Big Brother Is Watching You

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι θα κάναμε άμα κάποιος μας έλεγε πριν 20 χρόνια ότι θα ανοίξουμε την τηλεόραση μας και θα δούμε 15 ανθρώπους κλεισμένους σε ένα σπίτι γεμάτο με κάμερες που τους παρακολουθούν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο ή ότι θα παρακολουθούμε ανθρώπους να τρώνε ποντίκια και σκορπιούς και να κυλιούνται σε λάκκους με φίδια και άλλους που θα υποβάλλονται σε μια χειρουργική επέμβαση live στην τηλεόραση για χάρη ενός τηλεπαιχνιδιού? Νομίζω πως τουλάχιστον θα γελάγαμε για να μην πω πως μπορεί και να κάναμε μέχρι και μήνυση στο κανάλι. Πως καταλήξαμε όμως τελικά όλα αυτά να μπούνε στην ζωή μας? Όταν το απόλυτο αγαθό ενός ανθρώπου είναι η ελευθερία πως είναι δυνατόν να θεωρούμε διασκέδαση την οικειοθελή φυλάκιση κάποιων? Τι είναι αυτό που μας ωθεί πλέον να τα παρακολουθούμε όλα αυτά? Γιατί καθόμαστε και βλέπουμε ανθρώπους να κάνουν πράγματα πέραν της σφαίρας του φυσιολογικού απλά για να βγουν νικητές σε ένα τηλεπαιχνίδι? Τα θέλουμε πραγματικά όλα αυτά η απλά είμαστε πλέον ανήμποροι να αντισταθούμε σε όσα μας πλασάρουν?

Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλούμ, τα Τρωκτικά και Εμείς

Προφανώς δεν είμαι ο μόνος που αυτές τις ημέρες βρίσκει τον εαυτό του σε συζητήσεις μεταξύ φίλων για τη δολοφονική επίθεση κατά του εμπνευστή του blog Τρωκτικό. Προσπάθειες να εξηγηθεί αυτή η προφανώς πολύπλοκη υπόθεση πολλές, άλλες τόσες οι σκέψεις που εκδηλώνονται αυθόρμητα και έχουν κοινό παρανομαστή την σημερινή καθήλωση του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Η ατιμωρησία και η διαπλοκή των κομματικών μηχανισμών, η ανάμιξή τους σε όλα και σε τίποτα, οι πειθήνιοι οπαδοί πεπερασμένων ιδεών και χρωμάτων ακούγονται από όλα σχεδόν τα στόματα ως μερικά από τα νοσηρά αίτια.

Από μια τέτοια συζήτηση προέκυψε και 'Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλούμ'. Πρόκειται για ένα βιβλίο που πραγματεύεται τη δολοφονία ενός δημοσιογράφου του λεγόμενου κίτρινου Τύπου. Αν πιάσετε τον εαυτό σας στο τέλος να μειδιάσει με την τροπή των πραγμάτων, μην νομίσετε ότι είστε οι μόνοι.

Μία καλή επιλογή για τις επερχόμενες καλοκαιρινές διακοπές.




Ευχαριστώ τον φίλο Τσόπ για τη υπόδειξη του βιβλίου.

Ο Αυτιάς μιλάει με video του Ψωμιάδη...

Το παρακάτω video είναι ύμνος στη δημοσιογραφία...
Απολαύστε τον Γιώργο Αυτιά να μιλάει με video του Ψωμιάδη!
Ζούμε μεγάλες στιγμές...

Στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης μπαίνει η ανωνυμία των blogs

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για την ανωνυμία στα blogs. Μολονότι είναι αλήθεια ότι μέσω των blogs βρίσκουν δίοδο και διάφοροι λασπολόγοι, ή ακόμα χειρότερα, και ορισμένοι που έχουν αντικαταστήσει την "κουκούλα" άλλων εποχών με την ανωνυμία και την όποια ασφάλεια εξ αυτής της άποψης τους προσφέρεται μέσω των blogs, τα πλεονεκτήματα της ρύθμισης ως έχει αυτή σήμερα είναι καταφανή και τούτο αποτελεί κέρδος μιας δημοκρατικής κοινωνίας με ωριμότητα. Εν πάσει περιπτώσει,


θέτω το ζήτημα στην κρίση σας και ενημερωτικά παραθέτω κατωτέρω τη σημερινή ανάρτηση του www.in.gr που έδωσε αφορμή στον εν λόγω προβληματισμό μου:

Μπαράζ διώξεων
Στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης μπαίνει η ανωνυμία των blogs

Associated Press

Αθήνα




Μετά την ανωνυμία των κινητών τηλεφώνων μπαίνει στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης και η ανωνυμία των blogs.


Σύμφωνα με «Τα Νέα», η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών προχώρησε σε νέα δίωξη που στρέφεται εις βάρος τεσσάρων εταιρειών τηλεφωνίας, οι νόμιμοι εκπρόσωποι των οποίων αρνήθηκαν να σπάσουν το απόρρητο των επικοινωνιών και να αποκαλύψουν τα στοιχεία κατόχων παροχών που θεωρούνται ύποπτοι για την τέλεση αξιόποινων πράξεων.


