Στο διεθνές τραπεζοκεντρικό οικονομικό σύστημα, τα κράτη, μάλλον, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να μάθουν καλά τη διάκριση μεταξύ χρηματιστηριακής και πραγματικής οικονομίας αλλά και τους πολύπλοκους τρόπους που αυτές οι δύο συνδέονται μεταξύ τους. Η Ελλάδα προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το διφυές σύστημα από ιδρύσεως του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1821 και το πετυχαίνει άλλοτε με μεγαλύτερη και άλλοτε με μικρότερη επιτυχία. Το μυστικό έγκειται στην αναγνώριση και την κατανόηση των αδυναμιών του συστήματος ώστε να μπορέσει να γίνει όσο το δυνατόν σωστότερη εκμετάλλευση τους αλλά και στη συνειδητοποίηση της εγγενούς αδυναμίας των κρατών, τουλάχιστον των περισσότερων εξ αυτών, να κινηθούν εναντίον του είτε να προσπαθήσουν να το παρακάμψουν. Όσο περισσότερο πλησιάζουμε στο σήμερα τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάπτυξη της χρηματιστηριακής οικονομίας και η επιρροή της στην πραγματική οικονομία. Και όπως και στην μία έτσι και στην άλλη, υπάρχουν μονοπώλια, ολιγοπώλια και καρτέλ, δηλαδή συσσωματώσεις δυνάμεων που προσπαθούν, πάση θυσία, να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.
Goldman Sachs - Loyd Blankfein - Ελλάδα
Μία από τις ναυαρχίδες του διεθνούς τραπεζοκεντρικού συστήματος είναι η Goldman Sachs, εταιρία η οποία αποτελεί σύμβουλο πολλών κρατών ως προς το πώς θα κινηθούν μέσα στη χρηματιστηριακή οικονομία, με έναν από τους πελάτες της να είναι και η Ελλάδα. Ο Διοικητής της Goldman, Loyn Blankfein, είναι στενός φίλος του νυν διοικητή της FED Ben Bernanke, ο οποίος υπήρξε μέντορας και επιβλέποντας καθηγητής στη διδακτορική του διατριβή στο Harvard ενώ και οι δύο είναι μέλη της λέσχης Bilderberg. Η δήλωση του σε συνέντευξη του το 2010 πως όταν κερδοσκοπεί ‘επιτελεί το έργο του Θεού’ προκάλεσε ποικίλα σχόλια στα μεγαλύτερα διεθνή ΜΜΕ.
Το 2000 η Ελλάδα με τη βοήθεια της Goldman, συμφώνησε σε ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης (‘Αριάδνη’), το οποίο ανανεώθηκε με νέους όρους το 2001 και κατέληξε σε ένα δεύτερο πρόγραμμα (‘Αίολος’) που εξασφάλιζε χρήματα για την χώρα με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων από τη χρήση αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών. Η φύση του χρηματιστηριακού αυτού προϊόντος δανεισμού ήταν τέτοια, που παρουσίαζε το δανεισμό ως πώληση κάνοντας εφικτή την αποφυγή του συνυπολογισμού του δανείου στα κρατικά έξοδα και επιτρέποντας την εμφάνιση μικρότερου κρατικού ελλείμματος από το πραγματικό. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στη χώρα να παρακάμψει το βασικό κριτήριο του Μάαστριχ για μέγιστο ποσοστό ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ, επιτρέποντας, έτσι, την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ (παρά το γεγονός ότι δεν πληρούνταν το δεύτερο κριτήριο ένταξης που έθετε το 60% ως όριο χρέους ως προς ποσοστό του ΑΕΠ αφού αυτό ξεπερνούσε το 100% στην περίπτωση της Ελλάδας). Παρόμοια προϊόντα χρησιμοποίησε και η Ιταλία και πιθανόν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η συμφωνία Ελλάδας - Goldman ήταν νόμιμη όταν συνήφθη αλλά ένας ευρωπαϊκός νόμος που ψηφίστηκε το 2004 την έκανε, στην πορεία, εν δυνάμει παράνομη με βάση το Κοινοτικό Δίκαιο. Το 2005 η Goldman πούλησε αυτό το χρηματιστηριακό προϊόν στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας η οποία το κράτησε μέχρι το 2008 όταν η διεθνής κρίση οδήγησε στην κατακόρυφη μείωση της ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα, κάνοντας την ΕΤΕ να αναζητήσει τρόπο να το χρησιμοποιήσει ως ενέχυρο προκειμένου να δανειστεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Με τη βοήθεια της Goldman ιδρύθηκε μία εταιρία (‘Τίτλος’) στην οποία μεταφέρθηκε το προϊόν και η ΕΤΕ εξασφάλισε τα ομόλογα που εξέδωσε η Τίτλος, τα οποία και παραχώρησε στην ΕΚΤ αντλώντας σε αντάλλαγμα δανειακά κεφάλαια.
Το ναυάγιο της πρότασης για νέα συμφωνία
Στα μέσα του Οκτωβρίου του 2009 η Goldman πρότεινε στην Ελλάδα τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού προϊόντος το οποίο θα διευκόλυνε, σε σημαντικό βαθμό, την κάλυψη των τεράστιων δανειακών της αναγκών για το υπόλοιπο του 2009 και για το 2010, δεδομένου ότι στο διάστημα αυτό έληγαν παλαιότερα ομόλογα πολύ μεγάλης αξίας. Ωστόσο η πρόταση Goldman δε βρήκε θερμή ανταπόκριση από την ελληνική πλευρά (πληροφορίες από αξιόπιστη ελληνική πηγή). Λίγες ημέρες αργότερα η εταιρία πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch, υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας σε Α- από Α, σπρώχνοντας την στα όρια της εξόδου της από την ‘Α εθνική’ κατηγορία πιστοληπτικής βαθμολογίας. Παράλληλα, στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης καταγράφηκαν μαζικές πωλήσεις της μετοχής της ΕΤΕ οι οποίες μεταφέρθηκαν και στο ΧΑ, οδηγώντας το σε σημαντική πτώση ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν οι τιμές των ελληνικών CDS, μειώθηκαν οι τιμές των ελληνικών ομολόγων και αυξήθηκε το επιτόκιο και κατά συνέπεια το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.
Στις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου μία αποστολή της Goldman έφτασε στην Αθήνα με σκοπό να μεταπείσει την ελληνική πλευρά και να κλείσει τη νέα συμφωνία χρηματιστηριακού δανεισμού, στην οποία περιλαμβάνονταν πρόταση για λήψη κεφαλαίων από την Τράπεζα της Κίνας με αντάλλαγμα μερίδιο στην ΕΤΕ αλλά και τον ΟΣΕ (πληροφορίες από Financial Times και Der Spiegel και από αξιόπιστες πηγές σε Ελλάδα και εξωτερικό). Όσο οι διαπραγματεύσεις ήταν σε εξέλιξη η τιμή της ΕΤΕ στη Νέα Υόρκη άρχισε να αυξάνεται προκαλώντας άνοδο και στο ελληνικό χρηματιστήριο. Ταυτόχρονα σταμάτησε και η πίεση στην αγορά ομολόγων και CDS. Οι διαπραγματεύσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία με την ελληνική πλευρά να απορρίπτει την πρόταση Goldman οριστικά.
Χρηματιστηριακός / χρηματοπιστωτικός πόλεμος εναντίον της Ελλάδας
Την επομένη, σχεδόν, της απόρριψης της συμφωνίας καταγράφηκαν αθρόες πωλήσεις μετοχών της ΕΤΕ στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης αλλά και μετοχών της ALPHA, της Eurobank και τελικά συνολικά του τραπεζικού κλάδου του ΧΑ, ενώ οι τιμές των CDS απογειώθηκαν, οι τιμές των ελληνικών ομολόγων βούλιαξαν και τα επιτόκια δανεισμού πήραν την ανιούσα οδηγώντας την Ελλάδα όλο και πιο κοντά στην αδυναμία αναχρηματοδότησης του χρέους της.
