειρία ,η μόρφωση, η παιδεία και το ενδιαφέρον για γνώση μετριάζουν σαφώς τις στρεβλώσεις. Έτσι μετατρέπονται τα νέα σημεία ισορροπίας σε προορισμούς που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για μελέτη και ανάλυση ενώ αποφεύγεται κάτι που σκοπίμως δεν έχει αναφερθεί ως τώρα…Ο ΠΑΝΙΚΟΣ που προκαλεί τις χειρότερες στρεβλώσεις γιατί δημιουργεί πολλά νέα σημεία ισορροπίας σε μικρό χρονικό διάστημα.
Το θέμα προσφέρεται για θεωρητική ανάλυση πολλών παραγράφων είτε αυτούσιο είτε αλληλοεπηρεαζόμενο ακόμα και με τη θεωρία της σχετικότητας, αλλά αυτό δεν κρίνεται σκόπιμο να πραγματοποιηθεί. Αντίθετα περιγραφή καθημερινών συμπεριφορών και προσπάθεια αντιστοίχισης αυτών με την ισορροπία είναι μία πρόκληση για κάποιον που θέλει να λέει ότι αντιλαμβάνεται.
Κάπου εδώ αρχίζει η δράση για όσους άντεξαν να φτάσουν . Όταν ο ρυθμός ανέβει η ισορροπία κλονίζεται. Δεν υπάρχει λόγος ανάλυσης από εδώ και πέρα. Ο καπετάνιος ξεκινάει γραπτά ταξίδια συνεργασίας με ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας εκρηκτικών ισορροπιών μαζί του.
Ίσως το συγκεκριμένο κείμενο να γίνει το σημείο αναφοράς των άρθρων συνεργασίας επειδή είναι και το πρώτο της σειράς. Δυστυχώς η δημιουργός θέλει να κρατήσει την ανωνυμία της.
Το κείμενο πλέον μιλάει και λέει ότι………….
‘ Με λες ανισόρροπη.. γιατί? Αφού είμαι ευτυχισμένη! Είμαι υγιής, ήρεμη και έχω ακόμα τη δύναμη να χαμογελάω. Εσύ? Είσαι ισορροπημένος;
Ακούμε συνέχεια από ειδικούς και μη πόσο απαραίτητη είναι η ισορροπία στη ζωή μας. Στις σχέσεις μας , στη διατροφή μας , στη δουλειά μας ακόμα και στο σχολείο. Τι είναι όμως η πολυπόθητη ισορροπία? Είναι πραγματικότητα ή ουτοπία? Και αν υπάρχει είναι το κλειδί της ευτυχίας μας?
Κοιτώντας το λεξικό αναφέρεται ως τη κατάσταση σώματος που παραμένει σε ηρεμία, υποκείμενο στην ενέργεια δυνάμεων, οι οποίες εξουδετερώνονται αμοιβαία. Ορίστε? Εγώ από συναισθήματα και επιθυμίες ‘πιέζομαι’. Αγαπώ, θυμώνω, θέλω, προσπαθώ, ονειρεύομαι. Και δυστυχώς δεν μπορώ πάντα να τα κουμαντάρω. Κι όμως… νιώθω καλά!
Πήγαινα σχολείο και όλοι με συμβούλευαν να είμαι καλή μαθήτρια να πάρω εφόδια για τη ζωή και να βρω μια καλή δουλειά. Τους άκουγα! Ήμουν πρώτη στα μαθήματα. έχασα όμως κάποιες ώρες παιχνιδιού. Δεν έχω να διηγηθώ κοπάνες και αταξίες. Κρυφά ραντεβού και δήθεν ασθένειες. Για σένα ίσως δεν είχα καλά παιδικά χρόνια γιατί δεν κράτησα τις ισορροπίες ανάμεσα στο παιχνίδι και στο διάβασμα. Εγώ ωστόσο τα λησμονώ αυτά τα χρόνια και εύχομαι να καταφέρω να δώσω και στα παιδιά μου τις ίδιες αναμνήσεις, την ίδια αρμονία.