Σύμφωνα με την εφημερίδα, πρόκειται για τις εταιρείες OTE, Forthnet, HOL και Tellas, οι υπεύθυνοι των οποίων κατηγορούνται για υπόθαλψη εγκληματία και απείθεια.


Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, ερευνάται το ενδεχόμενο αν θα πρέπει ή όχι η ποινική δίωξη να επεκταθεί και προς την πλευρά της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) για ηθική αυτουργία στα προαναφερόμενα αδικήματα.

Με βάση καταγγελίες που έφτασαν στη Δικαιοσύνη, ζητήθηκε από τις εταιρείες να δώσουν στοιχεία για την ταυτοποίηση των δραστών που κρύβονται πίσω από το απόρρητο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.


Οι διωκτικές και δικαστικές αρχές για να εντοπίσουν τα ηλεκτρονικά ίχνη των καταγγελλόμενων εγκληματικών πράξεων επικαλούνται την τελευταία γνωμοδότηση του απελθόντος εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργου Σανιδά, ο οποίος άναψε το πράσινο φως στις διωκτικές αρχές, ώστε να υποχρεώνουν τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας να αποκαλύπτουν τα στοιχεία των υπευθύνων των blogs σε περίπτωση τέλεσης αδικήματος.



Η πρώτη αντίδραση κατά της εισαγγελικής γνωμοδότησης ήρθε από την ΑΔΑΕ, η οποία διατύπωσε εγγράφως τη διαφωνία της για την άρση του απορρήτου σε περίπτωση τέλεσης αδικημάτων πλημμεληματικού χαρακτήρα, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί η έκδοση βουλεύματος από τα αρμόδια δικαστικά συμβούλια.

Οι εταιρείες από την πλευρά τους επικαλούμενες τον νόμο και θεωρώντας ότι η επίμαχη γνωμοδότηση δεν παράγει δίκαιο και δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, αρνούνται να αποκαλύπτουν αυτά τα στοιχεία.

Λεωνίδας Κύρκος

Τις τελευταίες ημέρες πολλοί έγραψαν και πολλοί εμίλησαν για το τραγικό συμβάν του περασμένου Σαββάτου και τα όσα το επακολούθησαν. Οι περισσότεροι δυστυχώς αναλώθηκαν στις συνηθισμένες κοινοτοπίες. Λίγοι μόνον έθεσαν πραγματικά τον δάκτυλον επί των τύπων των ήλων. Από τις τοποθετήσεις που πραγματικά ξεχώρισαν ήταν και αυτή του Λεωνίδα Κύρκου, ο οποίος μίλησε με τόλμη και παρρησία για το θέμα της βίας. Όσοι δεν έτυχε να ακούσετε την άποψή του, αξίζει να δείτε το σχετικό video:

http://www.skai.gr/master_avod.php?id=103933

Στα 84 του χρόνια, ο Λεωνίδας Κύρκος αποδεικνύει ότι διαθέτει ακόμα οξύτατο πολιτικό αισθητήριο, εν αντιθέσει με πολλούς από τους νεώτερους Έλληνες πολιτικούς των οποίων το αισθητήριο φαίνεται να έχει ατονίσει καιρό τώρα...

Νίκος Σεργιανόπουλος και η Ξεφτίλα των Media

Εικόνες όπως και αυτή από την κάλυψη της κηδείας του ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου προβλήθηκαν από όλα τα μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες. Χολιγουντιανή υπερπαραγωγή θύμιζε η κηδεία με τα βανάκια των καναλιών να είναι παρκαρισμένα παντού και δεκάδες ρεπόρτερ να δίνουν την μάχη του ποιος θα έχει το καλύτερο πλάνο. Κάμερες ακριβώς μπροστά από το φέρετρο για να πάρουν κοντινά από τα άτομα που κλαίγοντας το μεταφέρανε, άλλες να ακολουθούν την μάνα σε απόσταση χιλιοστού, βάζοντας της την κάμερα στο πρόσωπο για να πάρουν το καλό κοντινό που να φαίνεται και το δάκρυ και φυσικά μην ξεχάσουμε όλους αυτούς που σαν νέοι Σερλοκ Χολμς εξιχνίαζαν το μυστήριο για το ποιος παραβρέθηκε και ποιος όχι λες και ήταν κάποιο βραδινό Gala.


Νιώθω πραγματικά αηδιασμένος με όλη αυτήν την κατάσταση. Δεν έχουμε πλέον ούτε ιερό ούτε όσιο. Δεν σεβόμαστε τίποτα. Και δεν μιλάω μόνο για την κηδεία. Μιλάω για ολόκληρο τον χειρισμό του θέματος από τα media. Με το που μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου του Νίκου Σεργιανόπουλου τρέξανε όλοι αμέσως σαν τα αρπακτικά. Στηθήκαν ολόκληρες εκπομπές γίνανε συζητήσεις επί συζητήσεων και φυσικά όριο πουθενά. Όλα στην φόρα στο βωμό του χρήματος. Βγήκε πάλι κάθε καρυδιάς καρύδι στο γυαλί, κάθε "πεθαμένος " μαϊντανός της τηλεόρασης κάθε κατακάθι της κοινωνίας μας για να πει την άποψη του για το θέμα. Ξεφτιλίζανε έναν άνθρωπο που δεν ήταν καν στην ζωή με πρόσχημα την ειδησεογραφική έρευνα. Πληροφορίες όπως οι σεξουαλικές προτιμήσεις του ηθοποιού, πόσες μαχαιριές έφερε στο σώμα του και που, αν είχε πάρει ναρκωτικά η όχι αν βρέθηκε γενετικό υλικό πάνω του και που ψώνιζε τους συντρόφους του τα βράδια γίνανε αντικείμενο στα στόματα κάποιων μόνο και μόνο για να ανεβάσουν τα νούμερα της τηλεθέασης τους.