Στις 12 Δεκεμβρίου η Fitch προχώρησε σε νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας βαθμολογώντας την με BBB+ και οδηγώντας την έτσι εκτός Α εθνικής κατηγορίας στην αγορά ομολόγων, ενώ το χτύπημα έγινε ακόμη πιο σημαντικό καθώς η Fitch δήλωσε πως επόμενες υποβαθμίσεις ήταν πιθανές. Στο χορό των υποβαθμίσεων μπήκαν οι άλλοι δύο γίγαντες πιστοληπτικής αξιολόγησης, S&P και Moody’s, υποβαθμίζοντας την Ελλάδα μέσα στο Δεκέμβριο και προκαλώντας έτσι ένα γενικό ξεπούλημα των κρατικών ομολόγων της και πυροδοτώντας την απογείωση του κόστους δανεισμού της.
Ακολούθησε νέα υποβάθμιση της Ελλάδας, τον Απρίλιο του 2010, σε BBB- από τη Fitch, η οποία σήμανε και τυπικά τη χρηματοπιστωτική πτώχευση της χώρας προκαλώντας ένα νέο, βάναυσο, γύρο πωλήσεων των ελληνικών ομολόγων από επενδυτικά ταμεία σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και την κλιμάκωση του κερδοσκοπικού παιχνιδιού εις βάρος της.
Neuberger Berman - Goldman - XA - αγορά CDS - αγορά ομολόγων
Μία από τις πρώτες εταιρίες που ξεπούλησαν την ΕΤΕ στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 ήταν Neuberger Berman, (συμφερόντων Rothschild), η οποία πούλησε 1,7 εκ μετοχές από τον Οκτώβριο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους.
Στο ίδιο διάστημα του 2009 αλλά και κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου του 2010, η Goldman, επένδυε στο ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας τόσο μέσω της αγοράς ομολόγων όσο και μέσω της αγοράς CDS (πληροφορίες από διεθνή και γαλλικό τύπο και από συνέντευξη γάλλου τραπεζίτη στον κλάδο επενδύσεων).
Σύμφωνα με στοιχεία για την αγορά CDS σε πολλές περιπτώσεις το 75% του όγκου συναλλαγών σε αυτά, στο κρίσιμο διάστημα Οκτωβρίου 2009 – Απριλίου 2010, γινόταν μέσω 6 μεγάλων παικτών με τον μεγαλύτερο αυτών να είναι η Goldman Sacks.
Οι 2 μεγαλύτεροι διεθνείς επενδυτές στο ΧΑ - οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης - Goldman
Black Rock
Κύρια μέτοχος στην Goldman είναι η Black Rock, επενδυτική εταιρία του ομίλου Blackstone, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της οποίας μέχρι τις 14 Ιουλίου 2008 ήταν ο Lord Nathaniel Charles Jacob Rothschild ο οποίος παραιτήθηκε αφήνοντας ως διευθύνοντα σύμβουλο στην εταιρία τον Randall Rothschild. Με υπό διαχείριση κεφάλαια που αγγίζουν τα 3,5 τρις δολάρια και με το ύψος του χαρτοφυλακίου για το οποίο παρέχει επενδυτικές συμβουλές να ξεπερνά τα 9 τρις δολάρια, πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες, (αν όχι τη μεγαλύτερη) διεθνείς επενδυτικές εταιρίες.
Η Black Rock τυχαίνει να είναι και ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ με θέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδας, στην ΕΤΕ, την EFG Eurobank Ergasias και την Εμπορική.
Τυχαίνει, επίσης, να είναι βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P. Ακόμη, αξιωματούχοι της κατείχαν υψηλά αξιώματα ή ήταν συνδεδεμένοι με τους τρεις βασικούς οίκους αξιολόγησης με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Richard H. Jenrette, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Blackstone (μητρικής της Black Rock) και πρώην διευθυντής της The McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard & Poor's.
Έτσι, η Black Rock είναι παράλληλα:
- ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ
- βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs
- βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P
Norges Bank Investment
Πρόκειται για επενδυτικό σχήμα της Κεντρικής Τράπεζας της Νορβηγίας, το οποίο είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο και ο μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ με θέσεις σε 41 ελληνικές εταιρίες μεταξύ των οποίων η Πειραιώς, η Alpha, η ΔΕΗ και η EFG Eurobank Ergasias, ενώ είναι από τους μεγαλύτερους μετόχους της ΕΤΕ. Επενδυτικός σύμβουλος της εταιρίας είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A. Το επενδυτικό αυτό σχήμα της Norges είναι από τα πλέον αμφιλεγόμενα καθώς έχει επενδύσεις, μεταξύ άλλων, σε εταιρίες όπλων, πυρηνικών κλπ. Πρόσφατα και μετά από σκάνδαλο εξαιρέθηκαν από το χαρτοφυλάκιο του μερικές εταιρίες, κυρίως τσιγάρων, ωστόσο παρέμειναν πολλές που το διατηρούν στην κατηγορία των αμφιλεγόμενων κεφαλαίων.
Η Norges Bank Investment τυχαίνει να είναι παράλληλα:
- ο μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής του ΧΑ
- σημαντικός μέτοχος της Goldman
- μεγαλομέτοχος της εταιρίας πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch.
Fidelity
H Fidelity είναι ένας από τους μεγαλύτερους (αν όχι ο μεγαλύτερος) μέτοχος της εταιρίας πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s. Ο Bill Rothschild είναι ο senior vice president της Fidelity.
Αποφάσεις των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης & εσωτερική πληροφόρηση
Έτσι οι νο1 και νο2 διεθνείς επενδυτές στο ΧΑ τυχαίνει να είναι παράλληλα και μεγαλομέτοχοι στη Goldman αλλά και μεγαλομέτοχοι στους 3 βασικούς οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, ενώ έχουν ισχυρούς δεσμούς με την τραπεζική δυναστεία Rothschild. Επιπλέον, ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους της Moody’s, η εταιρία Fidelity, έχει στον τιμόνι της ένα μέλος της οικογένειας Rothschild.
Από τα παραπάνω συνεπάγεται πως οι Goldman, Black Rock, Norges και Rothschild είναι πολύ πιθανό να είχαν τη δυνατότητα να γνωρίζουν για τις υποβαθμίσεις της Ελλάδας πριν αυτές δημοσιευτούν και μπορούσαν, έτσι, να εκμεταλλευτούν αυτή την εσωτερική πληροφόρηση κερδοσκοπώντας στο ΧΑ και στην αγορά CDS και ομολόγων. Αν κάτι τέτοιο συνέβη, που είναι πολύ πιθανό, τότε πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στη χρηματιστηριακή ιστορία.
Ακόμη, οι παραπάνω δεσμοί δίνουν στην πρόταση της Goldman στην Ελλάδα μία άλλη διάσταση, καθώς φαίνεται η Goldman να είχε τη δυνατότητα να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο ‘πακέτο’ προστασίας της χώρας από την κρίση, με τη δύναμη να στηρίξει το χρηματιστήριο και την αγορά ομολόγων, να επηρεάσει τις βαθμολογίες των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης αλλά και να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας. Με τον ίδιο τρόπο, ωστόσο, φαίνεται να είχε και τη δύναμη να προκαλέσει μία πανίσχυρη χρηματιστηριακή / χρηματοπιστωτική επίθεση εναντίον της Ελλάδας, η οποία και κατέληξε στη χρηματοπιστωτική της πτώχευση με τις συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε.
Οι εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης κατηγορούμενες σε Ευρώπη και ΗΠΑ - η Goldman στο εδώλιο στις ΗΠΑ
Είναι, επίσης, ενδιαφέρον, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στραφεί εναντίον των εταιριών πιστοληπτικής αξιολόγησης επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός αντίστοιχου ευρωπαϊκού οργανισμού, θεωρώντας πως η αξιοπιστία τους έχει βλαφθεί ανεπανόρθωτα τα τελευταία χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή στις ΗΠΑ, οι εταιρίες κατηγορούνται για το ρόλο τους στην κρίση της αγοράς κατοικίας που οδήγησε στην κατάρρευση της αλλά και στη δημιουργία της διεθνούς τραπεζικής κρίσης, καθώς μέχρι τελευταία στιγμή βαθμολογούσαν τα τοξικά ομόλογα με άριστη τιμή επιτρέποντας σε εταιρίες όπως η Goldman να πουλήσουν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτά σε ανυποψίαστους επενδυτές κερδίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια.