Και μετά από ώρες διαβάσματος κατάφερα και μπήκα στην ανώτερη εκπαίδευση την οποία ολοκλήρωσα εντός του προβλεπόμενου χρόνου! Και έπιασα μια ¨καλή¨ δουλεία. Στην οποία θέλω να πάω μπροστά, να φανεί η αξία μου, να πάρω μια καλύτερη θέση. Αυτό απαιτεί πιο πολλές ώρες εργασίας, πιο πολύ τρέξιμο, πιο πολύ άγχος. Έτσι μάλλον διαταράζω τις ισορροπίες που ακούω πως χρειάζεται να έχω μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Αυτό όμως ΘΕΛΩ. Θέλω την επαγγελματική καταξίωση. Θέλω να με σέβονται στην δουλειά μου. Θέλω… Θέλω… Θέλω…
Μεγαλώνοντας άκουγα πόσο σημαντική είναι η ισορροπία στη διατροφή. Να τρώω υγιεινές τροφές, ψάρια, όσπρια, χορταρικά και να αποφεύγω το πολύ κρέας. Έτσι θα είμαι γερή και υγιής. Οκ! Έχετε δίκιο .Ακούγεται λογικό. Σε μένα όμως μάλλον δεν ισχύουν αυτά. Τι και αν έχω μήνες να φάω ψάρι, βδομάδες να τιμήσω τα όσπρια και μόλις λίγες ώρες που έφαγα φρεσκότατα σουβλάκια είμαι απολύτως υγιής! Δεν με πιστεύεις; Δεν το λέω εγώ οι εξετάσεις το δείχνουν…
Το καλύτερο νομίζω ότι είναι η ‘καραμέλα’ που λένε όλοι περί ισορροπίας στις σχέσεις μας. Χμ…τι είναι αυτό; Σ’αγαπώ ,σε λατρεύω, σε σκέφτομαι. Θέλω να είμαστε συνέχεια μαζί. Να περνάμε ατελείωτες ώρες κοιτώντας τη βροχή από το παράθυρο, παίζοντας στο χιόνι, στη θάλασσα, περπατώντας χέρι χέρι στο δρόμο. Υπερβολή; Για σένα ισορροπία είναι ένας καφές μια φορά την εβδομάδα, ένα ποτό με δεκάδες φίλους, γνωστούς και αγνώστους στριμωγμένοι σε ένα μπαρ πνιγμένοι στον καπνό. Για μένα ισορροπία στη ζωή μου είσαι συ και για σένα οι φίλοι. Με προσβάλεις, με μειώνεις, με παραμελείς. Σκέφτομαι να φύγω να σε τιμωρήσω αλλά νιώθω ότι χάνομαι! Ο εγωισμός μου χάνεται, μηδενίζεται. Η ψυχολογική μου ηρεμία κλονίζεται. Ένα τηλεφώνημα σου ωστόσο τα σβήνει όλα. Σαν να μην έγιναν ποτέ! Στη σχέση είμαστε ένα, είμαστε εμείς. Το θυμάσαι; Μπορείς να αφήσεις τα θέλω σου και να με ακούσει να με κοιτάξεις; Να δεις και τα δικά μου θέλω; Ή μήπως έτσι θα διαταράξω τη δική σου ισορροπία? Αντέχεις να βάλεις στη άκρη τα δικά σου θέλω? Μπορείς να συμβιβαστείς?
Τελικά πολύ δύσκολο πράγμα είναι η αναζήτηση και η ερμηνεία της ισορροπίας… Μπερδεύτηκα ήδη! και να σου πω κάτι? Πριν ήμουν πιο καλά… Ανισόρροπη μεν, όπως με θεωρείς αλλά ήρεμη και ευτυχισμένη. Θεέ μου….ευχαριστώ που με έκανες ανισόρροπη! Είμαι μια χαρά! Με τα πάνω μου τα κάτω μου… την δική μου ισορροπία!!!! Και σ’ όποιον αρέσει στην τελική…’
Τίποτα άλλο… μόνο `το ευχαριστώ` μας!
Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008
Δεν υπάρχει γιορτή
Το ύφος των γραπτών μου χαρακτηρίζεται έντονο και μου δημιουργεί προβλήματα από την έκτη δημοτικού! Δεν θέλω να δικαιολογήσω την κακή συνέχεια αλλά ας μη θιχτεί κανένας… Αντίθετα θα χρειαστώ σίγουρα βοήθεια για τις γνώσεις που θα χρησιμοποιήσω καθώς είναι ελλιπείς και η ημιμάθεια αποδεδειγμένα πλέον εφοδιάζει με ανεξέλεγκτους εντυπωσιασμούς τα κείμενα μας!
Ποιος φταίει για την τόσο πια κακή(κατά τη γνώμη σας πάντα)επικαιρότητα; -ο προσδιορισμός αφορά το ‘’κακή’’
Φταίει αυτός που την προσφέρει ή αυτός που την ζητάει; Να παρακαλέσω η απάντηση να μην είναι βγαλμένη από την νοοτροπία του αθώου παιδιού που πάει σχολείο…Όχι λοιπόν δεν φταίνε και οι δύο!!! Γιατί πολύ απλά δεν είναι δύο…είναι ένας. Ποιος είναι αυτός ο ένας …ε γ ω. Όλοι καταλάβατε ποιον αντιπροσωπεύει το εγώ! Αλλά θα το εξηγήσω Just in case…και κάποιος το αναζητεί.
Είσαι εσύ αυτός ο εγώ.
Εγώ προσφέρω την κακή επικαιρότητα που εγώ δεν την προλαμβάνω και που εγώ την ζητάω για να χαρακτηρίσω εμένα είτε απατεώνα είτε φουκαρά. Κι όλα αυτά γιατί μου αρέσει να σχολιάζω τα πάντα εκτός από έμενα.
Και από την φιλοσοφία στην ψυχολογία.
Ψυχολογία ως προς το τώρα
Εύκολα παρατηρεί κανείς την απαισιοδοξία που αντιμετωπίζει το σήμερα ο εγώ και πόσο καλύτερο ήταν το χτες όσο για το αύριο μαύρο κι άραχνο…
Χτες που είχα και λεφτά και υπήρχαν και δουλειές είχα να κάνω με ανθρώπους που μπορούσα να εμπιστευτώ οι οποίοι τρέφονταν με αγνές τροφές σε ένα καθαρό περιβάλλον γεμάτο ευωδιές και επιτόκια καταθέσεων 22%.Ασε που στο στρατό είχα δυο χρυσά στα 100μ! Σήμερα οι άνθρωποι έχουν αλλάξει και τα παίρνουν μαύρα η φύση μολύνθηκε η γυναίκα ξεφτιλίστηκε η ολυμπιακή έτσι ξαφνικά κλείνει και πολλά κομματόσκυλα θα βρεθούν στο δρόμο και όλα αυτά με επιτόκια κάτω του πληθωρισμού. Τώρα τι θα τρώμε αύριο που θα τελειώσει το πετρέλαιο θα λιώσουν οι πάγοι θα εξαφανιστούν οι άνδρες και θα γίνει πυρηνικός πόλεμος μόνο ο Βγενόπουλος το ξέρει το αρχιλαμόγιο επειδή έχει εσωτερική πληροφόρηση και από ότι μου είπαν θα σώσει μόνο τους μετόχους του. Όσο για τα επιτόκια καταθέσεων δεν έχουν κανένα νόημα αφού οι τράπεζες θα μαζέψουν όλο το χρήμα που θα έχουν κλέψει για να το δώσουν στους ξένους.
Ψυχολογία ως προς το εδώ.
Του εγώ του φταίει και το μέρος που δεν νιώθει καλά και όσο πιο μακριά τύχαινε να ήταν τόσο πιο πετυχημένος θα ένιωθε. Τι κάθομαι στο κωλοχώρι εγώ είμαι φτιαγμένος για την πόλη και μόλις πάει στην πόλη…η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της όπου παντού υπάρχει το μέσον…και μόλις αποτύχει στην πόλη φεύγει για Ευρώπη όπου οι Γερμανοί και οι Άγγλοι είναι ψυχροί οι Ιταλοί μαφιόζοι ενώ στον βορρά κάνει κρύο. Η χώρα της ευκαιρίας όμως…πολλά λεφτά αλλά κακό πράγμα ο καπιταλισμός όπως έλεγε ο παππούς! Η λύση είναι κυνηγός αγρίων θηρίων στον Αμαζόνιο αλλά δεν τον αφήνει η ηλικία.