Ήμαρτον ρε παιδιά πια. Μέχρι που θα φτάσει όλο αυτό το πανηγυράκι των ΜΜΕ? Ας μου πει κάποιος που είναι το όριο επιτέλους? Σε πιο σημείο τα media θα πούνε Στοπ μέχρι εδώ ήτανε. Ας σεβαστούμε την προσωπική στιγμή των ανθρώπων τώρα και ας μην τα βγάλουμε όλα στην φόρα. Το χειρότερο για μένα όμως είναι ότι όλοι αυτοί θα πάνε τα βράδυ για ύπνο με καθαρή την συνείδηση τους πιστεύοντας πως έχουν κάνει καλά την δουλειά τους. Τι να πω εγώ πραγματικά τους λυπάμαι. Λυπάμαι για όλη αυτή την κατάσταση. Λυπάμαι που έχουμε φτάσει σαν κοινωνία στο σημείο να εξευτελίζουμε έτσι τους ανθρώπους χωρίς καν να νιώθουμε ούτε ίχνος ενοχής. Λυπάμαι που νομίζουμε ότι παρακολουθώντας τα όλα αυτά είμαστε αμέτοχοι στο ότι γίνεται ενώ στην ουσία τους δίνουμε δύναμη ώστε να συνεχίσουν νομίζοντας ότι χαίρουν της αποδοχής μας.


Θα κλείσω λέγοντας ότι μαζί με τον εξευτελισμό του ηθοποιού από τα κανάλια εξευτελίστηκε και η ηθική μας. Υποτιμήθηκε για μια ακόμα φορά η νοημοσύνη μας και όχι άδικα. Ας συνεχίσουν από αύριο λοιπόν όλοι αυτοί οι lifestyle δημοσιογράφοι να κάνουν την δουλεία τους με την συνείδηση τους καθαρή και εμείς να συνεχίσουμε να τρώμε ότι αποφάγια μας πετάνε στο πιάτο μας χωρίς να αντιδράμε. Εκτός από τα προϊόντα μου φαίνεται πρέπει να αρχίσουμε και τα μποϊκοτάζ σε εκπομπές…

ΟΤΕ & DEUTSCHE TELEKOM PART 2

Απλά θα ήθελα κι εγώ να κάνω κάποιες σκέψεις για το περιβόητο deal ΟΤΕ και Deutsche Telekom, επειδή πολλά έχουν γραφεί ότι η συγκεκριμένη συμφωνία ωφέλησε το ελληνικό δημόσιο. Κατ’ αρχήν να τονίσω ότι συμφωνώ απολύτως με την άποψη ότι το κράτος πρέπει να έχει ρόλο επόπτη και όχι «επιχειρηματία» στην αγορά. Το θέμα όμως είναι πως επιτυγχάνονται αυτές οι διαδικασίες της αποκρατικοποίησης και ποιοι καρπώνονται τα πραγματικά οφέλη.


1) Γιατί η μετοχή του ΟΤΕ έχει πέσει € 8 στο ελληνικό χρηματιστήριο; Το ανησυχητικό είναι ότι οι περισσότερες ρευστοποιήσεις προήλθαν από το εξωτερικό από μεγάλους ξένους θεσμικούς και όχι από «εγχώριους» επενδυτές. Τι σημαίνει αυτό; Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση συμφώνησε με τους Γερμανούς να πουλήσει μέσω options μετοχές του ΟΤΕ και πολύ υψηλότερη τιμή από την τρέχουσα. Δημόσια προσφορά για τις μειοψηφίες υπήρξε; Μάλλον όχι και αυτός ήταν ένας λόγος που προκάλεσε την κατρακύλα της τιμής. Μήπως η μεταβίβαση των μετοχών από τον Βγενό στους Γερμανούς έγινε μέσω της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδας – θυγατρικής του Βγενό; Προσωπικά εγώ πιστεύω ότι η τιμή του ΟΤΕ θα ξαναφτάσει στα επίπεδα των €25 (αφού τα οικονομικά στοιχεία του οργανισμού είναι πάρα πολύ καλά και βελτιωμένα σε σχέση με πέρυσι) αλλά το μείζον θέμα είναι πώς προστατεύονται οι επενδυτές και πώς ενημερώνονται σωστά για τι το πραγματικά συμβαίνει συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότητα της αγοράς.