Ακόμη οι εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης ταλανίζονται από μία σειρά σκανδάλων και κατηγοριών, οι οποίες ξεκινούν από εσκεμμένες παραλείψεις δημοσίευσης κρίσιμων για το κοινό πληροφοριών για διάφορες εταιρίες και φτάνουν μέχρι της κατηγορίες για εκβιασμό. Τέλος, το Μάιο του 2010 οι εταιρίες ελέγχονται από την χρηματιστηριακή επιτροπή ελέγχου των ΗΠΑ ως προς το ρόλο τους στην κρίση ενώ ένα νέο σκάνδαλο είναι εν τη γενέσει του, το οποίο έχει να κάνει με την ευνοϊκή αξιολόγηση δήμων και πολιτειών των ΗΠΑ που στην πραγματικότητα βρίσκονται στα όρια της πτώχευσης.
Την ίδια στιγμή ένα νέο σκάνδαλο που συνδέει την Goldman με τον Paulson (ένας από τους 4 βασικούς υπόπτους για την επίθεση στο ευρώ, σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ) έχει οδηγήσει την εταιρία στο εδώλιο του κατηγορουμένου στις ΗΠΑ, φανερώνοντας σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτή και οι συνεργάτες της προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ http://mased.capitalblogs.gr/listArticles.asp
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωνσταντίνος Βουκόλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωνσταντίνος Βουκόλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Η κρίση γεννά κεντρικές οικονομικές διοικήσεις
Η κρίση του 1790 είναι μία, μόνο, από τις εκατοντάδες που έχουν λάβει χώρα στα τελευταία 200 χρόνια και η πλειοψηφία αυτών εξελίσσεται σε 4 στάδια: στο πρώτο, το έξυπνο χρήμα (οι ελίτ των τραπεζιτών) μειώνει το κόστος του χρήματος και αυξάνει τη ρευστότητα με αποτέλεσμα να προκληθεί οικονομική ανάπτυξη αλλά και μία σειρά από υπερτιμημένες καταστάσεις σε διάφορες αγορές, καθώς η τεράστια ρευστότητα πληθωρίζει την οικονομία δημιουργώντας φούσκες – στο δεύτερο στάδιο το έξυπνο χρήμα κλείνει τη στρόφιγγα της ρευστότητας και οι φούσκες καταρρέουν σα χάρτινοι πύργοι προκαλώντας κραχ στη χρηματιστηριακή οικονομία, το οποίο, στη συνέχεια μεταφέρεται και στην πραγματική – στο τρίτο στάδιο, το έξυπνο χρήμα έρχεται ως από μηχανής Θεός για να σώσει την κατάσταση, ασκώντας πιέσεις στους αποδυναμωμένους πολιτικούς για την υιοθέτηση μίας σειράς μέτρων και τη δημιουργία μηχανισμών (όπου οι συνεργάτες του έξυπνου χρήματος μπαίνουν επικεφαλής) που θα προστατέψουν το σύστημα από επόμενες κρίσεις – στο τέταρτο στάδιο οι πολιτικοί λαμβάνουν τα μέτρα και το έξυπνο χρήμα τους δανείζει χρήματα για να ξεκινήσει η διαδικασία ανάρρωσης από την κρίση.
Το ΔΝΤ πριν και μετά την κρίση
Ο κύκλος αυτός επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες με την πιο πρόσφατη κρίση να είναι διεθνής, με αποτέλεσμα να έχει οδηγήσει σε εκθετική αύξηση του παγκόσμιου χρέους (στο μεγαλύτερο βαθμό στην ιστορία σε περίοδο ειρήνης) αλλά και στην υιοθέτηση μίας σειράς μέτρων με διεθνή απήχηση και επιρροή. Ένα από αυτά αφορά στο ΔΝΤ, το οποίο μόλις δώδεκα μήνες πριν το ξέσπασμα της κρίσης, περνούσε το δικό του οικονομικό Γολγοθά καθώς η αποτυχία του να παράσχει ουσιαστική βοήθεια στις χώρες στις οποίες είχε δανείσει κεφάλαια στα τελευταία χρόνια, είχε οδηγήσει τους καλύτερους ‘πελάτες’ του (Κορέα, Βραζιλία, Ρωσία και Αργεντινή) να το εγκαταλείψουν και να αναζητήσουν χρηματοδότηση από αλλού έστω και με υψηλότερο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να απομείνουν στο ταμείο του, μόλις, 400 εκατ. δολάρια και να αναγκαστεί να απολύσει 400 από του 2600 υπαλλήλους του.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης, ωστόσο, και αφού στο τιμόνι του μπήκε ο Strauss-Kahn, η τύχη του άλλαξε, καθώς το έξυπνο χρήμα πέτυχε την ψήφιση της συμφωνίας των G20 στο Λονδίνο, στις 2 Απριλίου του 2009, σύμφωνα με την οποία το ΔΝΤ θα αποκτούσε το δικαίωμα να εκδίδει ομόλογα στο δικό του, παγκόσμιο, νόμισμα (SDR), τα οποία μία σειρά κρατών θα αγόραζε έναντι ενός μικρού επιτοκίου, προκειμένου να δοθεί στον οργανισμό η απαραίτητη ρευστότητα για να παράσχει ‘στήριξη’ σε χώρες που έχριζαν οικονομικής βοήθειας. Με αγορές ομολόγων από την Κίνα, τη Ρωσία και τη Βραζιλία, το ΔΝΤ εξοικονόμησε γρήγορα 80 δις δολάρια, ενώ η G20 (20 μεγαλύτερα κράτη του κόσμου), συμφώνησε η ρευστότητα του ΔΝΤ να αυξηθεί στο 1 τρις δολάρια, παρέχοντας του την άδεια να τυπώσει 250 δις στο δικό του νόμισμα (χωρίς κανένα αντίκρισμα) με το δικαίωμα να τυπώσει περισσότερα αν έκρινε πως αυτό θα βοηθούσε τη ρευστότητα στην παγκόσμια οικονομία. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργήθηκε, ουσιαστικά, μία παγκόσμια κεντρική τράπεζα, με την άδεια να εκδίδει ομόλογα εκ του μηδενός και να τυπώνει χρήμα χωρίς κανένα αντίκρισμα, τα οποία χρησιμοποιεί για να παράσχει δάνεια σε χώρες που έχουν ανάγκη λαμβάνοντας από αυτές τόκο ο οποίος ενισχύει το ταμείο και τη δύναμη της.
Σε έκθεση του μετά τη σχετική απόφαση ο Strauss-Kahn έγραψε: «Το ΔΝΤ απέκτησε τη δύναμη ενός κεντρικού ιδρύματος στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα». Πέρα από την οικονομική παντοδυναμία που απέκτησε το ΔΝΤ χάρη στην κρίση, έγινε, σύμφωνα με τα άρθρα της απόφασης των G20 α) «ο επόπτης της διεθνούς οικονομίας» β) «παγκόσμιος δανειστής» γ) διεθνής οικονομικός σύμβουλος ενώ σύμφωνα με το τελευταίο άρθρο τμήμα του ρόλου του είναι να αποφασίζει πότε πρέπει να ενισχύει την παγκόσμια ρευστότητα. Αυτή η ‘πυρηνική ‘ δύναμη δόθηκε σε ένα ίδρυμα το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Η νέα αγορά καλυμμένων ομολόγων στις ΗΠΑ
Υπάρχει ένα είδος ομολόγων που ονομάζονται «καλυμμένα» και τα οποία έχουν το χαρακτηριστικό πως καλύπτονται από ένα περιουσιακό πακέτο αυτού που τα εκδίδει, έτσι ώστε αν αποτύχει να αντεπεξέλθει στην αποπληρωμή των τόκων του, ο δανειστής να έχει το δικαίωμα να κατάσχει την περιουσία του πακέτου. Ο τύπος αυτός των ομολόγων υπάρχει στην Ευρώπη από το 1765 και αυτά χρησιμοποιήθηκαν και στο δανεισμό της Ελλάδας κατά την επανάσταση του 1821 αλλά και πολλές φορές αργότερα, με αποτέλεσμα το κράτος να οδηγηθεί σε τραγικές απώλειες κρατικής περιουσίας, τις φορές που δε μπόρεσε να πληρώσει τους δανειστές του. Εξαιτίας της φύσης τους τα ομόλογα αυτά δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά στις ΗΠΑ καθώς όσες φορές προτάθηκε από το έξυπνο χρήμα η δημιουργία μίας αγοράς γι’ αυτά, η πρόταση προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις με αποτέλεσμα να αποσυρθεί.