Τα παραπάνω δεν έχουν σκοπό να επισημάνουν γενικές αλήθειες. Η επισήμανση έγινε για να καυτηριαστεί η απαισιοδοξία που διακατέχει τον σύγχρονο άνθρωπο. Η απαισιοδοξία είναι το κακό περιβάλλον οποιασδήποτε δραστηριότητας και αυτή εξηγεί το ύφος των κειμένων που ασχολούνται με την επικαιρότητα και την κριτική τής. Ο ίδιος που προσφέρει την κακή κριτική, είναι ο ίδιος που αναζητά την κακή πλευρά της είδησης και ο ίδιος που απολαμβάνει μια κακή κριτική που έγραψε ένας άλλος ειδικός στην κριτική για κάποιο άλλο θέμα. Η κατάκριση προς τους άλλους είναι το διαφανές κάλυμμα της προσωπικής ευθύνης. Το φαινόμενο αποκτά ιδιαίτερη ομορφιά όταν η συναλλαγή ειδήσεων και κριτικών γίνεται κλειστή και κυκλική οπότε θυμίζει τα κόμματα της βουλής και τις συμμαχίες αυτών με τους δημοσιογράφους. Το πρόβλημα είναι σοβαρό και εκφράσεις που ακούμε όλοι από μικρά παιδιά του τύπου “Ελλάδα φίλε τι περιμένεις”, ”δεν υπάρχει χρήμα”, “όλοι τους είναι ίδιοι”, “πως θα πάμε μπροστά έτσι “ είναι επικίνδυνες γιατί επιδεινώνουν τόσο το κλίμα απαισιοδοξίας όσο την ψυχολογία του κόσμου.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι τελικά το φαινόμενο απαισιοδοξία καλλιεργήθηκε προς όφελος κάποιων. Δεν κρίνεται σκόπιμο να αναλυθεί παραπάνω ο λόγος της καλλιέργειας αλλά αρκεί ένα παράδειγμα. Όλοι έχουμε παρατηρήσει σε ένα ζωολογικό πάρκο ή σε ένα τσίρκο ότι ο ελέφαντας είναι δεμένος από το πόδι με ένα σχοινάκι που καταλήγει σε ένα μικρό σχετικά ξυλαράκι καρφωμένο στο έδαφος. Η δύναμη του ελέφαντα φυσικά αρκεί για να διαλύσει τα δεσμά αλλά δεν το κάνει γιατί είναι εκεί δεμένος από τόσο μικρός που τότε δεν μπορούσε να ξεφύγει ενώ τώρα του έχει μείνει ακόμα η εντύπωση ότι είναι αδύναμος. Το ηθικό δίδαγμα είναι διπλό. Εάν το καταλάβει και το αποφασίσει ο ελέφαντας θα λυθεί αμέσως. Δεν θα χρειαστεί όμως να σπάσει πανεπιστήμια να κάψει σημαίες να κατεβάσει τζαμαρίες και να πετάξει πέτρες σε αστυνομικούς. Απλά πρέπει να καταλάβει τη δύναμη του.
Είναι πολύ καλύτερο να σου αρέσουν αυτά που κάνουν οι άλλοι, από το να κάνεις εσύ αυτό που τους αρέσει. Σταμάτα να βλέπεις αρνητικά το οτιδήποτε και να κρίνεις αρνητικά τα πάντα, η θετική στάση φέρνει θετικά αποτελέσματα και αν κάνεις αυτό που σου αρέσει θα προσελκύεις πάντα ανθρώπους που ταιριάζουν με αυτό που σκέφτεσαι και είσαι στο χώρο σου στην παρέα σου στην πόλη σου στη χώρα σου. Να θυμάσαι ότι η επιτυχία δεν είναι κάτι που σου συμβαίνει, αλλά κάτι που το αισθάνεσαι.