2) Για ποιο λόγο οι Γερμανοί αγόρασαν περίπου €6 ακριβότερα από την τιμή της αγοράς; Είναι πασιφανές ότι η MIG ήταν ο μεσάζων κερδίζοντας πραγματικά τόσα πολλά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα αισχροκερδώντας κατά την άποψη μου σε βάρος του ελληνικού λαού. Είναι δυνατόν να προβαίνει σε αγωγές σε πολιτικά πρόσωπα ο Βγενό επειδή λένε την άποψη τους και καταπατώντας βασικές αρχές της δημοκρατίας;

3) Όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από την MIG βρίσκονται πετρελαιοδολλάρια αραβικής προέλευσης. Γιατί ο Βγενό δεν αντέδρασε όταν η «δεξιά» κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει την αγορά ποσοστού μεγαλύτερου από 20% από την MIG; Μήπως είχε λάβει κάποιες διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση; Και για να το διακωμωδήσουμε λίγο παραπάνω από τα 200 περίπου εκ. ευρώ που έβγαλες ρε Βγενό αέρα μόνο τα 20 βάζεις στην Πανάθα;

4) Ένα ποσοστό 20% και η εκχώρηση του management δεν είναι μικρό πράγμα. Πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι ο συγκεκριμένος γερμανικός όμιλος παρουσίασε ζημίες μεγάλες και η χρονική περίοδος για να κάνει μια τέτοια επένδυση προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Δεν νομίζω ότι οι Γερμανοί είναι άπειροι και πλήρωσαν τόσα πολλά χρήματα για ένα 20% μόνο. Λογικά έχουν λάβει και αυτοί κάποιες διαβεβαιώσεις για απόκτηση πολύ μεγαλύτερου ποσοστού από 30% στο μέλλον αλλά και πλήρη έλεγχο σε εφαρμογή τιμολογιακών πολιτικών και πραγματικά ελπίζω να μην ζημιωθούμε από όλη την ιστορία εμείς οι καταναλωτές χρυσοπληρώνοντας τις μίζες των διασφαλιστών της εθνικής περιουσίας αλλά και «μεγαλοεπιχειρηματιών».

Απλά ήθελα να υπάρχει και μια αντίθετη άποψη και να τονίσω όσο μπορώ ότι κάποιες διαδικασίες δεν ήταν και τόσο διαφανείς και μάλλον όχι προς το όφελος της χώρας μας. Τέλος να πω για μια ακόμη φορά ότι καλά τα facebook και τα διάφορα blogs που μπορούμε να λέμε την άποψή μας αλλά μήπως αυτός είναι ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι έχουμε άποψη εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά μας ή όχι σε κάποια ζητήματα αλλά ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι να παραμένουμε αδρανείς παρακολουθώντας διακριτικά τις εξελίξεις; Η πραγματική αντίδραση κατά την άποψη μου δεν είναι γράφοντας 20 γραμμές σε ένα site ούτε επικροτώντας λαϊκιστές κάθε Τρίτη βράδυ οι οποίοι λένε όσα λένε και κονομάνε τόσο πολλά χρήματα έχοντας χτίσει τα δικά τους κυκλώματα τόσα χρόνια. Η πραγματική αντίδραση είναι με φωνές και διαμαρτυρίες αλλά δυστυχώς όποιος έχει αυτή την άποψη ακόμη εκτός από γραφικό τουλάχιστον θα τον αποκαλέσουν κατάλοιπο του «εχθρικού» κομμουνισμού στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.

ΟΤΕ vs Deutsche Telecom...και η Ελληνική ψυχή!

«Γατί Πουλήθηκε ο ΟΤΕ?»

…ρωτούσαν απεγνωσμένα ο κ. Πρετεντέρης, ο κ. Οικονομέας και διάφοροι άλλοι στα μοναδικά show τις ελληνικής τηλεόρασης!

Και μετά η φωνή τους δυνάμωσε γιατί προστέθηκαν και άλλοι ερωτώντες, ο κ. Αλαβάνος, ο κ. Παπανδρέου και άλλοι μέσα από τη Βουλή πλέον!

Πρώτον, ο ΟΤΕ δεν πουλήθηκε!

Αυτό που έγινε με τον ΟΤΕ, κάνοντας μια απλουστευτική προσέγγιση, ήταν ότι πουλήθηκε ένα ποσοστό των μετοχών του στην Deutsche Telecom και αυτή έχοντας την ψήφο εμπιστοσύνης του Ελληνικού δημοσίου στις γενικές συνελεύσεις (κατά γενικό κανόνα και όσο κρατάει η συμφωνία), θα ασκεί το management!

Α! Και μην ξεχάσω στο τέλος κάθε χρόνου…το δημόσιο θα εσοδεύει από τα μερίσματα που αναλογούν στο ποσοστό του!.

Ρε τελικά μήπως δεν ήταν πώληση αυτό? Και αυτά που έλεγαν οι άλλοι τι ήταν?

Τελικά η επικοινωνία και η συνθηματολογία της τηλεόρασης μπορούν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα με τρόπο μοναδικό!

Παρολαυτά δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι έγινε μια επιχειρηματική συμφωνία, deal που θα έλεγε σε άπταιστη αγγλική η Έφη Θώδη!

Άρα το σωστό ερώτημα πλέον είναι:

«Γιατί η κυβέρνηση έκανε αυτή τη συμφωνία? Γιατί εκχώρησε το Management?»

Το κράτος ως manager του ΟΤΕ έκλεισε τον κύκλο του!

Το Κράτος δεν μπορεί να είναι πλέον επιχειρηματίας. Το Κράτος μπορεί να είναι μόνο χρηματοδότης και οι κυβερνήσεις δημιουργοί του επιχειρηματικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν οι ιδιώτες.