Στις 30 Ιουλίου του 2008, ωστόσο, εν μέσω της κρίσης, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε θετικά για τη δημιουργία μίας αγοράς καλυμμένων ομολόγων και στις 18 Μαρτίου του 2010 δημοσιεύτηκε ο η Νομοθετική Πράξη Αγοράς Καλυμμένων Ομολόγων ΗΠΑ, ανοίγοντας την πόρτα στους δανειστές να μπορούν να ζητούν τα ομόλογα που εκδίδουν οι πολιτείες, οι νομαρχίες και οι δήμοι των ΗΠΑ να καλύπτονται από τα περιουσιακά τους στοιχεία. Αμέσως η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης έσπευσε να χαιρετήσει την απόφαση και να δηλώσει πως θα αποδέχεται τα καλυμμένα ομόλογα ως εγγύηση για την παροχή δανείων.
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Στις 07 Μαΐου 2009 η ΕΚΤ ανακοίνωσε την έναρξη ενός προγράμματος αγοράς καλυμμένων ομολόγων, με σκοπό την ‘ενίσχυση της ρευστότητας στις αγορές’ και με στόχο την αγορά καλυμμένων ομολόγων αξίας 60 δις. Το πρόγραμμα αποφασίστηκε να διαρκέσει μέχρι τις 30 Ιουνίου του 2010 και μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου η ΕΚΤ είχε αγοράσει καλυμμένα ομόλογα αξίας 38 δις ευρώ. Η απόφαση αυτή έδωσε, στην ουσία, την άδεια στην ΕΚΤ να εκδίδει χρήμα χωρίς αντίκρισμα, κάτι το οποίο υποτίθεται πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν κάνει, σε αντίθεση με την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Ακόμη, ενώ σύμφωνα με την συγκεκριμένη απόφαση τα ομόλογα έπρεπε να έχουν βαθμολογία, τουλάχιστον, ΑΑ, από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, πριν από μερικές ημέρες η ΕΚΤ ανακοίνωσε πως θα αποδεχόταν τα ομόλογα των ελληνικών τραπεζών παρά το γεγονός ότι έχουν πάρει βαθμολογία «junk» από τον οίκο S&P. Αυτό σημαίνει πως η ΕΚΤ αποδέχεται, πλέον, τοξικά ομόλογα ως εγγύηση, με τον ίδιο τρόπο που κάνει η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης. Η τελευταία, προκειμένου να ‘στηρίξει’ την αγορά κατοικίας των ΗΠΑ αγόρασε το 2009 το 90% των τοξικών ενυπόθηκων δανείων, αξίας, περίπου 1 τρις δολαρίων, τυπώνοντας το ποσό αυτό χωρίς κανένα αντίκρισμα και χρεώνοντας το στο κράτος των ΗΠΑ.
Αν η κρίση επεκταθεί και μεταδοθεί και σε άλλες, πλην της Ελλάδας, χώρες, (η Πορτογαλία είναι, ήδη, επίσημα το νέα θύμα), τότε η ΕΚΤ θα βρεθεί μπροστά στο «δίλλημα» να αγοράσει καλυμμένα ομόλογα αξίας εκατοντάδων δις ευρώ. Και στην περίπτωση που είτε οι τράπεζες είτε τα κράτη δε μπορέσουν να τα αποπληρώσουν, τότε η περιουσία του πακέτου που θα τα εγγυάται θα περάσει σε αυτήν.
Συμπερασματικά, η κρίση οδηγεί, για άλλη μία φορά στη ισχυροποίηση και όχι στη διάλυση του συστήματος και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, μας φέρνει πιο κοντά σε μία «παγκοσμιοποιημένη» οικονομική εποπτεία και δράση.
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Κοινωνικές Εκφράσεις….
Ήθελα πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό να γράψω κάτι για την «αρρώστια» ή το κόλλημα πολλών ανθρώπων με το facebook αλλά και με οποιοδήποτε άλλο site έχει να κάνει με κοινωνική δικτύωση και επικοινωνία. Πρόκειται για ένα τεράστιο θέμα το οποίο έχει τεράστια επίπτωση στη καθημερινή μας κοινωνική ζωή, τον τρόπο σκέψης και αντίδρασής μας. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο περιεκτικός γίνεται.
Μα καλά μόνο 80 φίλους; Μα καλά ούτε μια ωραία γκόμενα; Πόσες φορές το έχω ακούσει αυτό από φίλους και γνωστούς δεν λέγεται. Υπάρχει μια γενικότερη περιέργεια των ανθρώπων να δουν μέσα από την κλειδαρότρυπα, να προσπαθήσουν να μάθουν όσο πιο πολλά γίνεται για τον οποιοδήποτε, σημαντικός ή ασήμαντος για την ζωή τους καθισμένοι μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή. Πραγματικά πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας μπορούν και εκφράζονται καλύτερα με τη βοήθεια του πληκτρολογίου τους, είτε πρόκειται για ένα mail, είτε για ένα site κοινωνικής δικτύωσης, είτε για ένα απλό πρόγραμμα επικοινωνίας. Ξαναλέω ότι θα προσπαθήσω να μην επεκταθώ πολύ και συγγνώμη αν θα σας μπερδέψω με τον λόγο μου, αλλά ούτε συγγραφέας είμαι, ούτε δημοσιογράφος. Κάποια συναισθήματά μου θέλω να εκφράσω.
Είναι πιο εύκολο για κάποιον να κάνει add μια ωραία κοπέλα στο facebook ή να πάει να τις μιλήσει ελεύθερα και χωρίς κανένα κόλλημα σε ένα μπαράκι; Για μένα η απάντηση είναι προφανής, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Είτε την προσθέσει, είτε όχι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να της μιλήσει ουσιαστικά και να της πει ειλικρινά, απελευθερωμένα, τι αισθάνεται, ότι και να είναι αυτό. Και τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε καλά όταν λάβουμε ένα μήνυμα στον υπολογιστή από μια ωραία κοπέλα ή άντρα, μια ηλεκτρονική φιλοφρόνηση από έναν άγνωστο ή ακόμη ένα απλό γεια από κάποιον που έχουμε να δούμε χρόνια και δεν διαδραματίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο στη ζωή μας; Το πιο περίεργο που βλέπω και πραγματικά το θεωρώ κωμικό πλέον, είναι όταν γνωρίζεις κάποιον σε οποιοδήποτε χώρο και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, και στο τέλος αντί να πάρεις το τηλέφωνό του ή να κανονίσεις να τα πεις κάποια στιγμή από κοντά, του λες πολύ απλά ότι είμαι στο facebook, κάνε με add και θα τα πούμε από εκεί.
Εκεί που θέλω να καταλήξω, και συγγνώμη που μακρηγορώ, είναι ότι με αυτόν τον τρόπο οι ανθρώπινες σχέσεις κλονίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό και μετεξελίσσονται σε ένα άλλο επίπεδο, που πιστεύω πως έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ίδια την κοινωνία, στους θεσμούς, τις αξίες της, την ηθική αλλά και την οργάνωση της. Πόσοι άνθρωποι έχουν σαν αρχική τους σελίδα το facebook; Πιστεύω πως υπάρχουν πάρα πολλοί και περιμένουν πώς και πώς κάθε μέρα για ένα status update οποιουδήποτε ή να εισάγουν μια φωτογραφία στην προσωπική τους σελίδα για να τους δουν και οι άλλοι και αν τους σχολιάσουν. Δεν νομίζω, ότι οι περισσότεροι χρήστες έχουν 3000 φίλους και δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μαζί τους και γι’ αυτό το λόγο χρησιμοποιούν το facebook. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι οι άνθρωποι πλέον δεν επικοινωνούν ουσιαστικά, είτε πρόκειται για μια ερωτική ή φιλική σχέση, είτε για την συμμετοχή σε μια οργάνωση που θέλει να αναλάβει δράση για ένα συγκεκριμένο γεγονός.