Όλα πηγαίνουν καλά σε θεωρητικό επίπεδο. Πρακτικά όμως ποιος θα τολμήσει να επενδύσει στα καλά νέα. Ποιος θα βοηθήσει στη λύση του προβλήματος όχι με επικρίσεις αλλά με δράση επί του θέματος. Ποιος θα ζήσει την κατάσταση για να σχηματίσει τη γνώμη του; Σταματάω εδώ γιατί τείνω να γίνω απαισιόδοξος.
Ότι είναι στη μόδα όμως πρέπει να προκαλεί το ενδιαφέρον του σκεπτόμενου ανθρώπου. Και επειδή είναι μόδα να μηδενίζουμε τα πάντα να φέρνουμε την καταστροφή και να σχολιάζουμε το ίδιο θα κάνω και εγώ με ελεύθερο πλέον γραπτό κείμενο. Ποιος δεν έχει παρατηρήσει το ύφος του Έλληνα…το ύφος του ξέρεις ποιος είμαι εγώ που εσύ δεν είσαι…!ε καταλάβατε όλοι τι εννοώ…Είμαστε πρόεδροι παιδιά, είμαστε οι ειδικοί, είμαστε πλανητάρχες…ποιος δεν έχει δει στο δρόμο χασάπη με BMW, δεν έχει ύφος ακαδημαϊκού ο χασάπης;…το παλικαράκι που πάει για καφέ στο κολονάκι με το τζιπ που του πήρε ο μπαμπάς του και ενώ διπλοπαρκάρει κλείνει και τον καθρέφτη καμαρώνοντας σαν να ανακάλυψε την Αμερική …το καλύτερο ύφος ανήκει στις κυρίες τους αλλά και στους ίδιους τους εισαγωγείς χονδρέμπορους κτλ όταν βρίσκονται σε δεξίωση επιπέδου με άλλους νεόπλουτους και εξηγούν πόσο το αξίζουν αυτό που πετύχανε και το οποίο είναι και διπλάσιο του πραγματικού, παρουσιάζοντας βέβαια τις απαιτήσεις της δουλειάς τους και την δημιουργικότητα αυτού που εισάγει και απλά διπλασιάζει την τιμή για να πουλήσει. Αξίζει αναφορά βέβαια το ύφος ενός τραγουδιστή ή ηθοποιού όταν κάνει δηλώσεις που είναι συχνά άσχετες με τη δουλειά του….
Ποιος φταίει για την τόσο πια κακή(κατά τη γνώμη σας πάντα)επικαιρότητα; -ο προσδιορισμός αφορά το ‘’κακή’’
Φταίει αυτός που την προσφέρει ή αυτός που την ζητάει; Να παρακαλέσω η απάντηση να μην είναι βγαλμένη από την νοοτροπία του αθώου παιδιού που πάει σχολείο…Όχι λοιπόν δεν φταίνε και οι δύο!!! Γιατί πολύ απλά δεν είναι δύο…είναι ένας. Ποιος είναι αυτός ο ένας …ε γ ω. Όλοι καταλάβατε ποιον αντιπροσωπεύει το εγώ! Αλλά θα το εξηγήσω Just in case…και κάποιος το αναζητεί.
Είσαι εσύ αυτός ο εγώ.
Εγώ προσφέρω την κακή επικαιρότητα που εγώ δεν την προλαμβάνω και που εγώ την ζητάω για να χαρακτηρίσω εμένα είτε απατεώνα είτε φουκαρά. Κι όλα αυτά γιατί μου αρέσει να σχολιάζω τα πάντα εκτός από έμενα.
Και από την φιλοσοφία στην ψυχολογία.