Το Κράτος ήταν επιχειρηματίας τις εποχές που κανένας άλλος δεν μπορούσε να ασκήσει το επιχειρείν! Τις περασμένες δεκαετίες το Κράτος έπαιζε και το ρόλο του επιχειρηματία γιατί έπρεπε να φτιάξει υποδομές αλλά και δημιουργήσει θέσεις εργασίας, μιας και κανένας δεν είχε ούτε τα χρήματα, ούτε τις γνώσεις αλλά ούτε και την τόλμη να το πράξει.

Οι εποχές όμως τώρα άλλαξαν!

Σήμερα ζούμε σε μια περίοδο που οι βασικές υποδομές στην χώρα μας υπάρχουν, εργασία δεν είναι πλέον προνόμιο ολίγων αλλά και το σημαντικότερο, υπάρχουν πολίτες που είναι σε θέση να πάρουν πρωτοβουλίες και να κάνουν αυτές τις επενδύσεις που χρειάζονται για την περαιτέρω καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου του κοινωνικού συνόλου. Ο ρόλος του Κράτους τη συγκεκριμένη στιγμή είναι να δημιουργήσει εκείνο το οικονομικό περιβάλλον, που πλαισιωμένο με την κατάλληλη νομοθεσία θα απελευθερώσει τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις και θα διασφαλίσει υγιή ανταγωνισμό και ίσες ευκαιρίες, ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις στους επιχειρηματίες και στους εργαζομένους.

Το Κράτος όμως δεν μπορεί πλέον να παίξει το ρόλο του επιχειρηματία γιατί κέρδος και ανταγωνιστικότητα που είναι και ο απώτερος σκοπός μιας επιχείρησης, δεν συμβαδίζουν με την κοινωνική πολιτική και δεν μπορούν να συνυπάρξουν με το πολιτικό κόστος. Όσο υπεύθυνος για την μισθοδοσία, τη στρατηγική, τις προσλήψεις, τις απολύσεις και τον τιμολογιακή πολιτική μιας εταιρείας είναι ο εκάστοτε Υπουργός, τόσο θα είναι περιορισμένη η δυναμικότητάς της. Πρώτον γιατί δεν είναι επιχειρηματίες και δεν έχουν αυτή την κλίση και δεύτερον γιατί το πολιτικό κόστος πάντα θα περιορίζει τις δράσεις τους.

Και για να επιστρέψουμε στην συγκεκριμένη περίπτωση του ΟΤΕ, η λύση του στρατηγικού επενδυτή ήταν μονόδρομος.

Μπορεί όλοι να μεγαλώσαμε παίρνοντας τηλέφωνο από τα τηλέφωνα με το καντράν και να είμαστε συναισθηματικά δεμένοι με τον ΟΤΕ, αλλά κακά τα ψέματα ο ΟΤΕ είναι μόνο μια επιχείρηση που δημιουργήθηκε από το κράτος για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες που υπήρχαν τότε. Τώρα που απελευθερώθηκε η αγορά και φτιάχτηκε εκείνο το επιχειρηματικό περιβάλλον που έδωσε σε ιδιώτες τη δυνατότητα να επενδύσουν και να προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες, τώρα ήρθε η στιγμή το Κράτος να φύγει από την μέση. Η ενασχόληση του κράτους με τον τομέα των τηλεπικοινωνιών μόνο προβλήματα θα φέρνει στις εκάστοτε κυβερνήσεις (λόγω πολιτικού κόστους) αλλά και στον ανταγωνίσιμο (λόγω της δεσπόζουσας θέσης που κατέχει).

Η συμφωνία που έγινε με την Deutsche Telecom είναι σίγουρο ότι θα φέρει κάποια πολύ καλά αποτελέσματα για την χώρα γενικότερα, χωρίς να κοιτάμε αυτή καθ’ αυτή τη συμφωνία, από οικονομικής άποψης.

Πρώτον και σημαντικότερων, λόγω του πιο αποτελεσματικού τρόπου διοίκησης, λόγω των επενδύσεων που θα κάνει και λόγω της τεχνογνωσίας που διαθέτει, σύντομα θα προσφέρει πολύ καλύτερες υπηρεσίες στους συνδρομητές του ΟΤΕ, θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας και θα εμφανιστούν καινούργιες δυναμικές.

Δεύτερον, θα πάψει πλέον ο ΟΤΕ να είναι πεδίο δράσης διαπλεκομένων συμφερόντων και πηγή άντλησης τεράστιων προμηθειών.

Τρίτον, ο ανταγωνισμός θα λειτουργήσει καλύτερα και οι ιδιωτικές εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στο χώρο θα πάψουν να έχουν ως μοναδικό τους όπλο την τιμή αλλά θα βελτιώσουν και την ποιότητα των παρερχομένων υπηρεσιών τους.

Τέταρτον, θα αποδεσμευθεί ο εκάστοτε υπουργός από την ανάγκη ικανοποίησης των παράλογων απαιτήσεων των υπαλλήλων του ΟΤΕ, λόγω του πολιτικού κόστους και έτσι θα μπορεί να εφαρμόσει μια πιο αποτελεσματική στρατηγική στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών, από το να καταπιάνεται με τα επιδόματα τον εργαζομένων.