Πόσοι πραγματικά έχουν γίνει μέλη σε «ομάδες» καταπολέμησης της φτώχειας, εναντίωσης στη βία κατά των γυναικών, ενός πολιτικού κόμματος και οτιδήποτε άλλο με το πάτημα ενός κουμπιού; Πριν λίγο καιρό ένα συμβάν που συγκλόνισε την κοινωνία μας έγινε αφορμή για λεηλασίες, διαδηλώσεις ειρηνικές και μη και την ιστορία αυτή εκμεταλλεύτηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι παίζοντας βρώμικο παιχνίδι και κερδίζοντας πολλά χρήματα. Είναι δυνατόν ο θάνατος ενός παιδιού να γίνεται group στο facebook; Πραγματικά κάποιος που συμμετέχει σε μια τέτοια ομάδα στο διαδίκτυο τι πιστεύει πως πετυχαίνει; Πιστεύει πως συμμετέχει στα κοινά ή ότι δείχνει με αυτόν τον τρόπο την συμπαράσταση ή τη διαμαρτυρία του για ένα γεγονός; Πιστεύει πως έχει μια άποψη και εκπροσωπείται ουσιαστικά από μια ομάδα ανθρώπων;
Με αυτόν τον τρόπο δεν έχουμε άποψη και ζούμε μια εικονική πραγματικότητα παραμένοντας αμέτοχοι σε πολύ ουσιαστικά θέματα. Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι γνωρίζω πως υπάρχουν αρκετές ομάδες ανθρώπων που ναι μέσω του facebook έχουν οργανωθεί και έχουν διεκδικήσει τα δικαιώματά τους, έχουν διαμαρτυρηθεί για ένα γεγονός, έχει ακουστεί και η φωνή τους προς τα έξω, αλλά εγώ μιλάω για την πλειοψηφία των χρηστών και όχι για εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Με αυτό τον τρόπο πολλοί άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν και να σκέφτονται, επαναπαυμένοι στην ευκολία του πατήματος ενός κουμπιού, δεν είναι σε θέση να στύψουν το μυαλό τους για ουσιαστικές και υπαρκτές λύσεις για το κοινωνικό σύνολο ενώ κατά βάθος πιστεύουν πως βάζουν και αυτοί ένα λιθαράκι για την ανάδειξη κάποιων ζητημάτων που τους αφορούν. Από τον καναπέ και το γραφείο μας, γράφοντας κάτι όπως εγώ, ή όταν γινόμαστε μέλη σε μια ομάδα στο facebook δεν καταφέρνουμε και πολλά πράγματα. Για να αλλάξει κάτι, ή για να διεκδικήσει κάποιος κάτι απαιτείται ομαδική προσπάθεια και αγώνας με πράξεις και όχι πίσω από μια οθόνη με τον καφέ και το τσιγάρο στο χέρι. Πιστεύω πως το μυαλό πλάθεται διαρκώς, η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας των ατόμων διαμορφώνονται συνεχώς μέσα στο χρόνο και ότι τέτοια sites κοινωνικής δικτύωσης μόνο επικίνδυνα μπορεί να είναι για την κοινωνική αφύπνιση και την εξέλιξη της προσωπικότητας ενός νέου ανθρώπου.
Όλη αυτή η κατάσταση πέφτει βολική για πάρα πολλούς εμπλεκόμενους, από μέσα μαζικής ενημέρωσης, πολιτικούς και επιχειρηματικά συμφέροντα που θέλουν να περάσουν υποσυνείδητα κάποια μηνύματα αλλά και να διαμορφώσουν κάποιες καταστάσεις που τελικά η πλειοψηφία τις θεωρεί ως δεδομένες και μη αναστρέψιμες. Από κει και πέρα όποια φωνή διαμαρτυρίας ακουστεί, θα διαρκέσει για όσο χρονικό διάστημα πουλάει και επιφέρει έσοδα και από ένα σημείο και μετά οι φωνές αυτές θα χαρακτηριστούν ως γραφικές και επικίνδυνες ως προς το κοινωνικό σύνολο. Ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να προβληματιστεί, να κάνει την αυτοκριτική του, να προσπαθεί τουλάχιστον κάθε μέρα στην δουλειά του και την προσωπική του ζωή να συμμετέχει ενεργά και να δίνει λύσεις, συμπεριφερόμενος σαν ενεργός πολίτης της κοινωνίας. Ας κάνουμε κάτι για την φύση και το περιβάλλον, προτιμώντας να περάσουμε την Κυριακή μας σε ένα βιότοπο και όχι μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μας ασχολούμενοι με το facebook ή οτιδήποτε άλλο. Ας αποβάλλουμε την απραξία, την αδιαφορία, τον ωχαδερφισμό που μας διακρίνει σαν κοινωνία και ας προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε τον διπλανό μας και τους νέους να διαμορφώσουν άποψη από μόνοι τους και να μην τους δίνουμε συνέχεια μασημένη τροφή τροφοδοτώντας τους με ηλεκτρονικά σκουπίδια…
Μα καλά μόνο 80 φίλους; Μα καλά ούτε μια ωραία γκόμενα; Πόσες φορές το έχω ακούσει αυτό από φίλους και γνωστούς δεν λέγεται. Υπάρχει μια γενικότερη περιέργεια των ανθρώπων να δουν μέσα από την κλειδαρότρυπα, να προσπαθήσουν να μάθουν όσο πιο πολλά γίνεται για τον οποιοδήποτε, σημαντικός ή ασήμαντος για την ζωή τους καθισμένοι μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή. Πραγματικά πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας μπορούν και εκφράζονται καλύτερα με τη βοήθεια του πληκτρολογίου τους, είτε πρόκειται για ένα mail, είτε για ένα site κοινωνικής δικτύωσης, είτε για ένα απλό πρόγραμμα επικοινωνίας. Ξαναλέω ότι θα προσπαθήσω να μην επεκταθώ πολύ και συγγνώμη αν θα σας μπερδέψω με τον λόγο μου, αλλά ούτε συγγραφέας είμαι, ούτε δημοσιογράφος. Κάποια συναισθήματά μου θέλω να εκφράσω.
Είναι πιο εύκολο για κάποιον να κάνει add μια ωραία κοπέλα στο facebook ή να πάει να τις μιλήσει ελεύθερα και χωρίς κανένα κόλλημα σε ένα μπαράκι; Για μένα η απάντηση είναι προφανής, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Είτε την προσθέσει, είτε όχι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να της μιλήσει ουσιαστικά και να της πει ειλικρινά, απελευθερωμένα, τι αισθάνεται, ότι και να είναι αυτό. Και τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε καλά όταν λάβουμε ένα μήνυμα στον υπολογιστή από μια ωραία κοπέλα ή άντρα, μια ηλεκτρονική φιλοφρόνηση από έναν άγνωστο ή ακόμη ένα απλό γεια από κάποιον που έχουμε να δούμε χρόνια και δεν διαδραματίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο στη ζωή μας; Το πιο περίεργο που βλέπω και πραγματικά το θεωρώ κωμικό πλέον, είναι όταν γνωρίζεις κάποιον σε οποιοδήποτε χώρο και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, και στο τέλος αντί να πάρεις το τηλέφωνό του ή να κανονίσεις να τα πεις κάποια στιγμή από κοντά, του λες πολύ απλά ότι είμαι στο facebook, κάνε με add και θα τα πούμε από εκεί.
Εκεί που θέλω να καταλήξω, και συγγνώμη που μακρηγορώ, είναι ότι με αυτόν τον τρόπο οι ανθρώπινες σχέσεις κλονίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό και μετεξελίσσονται σε ένα άλλο επίπεδο, που πιστεύω πως έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ίδια την κοινωνία, στους θεσμούς, τις αξίες της, την ηθική αλλά και την οργάνωση της. Πόσοι άνθρωποι έχουν σαν αρχική τους σελίδα το facebook; Πιστεύω πως υπάρχουν πάρα πολλοί και περιμένουν πώς και πώς κάθε μέρα για ένα status update οποιουδήποτε ή να εισάγουν μια φωτογραφία στην προσωπική τους σελίδα για να τους δουν και οι άλλοι και αν τους σχολιάσουν. Δεν νομίζω, ότι οι περισσότεροι χρήστες έχουν 3000 φίλους και δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μαζί τους και γι’ αυτό το λόγο χρησιμοποιούν το facebook. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι οι άνθρωποι πλέον δεν επικοινωνούν ουσιαστικά, είτε πρόκειται για μια ερωτική ή φιλική σχέση, είτε για την συμμετοχή σε μια οργάνωση που θέλει να αναλάβει δράση για ένα συγκεκριμένο γεγονός.