Ψυχολογία ως προς το τώρα
Εύκολα παρατηρεί κανείς την απαισιοδοξία που αντιμετωπίζει το σήμερα ο εγώ και πόσο καλύτερο ήταν το χτες όσο για το αύριο μαύρο κι άραχνο…
Χτες που είχα και λεφτά και υπήρχαν και δουλειές είχα να κάνω με ανθρώπους που μπορούσα να εμπιστευτώ οι οποίοι τρέφονταν με αγνές τροφές σε ένα καθαρό περιβάλλον γεμάτο ευωδιές και επιτόκια καταθέσεων 22%.Ασε που στο στρατό είχα δυο χρυσά στα 100μ! Σήμερα οι άνθρωποι έχουν αλλάξει και τα παίρνουν μαύρα η φύση μολύνθηκε η γυναίκα ξεφτιλίστηκε η ολυμπιακή έτσι ξαφνικά κλείνει και πολλά κομματόσκυλα θα βρεθούν στο δρόμο και όλα αυτά με επιτόκια κάτω του πληθωρισμού. Τώρα τι θα τρώμε αύριο που θα τελειώσει το πετρέλαιο θα λιώσουν οι πάγοι θα εξαφανιστούν οι άνδρες και θα γίνει πυρηνικός πόλεμος μόνο ο Βγενόπουλος το ξέρει το αρχιλαμόγιο επειδή έχει εσωτερική πληροφόρηση και από ότι μου είπαν θα σώσει μόνο τους μετόχους του. Όσο για τα επιτόκια καταθέσεων δεν έχουν κανένα νόημα αφού οι τράπεζες θα μαζέψουν όλο το χρήμα που θα έχουν κλέψει για να το δώσουν στους ξένους.
Ψυχολογία ως προς το εδώ.
Του εγώ του φταίει και το μέρος που δεν νιώθει καλά και όσο πιο μακριά τύχαινε να ήταν τόσο πιο πετυχημένος θα ένιωθε. Τι κάθομαι στο κωλοχώρι εγώ είμαι φτιαγμένος για την πόλη και μόλις πάει στην πόλη…η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της όπου παντού υπάρχει το μέσον…και μόλις αποτύχει στην πόλη φεύγει για Ευρώπη όπου οι Γερμανοί και οι Άγγλοι είναι ψυχροί οι Ιταλοί μαφιόζοι ενώ στον βορρά κάνει κρύο. Η χώρα της ευκαιρίας όμως…πολλά λεφτά αλλά κακό πράγμα ο καπιταλισμός όπως έλεγε ο παππούς! Η λύση είναι κυνηγός αγρίων θηρίων στον Αμαζόνιο αλλά δεν τον αφήνει η ηλικία.
Τα παραπάνω δεν έχουν σκοπό να επισημάνουν γενικές αλήθειες. Η επισήμανση έγινε για να καυτηριαστεί η απαισιοδοξία που διακατέχει τον σύγχρονο άνθρωπο. Η απαισιοδοξία είναι το κακό περιβάλλον οποιασδήποτε δραστηριότητας και αυτή εξηγεί το ύφος των κειμένων που ασχολούνται με την επικαιρότητα και την κριτική τής. Ο ίδιος που προσφέρει την κακή κριτική, είναι ο ίδιος που αναζητά την κακή πλευρά της είδησης και ο ίδιος που απολαμβάνει μια κακή κριτική που έγραψε ένας άλλος ειδικός στην κριτική για κάποιο άλλο θέμα. Η κατάκριση προς τους άλλους είναι το διαφανές κάλυμμα της προσωπικής ευθύνης. Το φαινόμενο αποκτά ιδιαίτερη ομορφιά όταν η συναλλαγή ειδήσεων και κριτικών γίνεται κλειστή και κυκλική οπότε θυμίζει τα κόμματα της βουλής και τις συμμαχίες αυτών με τους δημοσιογράφους. Το πρόβλημα είναι σοβαρό και εκφράσεις που ακούμε όλοι από μικρά παιδιά του τύπου “Ελλάδα φίλε τι περιμένεις”, ”δεν υπάρχει χρήμα”, “όλοι τους είναι ίδιοι”, “πως θα πάμε μπροστά έτσι “ είναι επικίνδυνες γιατί επιδεινώνουν τόσο το κλίμα απαισιοδοξίας όσο την ψυχολογία του κόσμου.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι τελικά το φαινόμενο απαισιοδοξία καλλιεργήθηκε προς όφελος κάποιων. Δεν κρίνεται σκόπιμο να αναλυθεί παραπάνω ο λόγος της καλλιέργειας αλλά αρκεί ένα παράδειγμα. Όλοι έχουμε παρατηρήσει σε ένα ζωολογικό πάρκο ή σε ένα τσίρκο ότι ο ελέφαντας είναι δεμένος από το πόδι με ένα σχοινάκι που καταλήγει σε ένα μικρό σχετικά ξυλαράκι καρφωμένο στο έδαφος. Η δύναμη του ελέφαντα φυσικά αρκεί για να διαλύσει τα δεσμά αλλά δεν το κάνει γιατί είναι εκεί δεμένος από τόσο μικρός που τότε δεν μπορούσε να ξεφύγει ενώ τώρα του έχει μείνει ακόμα η εντύπωση ότι είναι αδύναμος. Το ηθικό δίδαγμα είναι διπλό. Εάν το καταλάβει και το αποφασίσει ο ελέφαντας θα λυθεί αμέσως. Δεν θα χρειαστεί όμως να σπάσει πανεπιστήμια να κάψει σημαίες να κατεβάσει τζαμαρίες και να πετάξει πέτρες σε αστυνομικούς. Απλά πρέπει να καταλάβει τη δύναμη του.