Θα μπορούσα να απαριθμώ και άλλα υπέρ, αλλά το σημαντικό σημείο στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η συναισθηματική προσέγγιση που έχουν κάποιοι στα επιχειρηματικά deal. Είναι σίγουρα, δύσκολο να χωνέψουμε τέτοιες συμφωνίες, όταν αντιμετωπίζουμε ακόμα συναισθηματικά το επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά αυτές οι συμφωνίες είναι η μόνη διέξοδος από μια μέτρια ποιότητα ζωής που απολαμβάνουμε τώρα. Όλες οι Κρατικές εταιρείες είναι δέσμιες συμφερόντων και αρτηριοσκληρωτικών πρακτικών που μόνο αναχρονιστικές υπηρεσίες μπορούν να προσφέρουν. Το Κράτος πρέπει να νομοθετήσει και να φτιάξει εκείνο το σταθερό οικονομικό περιβάλλον που θα δώσει νέα πνοή στην επιχειρηματική πρωτοβουλία, αυτή με τη σειρά της θα δώσει περισσότερα στους εργαζομένους και το κράτος σιγά-σιγά θα αποσυρθεί στο συντονιστικό ρόλο που του ταιριάζει.

Θύμα λογοκρισίας το "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα"

Όπως θα μάθατε οι περισσότεροι την δευτέρα (12/5/2008) Η ΕΡΤ ανακοίνωσε την λήξη της επί 12 χρονιά συνεχόμενης συνεργασίας της με τον Στέλιο Κούλογλου και τις 2 εκπομπές του "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα" & "Θεματική Βραδιά". Αναλυτικά στην ανακοίνωση της έλεγε:


«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σαιζόν οι εκπομπές 'Θεματική Βραδιά' και 'Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα'. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»



Αυτή η ανακοίνωση έρχεται να απαντήσει ουσιαστικά σε e-mail που είχε στείλει την παρασκευή (09/05/2008) ο Στέλιος Κούλογλου προς τον γενικό διευθυντή της ΕΡΤ κ.Δημήτριου Γοντίκα. Το e-mail αυτό έλεγε:

Κύριε Γόντικα,


Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.


Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.


Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.


9-5-2008

Μετά τιμής, Στέλιος Κούλογλου.

Δεν γνωρίζω το παρασκήνιο της υπόθεσης αλλά στα δικά μου μάτια πρόκειται για μια καθαρή προσπάθεια λογοκρισίας και φίμωσης η οποία, κατά την άποψη μου, δεν έχει καμία θέση στην δημοκρατική & σύγχρονη Ελλάδα. Πόσο μάλλον όταν αυτή η ενέργεια έρχεται από ένα κρατικό κανάλι όπως η ΕΡΤ το οποίο υποτίθεται πως προάγει τον πολιτισμό και δεν καθορίζει τίς αποφάσεις της βάση της AGP. Τέτοιες δουλείες θα έπρεπε κανονικά να τις επαινούμε παρά να τις φιμώναμε. Αυτή τουλάχιστον είναι η άποψη μου. Στηρίζω λοιπόν την προσπάθεια να ανακληθεί αυτή η απαράδεκτη κατά την γνώμη μου απόφαση.

Επίσημο Site Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα

Online ψηφοφορία 1
Online ψηφοφορία 2


Και για όποιον θέλει να στείλει e-mail διαμαρτυρίας
keep@ert.gr

Σκουπίδια στους δρόμους σκουπίδια στα σπίτια μας σκουπίδια στις ζωές μας.

Φωνάζαμε όλοι τελευταία για την απεργία των σκουπιδιάρηδων. Για το πόσο είχαν βρομίσει οι δρόμοι κάτω από τα σπίτια μας και δίπλα από τα σχολεία των παιδιών μας και πως δεν είμαστε ζώα για να ζούμε μέσα στην βρώμα.


Δεν έχουμε όμως συνειδητοποιήσει ότι τα τελευταία χρόνια τώρα ζούνε μέσα στα σκουπίδια. Σκουπίδια που η βρώμα τους είναι πολύ χειρότερη από αυτών που είναι παρατημένα στους κάδους. Φυσικά μιλάω για τα σκουπίδια της τηλεόρασης. Σκουπίδια άλλοτε αθώα και άλλοτε πολύ επικίνδυνα. Μια τηλεόραση που, τα τελευταία χρόνια ειδικά, παραπαίει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και προάγει έναν πολιτισμό κατώτερης ηθικής και αξιών. Μια τηλεόραση που θέτει μεγάλα ερωτήματα όπως (are you sexy? So you think you can dance? Μάκης η Θέμος? Ποίος είναι ο κομιστής?) και μια κοινή γνώμη εγκλωβισμένη ψάχνοντας να βρει τις ανούσιες απαντήσεις για να αποκτήσει άποψη σε θέματα που πιο χρήσιμο θα ήταν να μην έχει. Σκοπός των νέων είναι πλέον είναι τα 15 λεπτά δημοσιότητας και το όραμα τους το εύκολο χρήμα και η πρόσκαιρη δόξα. Με τι αντίτιμο όμως? Με το να εκτίθεσαι ανεπανόρθωτα με μόνη παρηγοριά ότι όλοι σε βλέπουν για το ταλέντο σου και για την υπέροχη προσωπικότητα σου? Πόσοι νέοι πλέον ονειρεύονται να γίνουν κάτι χρήσιμο και να σώσουν αυτήν την χώρα από την μιζέρια της? Ελάχιστοι θα πω για να μην είμαι και άδικος. Φυσικά οι περισσότεροι θέλουν να γίνουν τραγουδιστές και ηθοποιοί να αποκτήσουν φήμη και δόξα αφού φυσικά πρώτα εγκαταλείψουν το μεγάλο τους όνειρο να βρουν μια θέση στο δημόσιο.