Πόσοι πραγματικά έχουν γίνει μέλη σε «ομάδες» καταπολέμησης της φτώχειας, εναντίωσης στη βία κατά των γυναικών, ενός πολιτικού κόμματος και οτιδήποτε άλλο με το πάτημα ενός κουμπιού; Πριν λίγο καιρό ένα συμβάν που συγκλόνισε την κοινωνία μας έγινε αφορμή για λεηλασίες, διαδηλώσεις ειρηνικές και μη και την ιστορία αυτή εκμεταλλεύτηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι παίζοντας βρώμικο παιχνίδι και κερδίζοντας πολλά χρήματα. Είναι δυνατόν ο θάνατος ενός παιδιού να γίνεται group στο facebook; Πραγματικά κάποιος που συμμετέχει σε μια τέτοια ομάδα στο διαδίκτυο τι πιστεύει πως πετυχαίνει; Πιστεύει πως συμμετέχει στα κοινά ή ότι δείχνει με αυτόν τον τρόπο την συμπαράσταση ή τη διαμαρτυρία του για ένα γεγονός; Πιστεύει πως έχει μια άποψη και εκπροσωπείται ουσιαστικά από μια ομάδα ανθρώπων;
Με αυτόν τον τρόπο δεν έχουμε άποψη και ζούμε μια εικονική πραγματικότητα παραμένοντας αμέτοχοι σε πολύ ουσιαστικά θέματα. Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι γνωρίζω πως υπάρχουν αρκετές ομάδες ανθρώπων που ναι μέσω του facebook έχουν οργανωθεί και έχουν διεκδικήσει τα δικαιώματά τους, έχουν διαμαρτυρηθεί για ένα γεγονός, έχει ακουστεί και η φωνή τους προς τα έξω, αλλά εγώ μιλάω για την πλειοψηφία των χρηστών και όχι για εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Με αυτό τον τρόπο πολλοί άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν και να σκέφτονται, επαναπαυμένοι στην ευκολία του πατήματος ενός κουμπιού, δεν είναι σε θέση να στύψουν το μυαλό τους για ουσιαστικές και υπαρκτές λύσεις για το κοινωνικό σύνολο ενώ κατά βάθος πιστεύουν πως βάζουν και αυτοί ένα λιθαράκι για την ανάδειξη κάποιων ζητημάτων που τους αφορούν. Από τον καναπέ και το γραφείο μας, γράφοντας κάτι όπως εγώ, ή όταν γινόμαστε μέλη σε μια ομάδα στο facebook δεν καταφέρνουμε και πολλά πράγματα. Για να αλλάξει κάτι, ή για να διεκδικήσει κάποιος κάτι απαιτείται ομαδική προσπάθεια και αγώνας με πράξεις και όχι πίσω από μια οθόνη με τον καφέ και το τσιγάρο στο χέρι. Πιστεύω πως το μυαλό πλάθεται διαρκώς, η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας των ατόμων διαμορφώνονται συνεχώς μέσα στο χρόνο και ότι τέτοια sites κοινωνικής δικτύωσης μόνο επικίνδυνα μπορεί να είναι για την κοινωνική αφύπνιση και την εξέλιξη της προσωπικότητας ενός νέου ανθρώπου.
Όλη αυτή η κατάσταση πέφτει βολική για πάρα πολλούς εμπλεκόμενους, από μέσα μαζικής ενημέρωσης, πολιτικούς και επιχειρηματικά συμφέροντα που θέλουν να περάσουν υποσυνείδητα κάποια μηνύματα αλλά και να διαμορφώσουν κάποιες καταστάσεις που τελικά η πλειοψηφία τις θεωρεί ως δεδομένες και μη αναστρέψιμες. Από κει και πέρα όποια φωνή διαμαρτυρίας ακουστεί, θα διαρκέσει για όσο χρονικό διάστημα πουλάει και επιφέρει έσοδα και από ένα σημείο και μετά οι φωνές αυτές θα χαρακτηριστούν ως γραφικές και επικίνδυνες ως προς το κοινωνικό σύνολο. Ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να προβληματιστεί, να κάνει την αυτοκριτική του, να προσπαθεί τουλάχιστον κάθε μέρα στην δουλειά του και την προσωπική του ζωή να συμμετέχει ενεργά και να δίνει λύσεις, συμπεριφερόμενος σαν ενεργός πολίτης της κοινωνίας. Ας κάνουμε κάτι για την φύση και το περιβάλλον, προτιμώντας να περάσουμε την Κυριακή μας σε ένα βιότοπο και όχι μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μας ασχολούμενοι με το facebook ή οτιδήποτε άλλο. Ας αποβάλλουμε την απραξία, την αδιαφορία, τον ωχαδερφισμό που μας διακρίνει σαν κοινωνία και ας προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε τον διπλανό μας και τους νέους να διαμορφώσουν άποψη από μόνοι τους και να μην τους δίνουμε συνέχεια μασημένη τροφή τροφοδοτώντας τους με ηλεκτρονικά σκουπίδια…
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
Ώρα της Γης: Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα!!!
Το Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009, και ώρα 20:30 ας δώσουμε ένα μήνυμα ότι ολόκληρος ο κόσμος ενώνεται ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Πρόκειται για ένα μήνυμα δράσης και ελπίδας. Κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης 2009, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε περισσότερες από 1000 πόλεις θα σβήσουν τα φώτα τους, στέλνοντας ένα μήνυμα στους ηγέτες του κόσμου λίγους μήνες πριν την Παγκόσμια Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα στην Κοπεγχάγη το 2009, ότι χρειαζόμαστε τη δέσμευσή τους για δράσεις που θα μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, για το βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο όφελος του πλανήτη. Το πρώτο βήμα είναι τόσο εύκολο όσο το να σβήσετε ένα φως.
Ενθαρρύνοντας ολόκληρες πόλεις να κάνουν το ίδιο απλό πράγμα, για μία μόνο ώρα, στέλνουμε ένα δυνατό μήνυμα στον κόσμο για την επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή και δείχνουμε ότι είναι δυνατόν ο κάθε ένας από εμάς να κάνει τη διαφορά. Η Ώρα της Γης 2009 θα αποτελέσει ένα μείζον κάλεσμα σε δράση, ώστε κάθε πολίτης, κυβέρνηση και επιχείρηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να παίξουν το δικό τους ρόλο στην εξασφάλιση ενός περιβαλλοντικά βιώσιμου μέλλοντος. Πασίγνωστα κτίρια και μνημεία σε όλη την Ευρώπη, την Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Αμερική και την Ωκεανία θα σκοτεινιάσουν.
Η Ελλάδα κατακτά μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δικό μας δυναμικό «παρών» καθώς και περισσότερων από 270 Δήμων και κοινοτήτων μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας της Ώρας της Γης, οι οποίοι «βρέθηκαν» στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά.
Η πραγματική δύναμη του μηνύματος της Ώρας της Γης παραμένει η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς ξεχωριστά. Όλοι εμείς πρέπει να «αξιοποιήσουμε» τη μεγάλη αυτήν ευκαιρία δηλώνοντας ότι απαιτούνται εδώ και τώρα γενναία μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και υιοθετώντας πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας στην καθημερινότητά μας. Περισσότεροι από 18000 Έλληνες έχουμε ήδη δηλώσει ηλεκτρονικά την προσωπική συμμετοχή μας (http://www.earthhour.org/signup/gr:el target="_blank"), αποδεικνύοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στην πολιτική ηγεσία για να εντείνει τις προσπάθειές της ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Όπως αναφέραμε και στη δεύτερη παράγραφο σημαντικά μνημεία της ανθρωπότητας θα σκοτεινιάσουν. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα και με την σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου θα προσδώσουν λάμψη στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους. Επιπλέον, οι δήμοι της Αρχαίας Ολυμπίας και των Δελφών, με τη συμμετοχή τους, κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα προς τους παγκόσμιους ηγέτες για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής. Κύρος όμως θα προσθέσουν στην ελληνική Ώρα της Γης και τοπόσημα διεθνούς αναγνωρισιμότητας της σύγχρονης Ελλάδας, με αποκορύφωμα τη μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο, τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε τον επίσημο διαδικτυακό τόπο της Ώρας της Γης (http://www.earthhour.org/home/gr:el target="_blank") και να λάβετε δράση. Ας μην μείνουμε αμέτοχοι και να μεταδώσουμε το μήνυμά μας σε όλον τον κόσμο. Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και επιβάλλει να ενωθούμε άμεσα όλοι σε μια κοινή δράση!
