Η ιστορία της Google σε ένα 2-λεπτο video...

Στις Η.Π.Α. πλέον όταν κάποιος διατυπώνει κάποια καλή ιδέα...η ιδέα αυτή χαρακτηρίζεται ως "google idea" στη θέση του "brilliant idea" που χρησιμοποιούσαν κάποτε! Και όντως η google δεν είναι απλά μια από της πιο επιτυχημένες εταιρείες είναι κάτι παραπάνω από αυτό...είναι μια τεράστια ιδέα που άλλαξε τον τρόπο που δουλεύουμε και τον τρόπο που σκεφτόμαστε!
Το παρακάτω videa-ακι είναι απολαυστικό και δείχνει όλη την ιστορία της google μέσα σε 2 λεπτά!

Να φύγετε κύριε, να πάτε αλλού!

"Kαταργούνται οριστικά τα προγράμματα stage στο Δημόσιο και τους ΟΤΑ, ενώ δεν πρόκειται να ανανεωθεί καμία σύμβαση, όπως ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος, μετά το πέρας της σημερινής διυπουργικής σύσκεψης" (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΉ, 23-10-2009).
Δεδομένου ότι το θέμα αυτό αποτελεί πηγή πολιτικής αντιπαράθεσης, ας μην ξεχνάμε ότι :
αφενός
* βάσει των σχετικών διατάξεων, προϋπόθεση προκειμένου να λάβει κάποιος μέρος σε πρόγραμμα stage στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα ήταν να μην έχει ξαναλάβει μέρος στο ίδιο ή σε παρόμοιο πρόγραμμα. Ως εκ τούτου, υπήρχε κόλλημα στη συμμετοχή των ίδιων προσώπων σε περισσότερα του ενός προγράμματα, τα οποία άλλωστε ήταν ορισμένου χρόνου και με συγκεκριμένο σκοπό την "κατάρτιση" των νέων.


* οι άνθρωποι που έλαβαν μέρος και παρέμειναν καταχρηστικά στην ίδια υπηρεσία για μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα (μέσω επαναπρόσληψής τους βάσει νεότερου προγράμματος stage - που όπως είπαμε στόχο είχε ως εκ της φυσιογνωμίας του να απορροφήσει άλλους νέους και για μικρό αντίστοιχα διάστημα) δεν χρησιμοποιούνταν παρά σε θέσεις πολύ μικρής σημασίας (πχ. σε μεγάλο ποσοστό στο "Πρωτόκολλο" κτλ). Ουσιαστικά δηλαδή δεν μάθαιναν αλλά και δεν απέδιδαν τα αναμενόμενα.
* Αντίθετα, η παραμονή τους στην Υπηρεσία απέτρεπε τη δημιουργία "νέων" θέσεων εργασίας. Επομένως, οι άνθρωποι αυτοί κάλυπταν θέσεις που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν και να καλύπτονται ασφαλιστικά, να πληρώνονται κανονικά κτλ.
* Τις θέσεις αυτές θα μπορούσαν ιδανικά να τις έχουν κερδίσει οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα βρίσκονται στις Υπηρεσίες υπό το καθεστώς των stage. Κανένας δεν λέει το αντίθετο. Όμως όλοι αυτοί μπήκαν στα stage χωρίς καμία απολύτως αξιολογική κρίση των δυνατοτήτων τους, παρά ήταν ξεκάθαρα μια "κομματική" εξυπηρέτηση. Αυτό το ξέρουν και το αποδέχτηκαν όλοι ανεξαιρέτως όσοι ήταν και είναι "δέσμιοι" αυτής της κατάστασης.