Είναι πολύ καλύτερο να σου αρέσουν αυτά που κάνουν οι άλλοι, από το να κάνεις εσύ αυτό που τους αρέσει. Σταμάτα να βλέπεις αρνητικά το οτιδήποτε και να κρίνεις αρνητικά τα πάντα, η θετική στάση φέρνει θετικά αποτελέσματα και αν κάνεις αυτό που σου αρέσει θα προσελκύεις πάντα ανθρώπους που ταιριάζουν με αυτό που σκέφτεσαι και είσαι στο χώρο σου στην παρέα σου στην πόλη σου στη χώρα σου. Να θυμάσαι ότι η επιτυχία δεν είναι κάτι που σου συμβαίνει, αλλά κάτι που το αισθάνεσαι.
Όλα πηγαίνουν καλά σε θεωρητικό επίπεδο. Πρακτικά όμως ποιος θα τολμήσει να επενδύσει στα καλά νέα. Ποιος θα βοηθήσει στη λύση του προβλήματος όχι με επικρίσεις αλλά με δράση επί του θέματος. Ποιος θα ζήσει την κατάσταση για να σχηματίσει τη γνώμη του; Σταματάω εδώ γιατί τείνω να γίνω απαισιόδοξος.
Ότι είναι στη μόδα όμως πρέπει να προκαλεί το ενδιαφέρον του σκεπτόμενου ανθρώπου. Και επειδή είναι μόδα να μηδενίζουμε τα πάντα να φέρνουμε την καταστροφή και να σχολιάζουμε το ίδιο θα κάνω και εγώ με ελεύθερο πλέον γραπτό κείμενο. Ποιος δεν έχει παρατηρήσει το ύφος του Έλληνα…το ύφος του ξέρεις ποιος είμαι εγώ που εσύ δεν είσαι…!ε καταλάβατε όλοι τι εννοώ…Είμαστε πρόεδροι παιδιά, είμαστε οι ειδικοί, είμαστε πλανητάρχες…ποιος δεν έχει δει στο δρόμο χασάπη με BMW, δεν έχει ύφος ακαδημαϊκού ο χασάπης;…το παλικαράκι που πάει για καφέ στο κολονάκι με το τζιπ που του πήρε ο μπαμπάς του και ενώ διπλοπαρκάρει κλείνει και τον καθρέφτη καμαρώνοντας σαν να ανακάλυψε την Αμερική …το καλύτερο ύφος ανήκει στις κυρίες τους αλλά και στους ίδιους τους εισαγωγείς χονδρέμπορους κτλ όταν βρίσκονται σε δεξίωση επιπέδου με άλλους νεόπλουτους και εξηγούν πόσο το αξίζουν αυτό που πετύχανε και το οποίο είναι και διπλάσιο του πραγματικού, παρουσιάζοντας βέβαια τις απαιτήσεις της δουλειάς τους και την δημιουργικότητα αυτού που εισάγει και απλά διπλασιάζει την τιμή για να πουλήσει. Αξίζει αναφορά βέβαια το ύφος ενός τραγουδιστή ή ηθοποιού όταν κάνει δηλώσεις που είναι συχνά άσχετες με τη δουλειά του….
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)