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Νερό: Ο Απόλυτος Σύμμαχος
Όλα τα παρακάτω είναι δημοσιευμένα στο τεύχος 473 του περιοδικού Ταχυδρόμος από την Νίκη Βονόρτα σε συνεργασία με τη διατροφολόγο Μαρλέν Βερνίκου
Το πόσο σημαντικό είναι το νερό στην ζωή μας αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το 70% του οργανισμού μας αποτελείται από το θείο αυτό δώρο. Το νερό είναι ο σημαντικότερος σύμμαχος για την υγεία μας και είναι απαραίτητο περισσότερο και από την τροφή. Ένα άτομο μπορεί να επιβιώσει μέχρι 6 εβδομάδες χωρίς φαγητό αλλά χωρίς νερό η επιβίωση είναι δυνατή μόνο για μερικές μέρες, το πολύ για μια εβδομάδα. Οι κυριότερες δράσεις του νερού είναι οι ακόλουθες:
● Βοηθά τα κύτταρά μας να προσλάβουν πολύτιμες θρεπτικές ουσίες, όπως λίπος και μέταλλα.
● Μεταφέρει το οξυγόνο στα κύτταρα βοηθώντας να αποβληθούν οι τοξίνες και προστατεύει τις αρθρώσεις και τα όργανα του σώματος.
● Καθαρίζει τα νεφρά και τα διατηρεί υγιή, περιορίζοντας τις πιθανότητες δημιουργίας πέτρας.
● Διευκολύνει την πέψη των τροφών και το μεταβολισμό τους.
● Μειώνει την τοξική δράση των φαρμάκων.
● Μακροπρόθεσμα συμβάλλει στη διατήρηση της καλής υγείας.
Ποιες είναι οι καθημερινές ανάγκες μας σε νερό;
Για σωστό έλεγχο του ιδανικού βάρους θα πρέπει να συγκριθούν όχι μόνο τα κιλά αλλά και το σωματικό λίπος με το ποσοστό νερού σώματος. Η ποσότητα του νερού που χρειάζεται καθημερινά ο οργανισμός εξαρτάται επίσης από τις δραστηριότητες αλλά και από το είδος της τροφής. Σαν γενική οδηγία, η ελάχιστη ποσότητα νερού που πρέπει να καταναλώνουμε είναι 6 μεγάλα ποτήρια καθημερινά (περίπου 11/2 λίτρο).
Όταν υπάρχει κατακράτηση υγρών, πρέπει να πίνουμε λιγότερο νερό;
Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο: όσο λιγότερο νερό πίνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις τόσο μεγαλύτερη άμυνα προβάλλει ο οργανισμός, με αποτέλεσμα να «κατακρατά» μεγαλύτερο ποσοστό υγρών.
Η αφυδάτωση και τα συμπτώματά της
Όταν το σώμα προσαρμόζεται σε μια κατάσταση ξηρασίας δεν πρέπει να περιμένουμε να διψάσουμε για να πιούμε νερό, αφού τότε ο οργανισμός έχει ήδη αφυδατωθεί. Όταν το επίπεδο νερού στον οργανισμό μειώνεται, αναπτύσσονται μηχανισμοί που μειώνουν την απώλειά του διαμέσου των νεφρών, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να συγκεντρώνουν τα ούρα, μειώνοντας έτσι την απώλεια νερού από αυτά. Όταν το ισοζύγιο νερού είναι αρνητικό, δημιουργείται κίνδυνος αφυδάτωσης και παρουσιάζεται δίψα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η αφυδάτωση είναι ήπιας ή μέτριας μορφής.
Εάν η ήπια αφυδάτωση δεν αποκατασταθεί, τότε το στόμα ξηραίνεται, το δέρμα κοκκινίζει, εμφανίζεται έντονη κούραση και μειώνονται οι λειτουργικές ικανότητες του οργανισμού. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις αφυδάτωσης, η αρτηριακή πίεση πέφτει επικίνδυνα, μειώνεται η κυκλοφορία του αίματος, με αποτέλεσμα να μην γίνεται καλή οξυγόνωση των ιστών και να μην τροφοδοτούνται οι ιστοί και τα όργανα με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Τότε μπορεί αν προκύψουν ζαλάδες, απώλεια της συνείδησης, ταχυκαρδία και νεφρική ανεπάρκεια.
Είναι αλήθεια ότι:
● Η ντομάτα περιέχει περισσότερο νερό από το γάλα που είναι υγρό.
● Για να μην παθαίνουμε κράμπες, να πίνουμε αρκετό νερό, ώστε ο οργανισμός να έχει επάρκεια σε ηλεκτρολύτες (κάλιο,νάτριο) και μεταλλικά στοιχεία (ασβέστιο,φώσφορος,μαγνήσιο).
● Οι χυμοί, το γάλα, τα αναψυκτικά, το τσάι και ο καφές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό.
● Ο καφές, το τσάι και τα αναψυκτικά με καφεΐνη συμβάλλουν στο θετικό ισοζύγιο υγρών για τον οργανισμό μας με ιδιαίτερη προσοχή όμως στις μεγάλες ποσότητες ζάχαρης.
● Οι χυμοί ή το γάλα, εκτός από το νερό, περιέχουν επιπλέον θρεπτικά συστατικά και θερμίδες και συνίσταται να τα πίνουμε ως ενδιάμεσα γεύματα και όχι με το κυρίως γεύμα.
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
ΟΤΕ & DEUTSCHE TELEKOM PART 2
Απλά θα ήθελα κι εγώ να κάνω κάποιες σκέψεις για το περιβόητο deal ΟΤΕ και Deutsche Telekom, επειδή πολλά έχουν γραφεί ότι η συγκεκριμένη συμφωνία ωφέλησε το ελληνικό δημόσιο. Κατ’ αρχήν να τονίσω ότι συμφωνώ απολύτως με την άποψη ότι το κράτος πρέπει να έχει ρόλο επόπτη και όχι «επιχειρηματία» στην αγορά. Το θέμα όμως είναι πως επιτυγχάνονται αυτές οι διαδικασίες της αποκρατικοποίησης και ποιοι καρπώνονται τα πραγματικά οφέλη.
1) Γιατί η μετοχή του ΟΤΕ έχει πέσει € 8 στο ελληνικό χρηματιστήριο; Το ανησυχητικό είναι ότι οι περισσότερες ρευστοποιήσεις προήλθαν από το εξωτερικό από μεγάλους ξένους θεσμικούς και όχι από «εγχώριους» επενδυτές. Τι σημαίνει αυτό; Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση συμφώνησε με τους Γερμανούς να πουλήσει μέσω options μετοχές του ΟΤΕ και πολύ υψηλότερη τιμή από την τρέχουσα. Δημόσια προσφορά για τις μειοψηφίες υπήρξε; Μάλλον όχι και αυτός ήταν ένας λόγος που προκάλεσε την κατρακύλα της τιμής. Μήπως η μεταβίβαση των μετοχών από τον Βγενό στους Γερμανούς έγινε μέσω της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδας – θυγατρικής του Βγενό; Προσωπικά εγώ πιστεύω ότι η τιμή του ΟΤΕ θα ξαναφτάσει στα επίπεδα των €25 (αφού τα οικονομικά στοιχεία του οργανισμού είναι πάρα πολύ καλά και βελτιωμένα σε σχέση με πέρυσι) αλλά το μείζον θέμα είναι πώς προστατεύονται οι επενδυτές και πώς ενημερώνονται σωστά για τι το πραγματικά συμβαίνει συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότητα της αγοράς.