Αφετέρου
* τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας συνέτειναν (αν όχι δημιούργησαν) αυτή την κατάσταση και ως εκ τούτου οι άνθρωποι αυτοί έχουν δίκαιο να ζητούν κάποιας μορφής αποζημίωση αλλά μόνο για "συντρέχον πταίσμα". Σε καμία περίπτωση δεν είναι οι άνθρωποι αυτοί αδαείς, δεδομένου ότι πολύ καλά γνώριζαν και αποδέχονταν την κατάσταση, άρα την "ομηρία" τους!
* οι άνθρωποι αυτοί, δέχτηκαν να πληρώνονται πενιχρά ποσά και να είναι σε θέσεις που δεν ικανοποιούν κανέναν γιατί πολύ απλά από τη μια πλευρά η ελεύθερη αγορά στη χώρα δεν τους επιτρέπει να δημιουργήσουν κάτι καλύτερο και από την άλλη πλευρά, το Δημόσιο είναι γεμάτο από ανθρώπους που μπαίνουν χωρίς καμία αξιολόγηση - οπότε γιατί όχι και αυτοί? Ίσως γιατί σκέφτονταν ότι το stage θα μπορούσε να γίνει η μονιμοποίηση της εποχής του 1980...
* αν ισχύσει η κατάργηση των θέσεων αυτών (και δεν αναπληρωθεί και αυτό με κάτι αντίστοιχο) θα πλημμυρίσει η αγορά από "νέους" άνεργους, με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για μια χώρα με 12,5% του ΑΕΠ χρέος. Βέβαια, θα μπορούσε ίσως να αξιοποιηθεί το δυναμικό αυτό σε πιο αποδοτικές εργασίες, οπότε δεν θα μιλάγαμε για ανεργία αλλά για δυναμική αναδιοργάνωση...
* αλλά η χώρα μας μετά το 1980 ζει και αναπνέει σε ρυθμούς καλοκαιρινής ραστώνης, με το Δημόσιο να τρέφει (για λόγους "κοινωνικής πολιτικής") πολλούς άεργους - οι οποίοι θα μπορούσαν όμως να είναι εξαιρετικά πιο αποδοτικοί και χρήσιμοι, δεδομένου ότι σε καμία περίπτωση δεν κατηγορώ τους ανθρώπους στο Δημόσιο ως κατ' ανάγκη ανίκανους. 'Ομως έχω νομίζω κάθε διακίωμα ως πολίτης αυτής της χώρας να έχω άποψη και να θεωρώ ότι είναι η "νοοτροπία του Δημοσίου", που σαν λεκές απλώνεται και στις νέες γενιές, μεγάλο πρόβλημα για την μελλοντική πορεία της χώρας. Οπότε γιατί να κατηγορήσουμε μόνο τα παιδιά που "στρωγκαλωκάθονται" στα stage γι' αυτό;
* Άλλωστε, αν καταργηθούν τα stage, δεν βλέπω κανένα λόγο να μην καταργηθούν και οι λεγόμενοι "συμβασιούχοι". Αν μιλήσουμε γι' αυτούς, τότε θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα προς καθαρισμό της ("κομματικής") πληγής της χώρας. Οι συμβασιούχοι είναι απλά καλύτερα βύσματα!

Είναι, τελικά, οι άνθρωποι των stage απλά "βύσματα και τεμπέληδες" ή πρέπει το Κράτος ως "συνένοχος" να καλύψει τώρα τα μέλη της συμμορίας του? Σε κάθε περίπτωση, τα συμπεράσματα είναι στον καθένα εξ ημών να τα βγάλει. Ωστόσο, stage, συμβασιούχοι, "νοοτροπία δημοσίου" καταστρέφουν τη χώρα και μαζί τους σας μεταδοτική ασθένεια μολύνονται όλο και περισσότεροι νέοι. Άρα, το μέλλον είναι προς την απευθείας αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών.

Ο Αυτιάς μιλάει με video του Ψωμιάδη...

Το παρακάτω video είναι ύμνος στη δημοσιογραφία...
Απολαύστε τον Γιώργο Αυτιά να μιλάει με video του Ψωμιάδη!
Ζούμε μεγάλες στιγμές...

Πειραιάς Vs COSCO...Ελληνική "Λεβεντιά" Vs Κινέζικη "Αποικιοκρατία"

Ανεξαρτήτως, τι ψηφίσαμε στις εκλογές είναι περισσότερο από σίγουρο ότι ανάμεσα στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών, ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα κρίνουν αρνητικά τις μέχρι στιγμής εξαγγελίες του Γιώργου Παπανδρέου. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι είχε σχεδιάσει πολύ καλά την επομένη των εκλογών. Παρ’όλα αυτά η κρίση στο Λιμάνι του Πειραιά χαλάει αυτή την επικοινωνιακή καταιγίδα, που μέλει να αποδειχθεί και ουσιαστική.

Αν και η «καινούργια» κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου τα είχε σχεδιάσει όλα τόσο καλά, η «παλιά» αντιπολίτευση του ίδιου (προ 4ης Οκτωβρίου) τα είχε πει τόσο λάθος. Η κρίση στο Λιμάνι του Πειραιά δεν είναι τίποτα άλλο από το παρελθόν που χτυπάει την πόρτα στο ΠΑΣΟΚ. Η στείρα και λαϊκίστικη αντιπολίτευση που πολλές φορές συνοδευόταν από τη φράση «Όταν θα γίνουμε κυβέρνηση εμείς θα επανα-διαπραγματευτούμε, θα επανα-κρατικοποίησουμε, κλπ» τώρα δίνει το θάρρος στους εργατοπατέρες να κάνουν οικονομική, αναπτυξιακή και εξωτερική πολιτική. Η παραχώρηση της εκμετάλλευσης ενός προβλήτα του λιμανιού στην κινεζική COSCO, αν και πέρασε στα ψιλά γράμματα, ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης. Η αναπτυξιακή πορεία που μπορεί να ξεκινήσει μετατρέποντας τον Πειραιά σε πύλη εισόδου της Ε.Ε. για τα κινεζικά προϊόντα και πύλη εξόδου για τα Ευρωπαϊκά προϊόντα είναι τεράστια. Η συνεργασία σε επίπεδο εξωτερικής πολικής με την Κίνα, την πλέον ανερχόμενη δύναμη στον παγκόσμιο χάρτη, είναι μια μεγάλη ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Η ένεση ρευστού στην οικονομία από τους Κινέζους που τόσο το έχουμε ανάγκη είναι μια λάμψη μέσα στο ομιχλώδες τοπίο που έχουν προκαλέσει μια σειρά από από-επενδύσεις στις οποίες προχώρησαν μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες τα τελευταία χρόνια.

