Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καθορίσουμε την εύθραυστη ύπαρξη μας, πολλοί τρόποι να της δώσουμε νόημα. Ο καθένας από εμάς διαλέγει το δικό του. Κάποιοι βάζουν μεγάλους στόχους και κυνηγάνε να τους πετύχουν, άλλοι κυνηγάνε το χρήμα ή τη δόξα, άλλοι αφιερώνουν τη ζωή τους βοηθώντας τους γύρω τους, άλλοι προσπαθούν να ζουν το τώρα όσο καλύτερα γίνεται αδιαφορώντας για το αύριο και άλλοι απλά προσπαθούν να επιβιώσουν μέρα με τη μέρα γιατί ίσως δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία για κάτι περισσότερο. Ότι και αν κάνει ο καθένας μας όμως, στο τέλος είναι οι αναμνήσεις μας αυτές που διαμορφώνουν τον σκοπό της και της δίνουν τελικά περιεχόμενο. Μια προσωπική συλλογή από εικόνες, φόβους, έρωτες, εμπειρίες, τύψεις, σκέψεις, στιγμές. Καλές ή άσχημες δεν έχει σημασία. Καθεμία από αυτές έχει το δικό της νόημα το δικό της περιεχόμενο και είμαστε εμείς και μόνο εμείς αυτοί που διαλέγουμε πόσο σημαντική είναι καθεμία. Δημιουργούμε μέρα με τη μέρα τις δικές μας μοναδικές ιστορίες ελπίζοντας ότι αυτοί που επιλέγουμε να θυμόμαστε δε θα μας προδώσουν ούτε θα μας απογοητεύσουν. Μια ελπίδα που δε βγαίνει πάντα αληθινή. Και είναι αυτές οι ιστορίες που καθορίζουν τη μοναδικότητα μας, μας ξεχωρίζουν, και τελικά, είναι αυτές που παλεύουμε να κρατήσουμε στο τέλος. Γιατί είναι η σκληρή ειρωνεία της ζωής να αναζητούμε να διαχωρίσουμε το σκοτάδι από το φως, το καλό από το κακό, την αλήθεια από το ψέμα. Είναι η ειρωνεία της ζωής και παράλληλα η μαγεία να θέλουμε αλλά να μην μπορούμε να ξέρουμε το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Και είναι αυτή η αβεβαιότητα και αυτό το μυστήριο, για το τι μας περιμένει παρακάτω, που μας επιτρέπει να ζούμε έντονα το τώρα. Είναι αυτά που δίνουν νόημα στις επιλογές μας, μέσα από της οποίες συνθέτουμε καθημερινά το παζλ της ζωής μας. Ένα παζλ τόσο δυναμικό, απρόβλεπτο και πολύπλοκο όσο και εμείς οι ίδιοι. Αγαπάμε και μισούμε, μοιραζόμαστε και διεκδικούμε, πληγωνόμαστε και πληγώνουμε, αγανακτούμε και υπομένουμε. Δεν μένουμε στάσιμοι. Περνάμε φάσεις, αλλάζουμε απόψεις, αλλάζουμε ιδέες , αντιμετωπίζουμε ίδιες καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο σε μια πορεία συνειδητής ή και ασυνείδητης πολλές φορές, εξέλιξης μας. Είναι σημαντικό λοιπόν στην πορεία μας αυτή να επιλέγουμε να κάνουμε εκείνα τα πράγματα τα οποία πιστεύουμε πως θα μας γεμίσουν με ευχάριστες αναμνήσεις. Αυτά που θα μας κάνουν να θυμόμαστε και να αναπολούμε νοσταλγικά τις στιγμές που έχουμε ζήσει. Γιατί είναι το παρελθόν, αυτό που δίνει γλύκα στο παρόν και νόημα στο μέλλον. Το μόνο σίγουρο όμως είναι πως δεν υπάρχουν πεπατημένες ούτε συνταγές ευτυχίας. Ο καθένας μας ορίζει τι είναι αυτό που τον γεμίζει πραγματικά και προσπαθεί να το ζει μαζί με όσους πιστεύει πως θα τον βοηθήσουν να το ζήσει καλύτερα. Ίσως και να μην βγάζουν νόημα τα όσα γράφω. Έτσι και αλλιώς είναι απλές σκέψεις της στιγμής και όπως και στη ζωή έτσι και εδώ σε άλλους θα αρέσουν και σε άλλους όχι. Θα κλείσω όμως με την ατάκα ενός φίλου στον οποίο και αφιερώνω αυτό το άρθρο, όπως και σε όλους όσους την έχω πει μαζί (μετά από κάτι που ζήσαμε).
“ ΤΙ ΖΗΣΑΜΕ ΠΑΛΙ!!!!!!! ”
“ ΤΙ ΖΗΣΑΜΕ ΠΑΛΙ!!!!!!! ”
Lets Start Blogging Again...