2) Για ποιο λόγο οι Γερμανοί αγόρασαν περίπου €6 ακριβότερα από την τιμή της αγοράς; Είναι πασιφανές ότι η MIG ήταν ο μεσάζων κερδίζοντας πραγματικά τόσα πολλά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα αισχροκερδώντας κατά την άποψη μου σε βάρος του ελληνικού λαού. Είναι δυνατόν να προβαίνει σε αγωγές σε πολιτικά πρόσωπα ο Βγενό επειδή λένε την άποψη τους και καταπατώντας βασικές αρχές της δημοκρατίας;
3) Όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από την MIG βρίσκονται πετρελαιοδολλάρια αραβικής προέλευσης. Γιατί ο Βγενό δεν αντέδρασε όταν η «δεξιά» κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει την αγορά ποσοστού μεγαλύτερου από 20% από την MIG; Μήπως είχε λάβει κάποιες διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση; Και για να το διακωμωδήσουμε λίγο παραπάνω από τα 200 περίπου εκ. ευρώ που έβγαλες ρε Βγενό αέρα μόνο τα 20 βάζεις στην Πανάθα;
4) Ένα ποσοστό 20% και η εκχώρηση του management δεν είναι μικρό πράγμα. Πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι ο συγκεκριμένος γερμανικός όμιλος παρουσίασε ζημίες μεγάλες και η χρονική περίοδος για να κάνει μια τέτοια επένδυση προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Δεν νομίζω ότι οι Γερμανοί είναι άπειροι και πλήρωσαν τόσα πολλά χρήματα για ένα 20% μόνο. Λογικά έχουν λάβει και αυτοί κάποιες διαβεβαιώσεις για απόκτηση πολύ μεγαλύτερου ποσοστού από 30% στο μέλλον αλλά και πλήρη έλεγχο σε εφαρμογή τιμολογιακών πολιτικών και πραγματικά ελπίζω να μην ζημιωθούμε από όλη την ιστορία εμείς οι καταναλωτές χρυσοπληρώνοντας τις μίζες των διασφαλιστών της εθνικής περιουσίας αλλά και «μεγαλοεπιχειρηματιών».
Απλά ήθελα να υπάρχει και μια αντίθετη άποψη και να τονίσω όσο μπορώ ότι κάποιες διαδικασίες δεν ήταν και τόσο διαφανείς και μάλλον όχι προς το όφελος της χώρας μας. Τέλος να πω για μια ακόμη φορά ότι καλά τα facebook και τα διάφορα blogs που μπορούμε να λέμε την άποψή μας αλλά μήπως αυτός είναι ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι έχουμε άποψη εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά μας ή όχι σε κάποια ζητήματα αλλά ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι να παραμένουμε αδρανείς παρακολουθώντας διακριτικά τις εξελίξεις; Η πραγματική αντίδραση κατά την άποψη μου δεν είναι γράφοντας 20 γραμμές σε ένα site ούτε επικροτώντας λαϊκιστές κάθε Τρίτη βράδυ οι οποίοι λένε όσα λένε και κονομάνε τόσο πολλά χρήματα έχοντας χτίσει τα δικά τους κυκλώματα τόσα χρόνια. Η πραγματική αντίδραση είναι με φωνές και διαμαρτυρίες αλλά δυστυχώς όποιος έχει αυτή την άποψη ακόμη εκτός από γραφικό τουλάχιστον θα τον αποκαλέσουν κατάλοιπο του «εχθρικού» κομμουνισμού στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.
1) Γιατί η μετοχή του ΟΤΕ έχει πέσει € 8 στο ελληνικό χρηματιστήριο; Το ανησυχητικό είναι ότι οι περισσότερες ρευστοποιήσεις προήλθαν από το εξωτερικό από μεγάλους ξένους θεσμικούς και όχι από «εγχώριους» επενδυτές. Τι σημαίνει αυτό; Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση συμφώνησε με τους Γερμανούς να πουλήσει μέσω options μετοχές του ΟΤΕ και πολύ υψηλότερη τιμή από την τρέχουσα. Δημόσια προσφορά για τις μειοψηφίες υπήρξε; Μάλλον όχι και αυτός ήταν ένας λόγος που προκάλεσε την κατρακύλα της τιμής. Μήπως η μεταβίβαση των μετοχών από τον Βγενό στους Γερμανούς έγινε μέσω της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδας – θυγατρικής του Βγενό; Προσωπικά εγώ πιστεύω ότι η τιμή του ΟΤΕ θα ξαναφτάσει στα επίπεδα των €25 (αφού τα οικονομικά στοιχεία του οργανισμού είναι πάρα πολύ καλά και βελτιωμένα σε σχέση με πέρυσι) αλλά το μείζον θέμα είναι πώς προστατεύονται οι επενδυτές και πώς ενημερώνονται σωστά για τι το πραγματικά συμβαίνει συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότητα της αγοράς.
2) Για ποιο λόγο οι Γερμανοί αγόρασαν περίπου €6 ακριβότερα από την τιμή της αγοράς; Είναι πασιφανές ότι η MIG ήταν ο μεσάζων κερδίζοντας πραγματικά τόσα πολλά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα αισχροκερδώντας κατά την άποψη μου σε βάρος του ελληνικού λαού. Είναι δυνατόν να προβαίνει σε αγωγές σε πολιτικά πρόσωπα ο Βγενό επειδή λένε την άποψη τους και καταπατώντας βασικές αρχές της δημοκρατίας;
3) Όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από την MIG βρίσκονται πετρελαιοδολλάρια αραβικής προέλευσης. Γιατί ο Βγενό δεν αντέδρασε όταν η «δεξιά» κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει την αγορά ποσοστού μεγαλύτερου από 20% από την MIG; Μήπως είχε λάβει κάποιες διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση; Και για να το διακωμωδήσουμε λίγο παραπάνω από τα 200 περίπου εκ. ευρώ που έβγαλες ρε Βγενό αέρα μόνο τα 20 βάζεις στην Πανάθα;
4) Ένα ποσοστό 20% και η εκχώρηση του management δεν είναι μικρό πράγμα. Πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι ο συγκεκριμένος γερμανικός όμιλος παρουσίασε ζημίες μεγάλες και η χρονική περίοδος για να κάνει μια τέτοια επένδυση προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Δεν νομίζω ότι οι Γερμανοί είναι άπειροι και πλήρωσαν τόσα πολλά χρήματα για ένα 20% μόνο. Λογικά έχουν λάβει και αυτοί κάποιες διαβεβαιώσεις για απόκτηση πολύ μεγαλύτερου ποσοστού από 30% στο μέλλον αλλά και πλήρη έλεγχο σε εφαρμογή τιμολογιακών πολιτικών και πραγματικά ελπίζω να μην ζημιωθούμε από όλη την ιστορία εμείς οι καταναλωτές χρυσοπληρώνοντας τις μίζες των διασφαλιστών της εθνικής περιουσίας αλλά και «μεγαλοεπιχειρηματιών».
Απλά ήθελα να υπάρχει και μια αντίθετη άποψη και να τονίσω όσο μπορώ ότι κάποιες διαδικασίες δεν ήταν και τόσο διαφανείς και μάλλον όχι προς το όφελος της χώρας μας. Τέλος να πω για μια ακόμη φορά ότι καλά τα facebook και τα διάφορα blogs που μπορούμε να λέμε την άποψή μας αλλά μήπως αυτός είναι ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι έχουμε άποψη εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά μας ή όχι σε κάποια ζητήματα αλλά ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι να παραμένουμε αδρανείς παρακολουθώντας διακριτικά τις εξελίξεις; Η πραγματική αντίδραση κατά την άποψη μου δεν είναι γράφοντας 20 γραμμές σε ένα site ούτε επικροτώντας λαϊκιστές κάθε Τρίτη βράδυ οι οποίοι λένε όσα λένε και κονομάνε τόσο πολλά χρήματα έχοντας χτίσει τα δικά τους κυκλώματα τόσα χρόνια. Η πραγματική αντίδραση είναι με φωνές και διαμαρτυρίες αλλά δυστυχώς όποιος έχει αυτή την άποψη ακόμη εκτός από γραφικό τουλάχιστον θα τον αποκαλέσουν κατάλοιπο του «εχθρικού» κομμουνισμού στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