Γελάμε βλέποντας άρρωστα διανοητικά καθυστερημένα άτομα, χοντρούς άσχημους και άτομα της 3ης ηλικίας να χορεύουν και να τραγουδούν γελιοπιώντας τους εαυτούς τους. Manager και παρουσιάστριες στο βωμό του χρήματος χωρίς ίχνος ηθικής εκμεταλλεύονται αυτά τα άτομα κάνοντας τα να πιστεύουν ότι έτσι γίνονται αποδεκτά και αγαπητά στο κόσμο που μέχρι τώρα τα περιφρονούσε. Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι γελάμε περιστασιακά εκείνη την στιγμή γιατί μας φαίνεται αστείο, αλλά το ότι μας γίνεται υποσυνείδητα βίωμα και μαθαίνουμε να γελάμε με το διαφορετικό. Λες και όποιος είναι χοντρός άσχημος η καθυστερημένος δεν έχει θέση σε αυτήν την κοινωνία, λες και τέτοια άτομα δεν αξίζουν το σεβασμό μας, λες και είμαστε ανώτεροι.


Εκπομπές που το μόνο που κάνουν είναι να ικανοποιούν την ανάγκη μας να κοιτάξουμε μέσα από την κλειδαρότρυπα και να σκαλίσουμε τις ζωές των αστέρων. Και αυτό γιατί έχουμε την ανάγκη μέσα από τα σκάνδαλα και τις ίντριγκες να εξισορροπηθούμε με αυτούς. Να μπορέσουμε σε ένα βαθμό να δικαιολογήσουμε την δικιά μας μιζέρια. Να πούμε μέσα μας ότι αφού και αυτοί είναι έτσι είμαστε καλά. Μόνο που έτσι μαζί με αυτούς βουλιάζουμε και εμείς ακόμα πιο βαθειά στο βούρκο.

Τηλεθεάσεις στα ύψη και τηλεθεατές καθηλωμένοι μπροστά στην TV να ασχολούνται με τα ανάλαφρα και τα απλά με πρόσχημα την πίεση της καθημερινότητας. Δικαιολογούμε τον εαυτό μας λέγοντας «Τι άλλο να δω όταν γυρνάω πτώμα από την δουλειά??». Γιατί η απάντηση να μην είναι απλά ΤΙΠΟΤΑ. Ένα τίποτα πολύ δύσκολο στην κενή συναισθηματικά εποχή που ζούμε. Λες και πρέπει να δούμε κάτι. Λες και πρέπει να την ανοίξουμε για κάποιον λόγω. Δελτία ειδήσεων έχουν ως θέμα τους ποιος DJ θα τραγουδήσει φέτος στην Μύκονο και τι χρώμα μαγιό θα φορεθεί πολύ φέτος. Πλασάρουν σκουπίδια και με υπερηφάνεια χλευάζουν ότι είναι πρώτα σε τηλεθέαση ανάμεσα στους νέους και τελικά βρισκόμαστε να ασχολούμαστε με το ποιος πήγε με ποια, ποιανού είναι το εξώγαμο παιδί και που έκανε τις διακοπές του ο κάθε τραγουδιστής.


Είναι πληγή στον πολιτισμό μας όλα αυτά και ας μην το καταλαβαίνουμε. Αδυνατούμε να δούμε την συνολική εικόνα γιατί η αλλαγή γίνεται αργά και σταθερά.Γιατί μέρα με την ημέρα συμβιβαζόμαστε απλά με κάτι λίγο χειρότερο από αυτό που είχαμε και αυτό είναι ευκολότερα ανεκτό.