Συμπερασματικά, για να μην μακρηγορώ…είναι επιβεβλημένο η κ. Λούκα Κατσέλη να αφήσει την τακτική του «συζητάμε από μηδενική βάση» και την προσέγγιση με τους Λιμενεργάτες. Όσο και αν ακούγεται περίεργο, την συγκεκριμένη στιγμή οι Λιμενεργάτες και οι Έλληνες πολίτες έχουν διαφορετικά συμφέροντα, δεν γίνεται η κυβέρνηση να υπηρετήσει το συμφέρον του 0.001%. Αν πάμε σε συζητήσεις με την COSCO και επανα-δριαπραγμάτευση δύο θα είναι οι χαμένοι, οι Έλληνες πολίτες και η αξιοπιστία της χώρα που δεν ξέρει να σέβεται ούτε συμβάσεις επικυρωμένες από το κοινοβούλιο. Η μεγαλύτερη μάχη του κ. Γεωργίου Παπανδρέου είναι η μάχη με τις θορυβώδεις μειοψηφίες, τις μειοψηφίες που ανέθρεψε η πρώτη 8-ετία ΠΑΣΟΚ και με τις οποίες κανείς δεν μπόρεσε συνεργαστεί.

ΤΟ ΒΗΜΑ ήξερε από το Σάββατο το βράδυ τον νικητή των εκλογών!? ΕΣΕΙΣ?

Δεν αναρωτιέμαι. Είμαι σίγουρος ότι πλέον όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο "Γιώργος" θα έχει όλα (σχεδόν) τα ΜΜΕ με το μέρος του.

Αλλά αυτό σημαίνει ότι θα μας αντικαθιστούν κιόλας;!

Πολιτικολογώντας στ' άχυρα ΙΙ - Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία

Ο "Γιώργος" θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση? Αυτό δεν το ξέρω, αν και πολύ φοβάμαι πως αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει. Όμως, ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας για το σύγχρονο κομματικό πολιτισμό της Ελλάδος, είναι αλήθεια ότι σήμερα ο "Γιώργος" προσφέρει την "ελπίδα" στον ελληνικό λαό. Αυτό του έδωσε τη νίκη και αυτό θα τον κρατήσει ακέραιο στον πρωθυπουργικό θώκο!



Ο "Γιώργος" (το "Γιωργάκης" δεν είναι σωστό για τον Πρωθυπουργό της Χώρας) θα τα καταφέρει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων; Οι σύμβουλοί του θα είναι ικανοί να τον στηρίξουν και μαζί με αυτόν να φέρουν την πολιτική αλλαγή που ο "Γιώργος" υπόσχεται; Αν το καταφέρουν, θα είμαστε όλοι δίπλα τους. Προς το παρόν, ωστόσο, η ασχήμια της ελληνικής κομματικής σκηνής μολύνει την πολιτική ζωή, αλλά η πρόσκαιρη αισιοδοξία ελπίζω να μην μολυνθεί από την (μελλοντικώς να αποδεικχθεί) ίδια και απαράλλακτη στάση ενός κόμματος που κατά το παρελθόν (και χωρίς καμία αμφιβολία) κατάφερε να διαλύσει τα πάντα στην Ελλάδα με γνώμονα μόνο το κομματικό συμφέρον.

Και προκύπτει η απλή απορία: μέχρι σήμερα, αν ήθελες να αναδειχθείς φρόντιζες να μπεις σε ένα από τα μεγάλα κόμματα. Αυτό θα αλλάξει?
Γιατί κατά τη γνώμη μου, αν γίνει μια τέτοια αλλαγή, θα σημαίνει ότι πλησιάζουμε τα πρότυπα ενός σύγχρονου κράτους, αληθινά δημοκρατικού, όπου η αξιοπιστία, η αξιοπρέπεια και η αντικειμενική αξιολόγηση θα αναδειχθούν σε βασικά χαρακτηριστικά!

Πολύ φοβάμαι ότι μόνος μου τα λέω, μόνος μου τ' ακούω όμως...