Κάποιους τους συμφέρει να ασχολούμαστε με αυτά και ίσως κατά βάθος να βοηθάει και εμάς. Γιατί τα σημαντικά είναι δύσκολο να τα σκεφτείς και θέλουν κουράγιο για να το κατακτήσεις. Τα σημαντικά σε αυτόν τον τόπο έχουμε μάθει να τα ξεθάβουμε μόνο όταν φτάνουν στο απροχώρητο. Μόνο όταν φτάνει το μαχαίρι στο κόκαλο και μας πονάει. Και φυσικά πάντα ξαφνιαζόμαστε. Μάθαμε ότι κλέβανε τα ασφαλιστικά ταμεία τόσα χρόνια και ξαφνιαστήκαμε. Λες και δεν το ξέραμε. Λες και δεν τους ψηφίσαμε. Αλλά τότε δεν είχαμε στο μυαλό μας αυτά. Τότε δεν ψηφίζαμε με γνώμονα ποιος είναι ο πιο ικανός. Τότε σκεφτόμασταν τι είναι παράδοση στην οικογένεια μας να ψηφίζει ή ποιος θα μας βάλει το παιδί μα στο δημόσιο η πιο κόμμα άμα βγει θα μας δώσει καμιά επιδότηση κάτω από το τραπέζι. Προσημειωμένα ψηφοδέλτια πληγιάζουν τόσα χρόνια το σύστημα αλλά είμαστε τυφλοί και δεν το βλέπουμε. Μας τυφλώνει το πρόσκαιρο προσωπικό μας κέρδος. Χιλιάδες Ζαχόπουλοι τοποθετημένοι με την δικιά μας ανεκτικότητα σε όλες τις θέσεις για να εξυπηρετούν τα δικά μας συμφέροντα αλλά μας ξαφνιάζει η ύπαρξη τους όταν βγαίνουν στην φόρα. Και φυσικά ποτέ δεν αλλάζουμε γιατί όταν ξεθυμάνουν όλα και ξεχαστούν θα ξεχάσουμε και εμείς και θα ψάχνουμε και πάλι τον νέο Ζαχόπουλο να μας εξυπηρετήσει μέχρι την επόμενη φορά που θα πέσει και αυτός από το παράθυρο και θα ξαφνιαστούμε όλοι μαζί με αυτά που έκανε.


Ας συνεχίσουμε λοιπόν να ασχολούμαστε με ότι επιμελώς μας πλασάρουνε και ας αφήσουμε τα παράπονα για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας γιατί απλά είμαστε συνένοχοι και ας μην θέλουμε να το παραδεχτούμε. Και για να μην νομίζεται ότι ο υποφαινόμενος προσπαθεί να βγάλει τον εαυτό του απ’ έξω σας διαβεβαιώ ότι είμαι και εγώ μέρος του συστήματος. Δεν διαφέρω σε κάτι. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν έτσι απλά. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και να θέλουμε να το αλλάξουμε. Όλα τα αλλά θα έρθουν σιγά σιγά. Γι’ αυτό τώρα που έληξε η απεργία και θα μαζέψουν τα σκουπίδια από τους δρόμους μας ας μαζέψουμε και εμείς τα δικά μας από το σπίτι μας και ας μην τα αφήνουμε να μπαίνουν τόσο εύκολα στην ζωή μας.

Κλείνω με τους στίχους ενός αγαπημένου μου τραγουδιού.

Στίχοι: Sadahzinia
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Sadahzinia


Χάνουμε τα πάντα και φταίμε όλοι μαζί
που σε λίγο καιρό θα ζητιανεύουμε ζωή
θα κλέβουμε χαρές ή θα γιορτάζουμε τη θλίψη
θα ζηλεύουμε ευτυχία κι όλα όσα έχουμε κρύψει
θα πνίγουμε έτσι εύκολα το δάκρυ
θα βιαζόμαστε να πούμε πως τη βρήκαμε την άκρη
θα ντυνόμαστε ακριβά θα 'χουμε ψηλό καθρέφτη
θα τα βλέπουμε αλλιώς θα τον έχουμε για ψεύτη
της ζωής μας ο σκοπός θα είναι ένα τιμόνι
θα φοβίζει η μοναξιά και θα σκοτώνει
θα σπουδάζουμε για 'κείνους θα πονάμε όμως για μας
θα φωνάζουμε ο φόβος να φανεί σαν τσαμπουκάς
θα γλύφουμε όσα φτύνουμε δε θα υπάρχει λάθος
αυτά που σιχαινόμαστε θα γίνουμε με πάθος
θα δουλεύουμε περιμένοντας μια αργία
για να 'χει η μιζέρια μας και μια δικαιολογία

Χάνουμε, τι κάνουμε
Ζωή σε χάνουμε, τρομάζουμε
Τα πάντα χάνουμε και δεν αλλάζουμε
Μόνο φωνάζουμε
Για όσα χάνουμε

Νέοι άνθρωποι που λες αγκαλιά με νέο αιώνα
και μη σε δω να κλαις τήρησε τον κανόνα
η εξέλιξη σε θέλει απ' τα πιο σκληρά παιδιά της
η καινούργια σου μητέρα έχει αίμα στην ποδιά της
θα σε πάρει αγκαλιά με τα χέρια λερωμένα
θα γελάει ενώ τρομάζεις με τα δόντια σου σφιγμένα
μα κάποιοι σκέφτονται για σένα
φτιάχνουν το αύριο ενώ μισούν τα περασμένα
ό,τι δε βρεις εσύ και τα παιδιά σου
θα 'χει πνιγεί απ' αυτά που 'χεις μπροστά σου
ό,τι δε νιώσεις μη βιαστείς πουθενά να το χρεώσεις
κοίτα στην πάρτη σου εξηγήσεις πια να δώσεις
φταις κι εσύ φταίω κι εγώ για ό,τι χάνουμε
και μη φοβάσαι κι οι δυο τρομάζουμε
άλλοι το βουλώνουμε και άλλοι το φωνάζουμε
άλλοι πονάμε κι άλλοι τρομάζουμε

Χάνουμε, τι κάνουμε
Ζωή σε χάνουμε, τρομάζουμε
Τα πάντα χάνουμε και δεν αλλάζουμε
Μόνο φωνάζουμε
Για όσα χάνουμε

Ι.Στεφανίδης